V SA/Wa 2111/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant - ref. st. Agnieszka Mazańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych; 2. zasądza od Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz Gminy [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez Gminę K. (dalej jako: "skarżąca" lub "Gmina") w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 (RPO WM 2014-2020), Oś Priorytetowa VI: "Jakość Życia", Działanie 6.2 "Rewitalizacja obszarów zmarginalizowanych", Typ projektów: "Rozwój infrastruktury technicznej na obszarach rewitalizowanych w celu ich aktywacji społecznej i gospodarczej" dokonana przez Mazowiecką Jednostką Wdrażania Programów Unijnych (dalej jako: "MJWPU" lub "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]", który został złożony w ramach konkursu nr [...] i otrzymał nr [...]. Pismem z [...] lipca 2017r., nr [...] organ poinformował Gminę, że wniosek o dofinansowanie został pozytywnie zweryfikowany na etapie oceny formalnej i zostanie skierowany do oceny merytorycznej dokonywanej przez Komisję Oceny Projektów. W wyniku oceny merytorycznej skarżąca pismem z [...] października 2017r. została powiadomiona, że jej wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej, jednakże nie został skierowany do dofinansowania. Projekt Gminy uzyskał 41,50 pkt na 51 pkt możliwych do zdobycia. MJWPU poinformowała, że ze względu na ustalony poziom alokacji na ten konkurs wniosek strony nie został przyjęty do dofinansowania. Ze szczegółowego uzasadnienie ocen poszczególnych kryteriów wynika m.in., że jeden z oceniających wniosek skarżącej w ramach kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 "Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego" przyznał 0 pkt, zamiast 5 pkt. Drugi z oceniających przyznał 5 pkt. W uzasadnieniu oceny, w której nie przyznano punktów, wskazano, że w sprawie nie przeprowadzono publicznego konkursu. Oceniający wyjaśnił, że konkurs powinien być przeprowadzony na podstawie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, a uczestnikami konkursu mogą być: 1) osoby fizyczne legitymujące się uzyskaniem dyplomu potwierdzającego wykształcenie wyższe o kierunku architektura, urbanistyka, architektura krajobrazu (także studenci studiów wyższych na tych kierunkach; 2) osoby prawne lub jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej posługujące się osobami fizycznymi spełniającymi powyższe warunki. Natomiast Gmina w 2015 roku ogłosił konkurs wewnętrzny z zakresu opracowania koncepcji rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K. Natomiast drugi oceniający to kryterium wyjaśnił, że w 2015r. Gmina K. ogłosiła konkurs wewnętrzny z zakresu opracowania koncepcji rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K. Projekty pod nadzorem architekta I. S. wykonali członkowie uczelnianego koła architektonicznego – studenci siódmego semestru studiów dziennych. Na konkurs wpłynęły 4 prace. "[...]", która została opracowana na potrzeby realizacji niniejszego projektu, wykorzystuje pomysły i założenia przedstawione w 4 pracach konkursowych. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego protestu MJWPU pismem z [...] listopada 2017r., nr [...] poinformowała stronę, że protest nie został uwzględniony. Organ przytoczył opis kryterium, którego niespełnienie było przyczyną niedofinansowania projektu i wyjaśnił, że zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 110 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz.U. z 2015r., poz. 2164 ze zm., dalej: p.z.p.) konkurs jest przyrzeczeniem publicznym, w którym przez publiczne ogłoszenie zamawiający przyrzeka nagrodę za wykonanie i przeniesienie prawa do wybranej przez sąd konkursowy pracy konkursowej, w szczególności z zakresu planowania przestrzennego, projektowania urbanistycznego, architektoniczno-budowlanego oraz przetwarzania danych. Konkurs jest zatem przyrzeczeniem publicznym nagrody za wykonanie pracy konkursowej i przeniesienie praw do pracy konkursowej. Nie może być przedmiotem konkursu wykonanie pracy konkursowej z wyłączeniem przeniesienia praw do utworu na rzecz zamawiającego. MJWPU wyjaśniła, że Gmina nie wykazała, że w ogłoszonym konkursie przyznane zostały nagrody pieniężne lub rzeczowe oraz że autorzy nagrodzonych prac przenieśli na rzecz organizatora prawo do wykonanych prac konkursowych. W sytuacji, gdy w wyniku konkursu nie nastąpiło przeniesienie na organizatora prawa do utworu, skarżąca nie miała prawa do wykorzystania wyników konkursu (prac konkursowych) do opracowania "Koncepcji programowo - przestrzennej uwzględniającej wymogi ustawy dla programu funkcjonalno-użytkowego wraz z oceną techniczna rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K". Tym samym, zdaniem organu, oceniany projekt nie zakłada wykorzystania wyników konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego. Projekt nie będzie realizowany na podstawie dokumentacji opracowanej w oparciu o nagrodzoną pracę konkursową. Co więcej wskazał, że prace konkursowe, które zostały opracowane przez studentów zostały wykorzystane w procesie konsultacji społecznych dotyczących rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K. i to właśnie wyniki tych konsultacji zostały wykorzystane przy opracowywaniu przedłożonej do wniosku koncepcji programowo-przestrzennej. Organ wskazał także, że jak słusznie zauważono, opis kryterium szczegółowego merytorycznego nr 7 nie precyzuje, czy konkurs musi być realizowany na podstawie p.z.p., jednakże zawsze organizator powinien przewidzieć w nim nagrody (pieniężne lub rzeczowe) oraz przeniesienie praw do nagrodzonych prac. Pismem z 5 grudnia 2017r. skarżąca złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1) pkt 9.2 Regulaminu konkursu RPMA.06.02.00-lP.01-l4-043/16 Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 Oś priorytetowa VI: Jakość życia, Działanie 6.2 Rewitalizacja obszarów zmarginalizowanych, Typ projektów: Rozwój infrastruktury technicznej na obszarach rewitalizowanych w celu ich aktywizacji społecznej i gospodarczej (dalej: "Regulamin konkursu") poprzez dokonanie błędnej oceny spełniania kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 i nie przyznanie punktacji za spełnienie tego kryterium, co w rezultacie doprowadziło do przyznania zaniżonej o 2,5 punkty oceny merytorycznej wniosku i miało istotny wpływ na wynik postępowania poprzez nieprzyznanie dofinansowania, o które aplikowała skarżąca i brak perspektywy pozyskania takiego dofinansowania w ramach zwiększenia alokacji środków lub na skutek oszczędności na realizacji projektów skierowanych do dofinansowania przeznaczonych na dofinansowanie kolejnych projektów na liście ocenionych projektów; 2) pkt 9.10 Regulaminu konkursu poprzez dokonanie oceny spełnienia kryterium nr 7 i nie przyznanie punktacji za spełnienie tego kryterium bez wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku na etapie oceny merytorycznej o dodatkowe dowody wskazujące na przeprowadzenie konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego, co w rezultacie doprowadziło do przyznania zaniżonej o 2,5 pkt oceny merytorycznej wniosku i miało istotny wpływ na wynik postepowania poprzez nie przyznanie dofinansowania, o które aplikowała skarżąca i brak uwzględnienia protestu Gminy ze wskazaniem przez organ nowych argumentów nie zawartych w ocenie ekspertów z komisji oceny projektów, polegających na zakwestionowaniu przyznania nagród w konkursie oraz przeniesienia praw do nagrodzonych prac; 3) art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 i 7a oraz art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez dokonanie oceny projektu i sporządzenie uzasadnienie informacji o nie uwzględnieniu protestu w sposób dowolny, nie mieszczący się w granicach danej sprawy oraz w sposób oderwany od kryteriów wynikających z Regulaminu konkursu. Dodatkowo strona wniosła, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a." o dopuszczenie dowodów z dokumentów: 1) wyników konkursu urbanistycznego na opracowanie koncepcji zagospodarowania Rynku Zygmunta Starego w K. z 15 lutego 2017 r., na okoliczność przeprowadzenia przez Gminę konkursu, o którym mowa w kryterium nr 7 punktu 4 Kryteria merytoryczne szczegółowe Załącznika do Regulaminu konkursu "Kryteria Wyboru Projektów", tj. Projekty Wyodrębnione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego; 2) oświadczeń uczestników konkursu urbanistycznego na opracowanie koncepcji zagospodarowania Rynku Zygmunta Starego w K.; umów o dzieło zawartych w wyniku rozstrzygnięcia konkursu; potwierdzeń przelewów – na okoliczność przyznania nagród pieniężnych w różnych wysokościach uczestnikom konkursu w formie wynagrodzenia za opracowanie szczegółowej wielowariantowej koncepcji zagospodarowania Rynku Zygmunta Starego w K., przeniesienia na Gminę majątkowych praw autorskich do prac nagrodzonych w rozstrzygnięciu konkursu, wypłaty przyrzeczonej w ogłoszeniu o konkursie nagrody. W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o oddalenie skargi. Przy piśmie procesowym z 3 stycznia 2018r. strona złączyła trzy oświadczenia uczestników konkursu w celu przeprowadzenia dowodu z tych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik organu wskazał, że w jego ocenie przeniesienie praw autorskich wymaga umowy z zachowaniem formy pisemnej, a jak wynika z załączonych dokumentów w sprawie Gmina nigdy skutecznie nie nabyła autorskich praw majątkowych do projektów wybranych w konkursie. Na rozprawie w dniu 10stycznia 2018r. strona złożyła dodatkowe oświadczenia uczestników konkursu, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] listopada 2017 r., stwierdzić wypada, że nieodpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MJWPU z prawem, w tym zgodności m.in. z: - ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020; - Regulaminem konkursu RPMA.06.02.00-IP.01-14-043/16 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa VI Jakość życia, Działanie 6.2 Rewitalizacja obszarów zmarginalizowanych, Typ projektów Rozwój infrastruktury technicznej na obszarach rewitalizowanych w celu ich aktywizacji społecznej i gospodarczej; - Kryteriami wyboru projektów stanowiącymi załącznik do Regulaminu konkursu. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej otrzymał 2,5 pkt w ramach kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 "Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego", jako średnią arytmetyczną z łącznej punktacji przyznanej przez oceniających. Jeden z oceniających przyznał maksymalną punktacje tj. 5 pkt, a drugi w tym kryterium przyznał 0 pkt. Zgodnie natomiast z § 6 "Ocena merytoryczna wniosków" ust. 19 Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów powołanych do oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2014-2020 (stanowiącego załącznik do Regulaminu konkursu) ocenę w kryteriach punktowych stanowi średnia arytmetyczna liczby punktów przyznanych podczas ocen dokonanych przez dwóch członków KOP biorących udział w ocenie, z zastrzeżeniem ust. 20 (nie dotyczy skarżącej). Zgodnie z opisem tego kryterium zawartym w Kryteriach wyboru projektów stanowiących załącznik do Regulaminu konkursu w ramach ocenianego kryterium wskazano, że cyt. "kryterium promuje projekty dotyczące zagospodarowania przestrzeni (przestrzeni publicznych, projektów urbanistycznych dot. przekształcania lub rekultywacji terenu, terenów zielonych i parków) oraz obiektów kubaturowych (w tym zwłaszcza obiekty użyteczności publicznej - obiekty zabytkowe oraz te o funkcji rekreacyjnej, turystycznej, administracyjnej), które zostały wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno- urbanistycznym lub urbanistycznym. Konkurs architektoniczny nie musi dotyczyć całego przedsięwzięcia. Ocena przedsięwzięć realizowanych na podstawie konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego będzie weryfikowana poprzez załączone do wniosku: - oświadczenie o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym, - dokumentacji wykonawczej przygotowanej w oparciu o projekty wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym". W kryteriach wyboru projektu wskazano również, że projekt otrzyma 5 pkt w wypadku, gdy zakłada wykorzystanie wyników konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego. Natomiast 0 pkt otrzyma w wypadku, gdy projekt nie spełnienia ww. warunków lub brak jest informacji w tym zakresie. Podano również, że projekty o wartości dofinansowania powyżej 10 mln zł zawsze otrzymują - 5 pkt Ponadto zgodnie z pkt 2.11 Regulaminu konkursu ocena przedsięwzięć realizowanych na podstawie konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego będzie weryfikowana poprzez załączone do wniosku oświadczenie o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. Konkurs architektoniczny nie musi dotyczyć całego przedsięwzięcia. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca złożyła oświadczenie, że część projektu dotycząca zakresu zagospodarowania przestrzeni Rynku Zygmunta Starego w K., realizowana będzie na podstawie prac wyłonionych w konkursie ogłoszonym w lipcu 2015 r. na Opracowanie koncepcji zagospodarowania Rynku Zygmunta Starego w K. Do wniosku złączona została także "Koncepcja programowo-przestrzenna uwzględniająca wymogi ustawy dla programu funkcjonalno-użytkowego wraz z oceną techniczną rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K.". W pierwotnej ocenie wniosku o dofinansowanie jeden z oceniających przyznając za sporne kryterium nr 7 zero punktów, zarzucił Gminie, że konkurs zorganizowany przez skarżącą nie został przeprowadzony w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Obecnie natomiast nie jest sporne (przyznała to także MJWPU w odpowiedzi na protest), że konkurs przeprowadzony przez Gminę ze względu na treść art. 4 pkt 8 p.z.p., który stanowi, że ustawy nie stosuje się do zamówień i konkursów, których wartość nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 30 000 euro (w sprawie nie jest sporna, że ta wartość nie została przekroczona) – nie musiał być przeprowadzony na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych. Tym samym nieuzasadnione okazały się powody dla, których stronie przyznano 0 pkt. Aktualnie natomiast MJWPU wskazała, że powodem niespełnienia tego kryterium był fakt, że Gmina we wniosku, czy też złożonym oświadczeniu nie wykazała, iż w ogłoszonym konkursie przyznane zostały nagrody pieniężne lub rzeczowe oraz że autorzy nagrodzonych prac przenieśli na rzecz organizatora prawo do wykonanych prac konkursowych. Mając powyższe na względzie w ocenie sądu dokonana przez MJWPU ocena jest nieprawidłowa, gdyż nie opiera się na przyjętych w danym konkursie kryteriach wyboru projektu. Powyżej cytowane zapisy kryteriów wyboru projektu oraz pkt 2.10 w sposób jednoznaczny wskazują, że w ramach kryterium nr 7 przyznaje się 5 pkt w wypadku złożenia przez stronę oświadczenia o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. Dokumentacja konkursowa w żadnym miejscu nie wskazuje, jaką treść oprócz wyżej przytoczonej winno jeszcze mieć takie oświadczenie. Wskazuje natomiast, że konkurs architektoniczny nie musi dotyczyć całego przedsięwzięcia. Taki też miał charakter przeprowadzony przez skarżącą konkurs architektoniczny. Dlatego też zdaniem sądu złożone przez stronę oświadczenie wraz z "Koncepcją programowo-przestrzenną uwzględniającą wymogi ustawy dla programu funkcjonalno-użytkowego wraz z oceną techniczną rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K." było wystarczające do przyznania 5 pkt w ramach tego kryterium. Oczywiście sąd zgadza się z twierdzeniami organu wskazującymi na czym polega konkurs, a więc, że jest przyrzeczeniem publicznym, w którym przez publiczne ogłoszenie zamawiający przyrzeka nagrodę za wykonanie i przeniesienie prawa do wybranej przez sąd konkursowy pracy konkursowej. Jednakże organ przy dokonywaniu oceny nie zwraca uwagi na fakt, że żaden z dokumentów programowych nie wymagał od strony przedstawienia oświadczenia innego, niż poprzez wskazanie, że realizowana będzie inwestycja wyłoniona w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. Warunki konkursu zawarte w Regulaminie konkursu nie wymagały także złożenia dokumentów wskazujących na przyznanie nagród i przeniesienie praw autorskich jako sposób wykazania spełnienia kryterium nr 7. Dokumentacja konkursowa nie wymagała także przedstawienia w treści oświadczenia, że organizator przyznał nagrodę oraz że zostały przeniesione prawa do prac konkursowych. Tym samym należy uznać, że prawodawca formując wymagania konkursowe uznał, że złożenie oświadczenia o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym, wypełnia w całości całą definicję konkursu określoną w p.z.p. MJWPU nieprawidłowo oceniła w tym zakresie protest, gdyż 0 punktów mógł uzyskać tylko projekt, który nie spełnienia warunków wyłonienia projektu w konkursie lub gdy brak jest informacji w tym zakresie. W sprawie natomiast były informacje na ten temat, jak również podane w oświadczeniu informacje były wystarczające do przyznania 5 pkt. Dodatkowo należy także zauważyć, że oceniający, w wypadku powzięcia określonych wątpliwości co do prawdziwości, czy też poprawności złożonego oświadczenia, mieli możliwość we wskazanym w Regulaminie konkursu trybie (§ 9 ust. 10 i 11) wezwać stronę do złożenia np. w tym zakresie wyjaśnień. Jednakże w sprawie w tym zakresie tego nie uczyniono. Tym samy trzeba przyjąć, że tych wątpliwości niebyło. W ocenie sądu ocena protestu dokonana przez MJWPU jawi się jako próba ratowania niezgodnej z dokumentacją programową jednej z ocen eksperckich, której argumentacja była zupełnie nieprawidłowa. W taki bowiem sposób należy ocenić twierdzenia organu wskazujące, że cyt. "prace konkursowe, które zostały opracowane przez studentów zostały wykorzystane w procesie konsultacji społecznych dotyczących rewitalizacji Rynku Zygmunta Starego w K. i to właśnie wyniki tych konsultacji zostały wykorzystane przy opracowywaniu przedłożonej do wniosku koncepcji programowo-przestrzennej". Powyższe zupełnie jest niezasadne. Trzeba bowiem ponownie wskazać, że dokumentacja konkursowa w żaden sposób nie regulowała sposobu wyłaniania projektów. Tym samym nic nie stało na przeszkodzie, aby prace konkursowe były oceniane dwustopniowo. W pierwszym stopniu przez komisję konkursową, a w drugim przez obywateli w ramach konsultacji społecznych i następnie posłużyły do opracowania koncepcji zagospodarowania Rynku Zygmunta Starego w K. Istotnym jest natomiast to, czy projekt będzie realizowany na podstawie wyników prac konkursowych, czy też nie. Tego ostatniego jednakże organ nie podniósł w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Co więcej z punktacji wynikające z kryteriów wyboru projektu 5 pkt uzyskuje wniosek, który zakłada wykorzystanie wyników konkursu. Strona w sprawie natomiast złożyła oświadczenie, że wykorzystano wyniki konkursu do opracowania koncepcji. Tym samym, przyjmując za prawidłowe oświadczenie, to w ocenie sądu kryterium nr 7 zostało spełnione. Mając powyższe na względzie sąd zgadza się ze stroną, że ocena została dokonana wbrew treści art. 41 ust. 1 i ust 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w związku z § 9 ust. 2 Regulaminu konkursu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Natomiast ust. 2 pkt 7 tego artykułu stanowi, że regulamin konkursu określa w szczególności kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia. W myśl z kolei § 9 ust. 2 Regulaminu konkursu ocena wniosków prowadzona jest w oparciu o kryteria wyboru projektów, będące załącznikiem do niniejszego regulaminu. W związku z powyżej cytowanymi przepisami należy jednoznacznie wskazać, że ocena kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 nie została dokonana w oparciu o wiążącą stronę dokumentację konkursową. Organ bowiem wprowadził kryteria, które nie zostały wymienione w dokumentacji konkursowej. Rozpoznając ponownie sprawę MJWPU uwzględni powyższą ocenę prawną i bądź uzna, że strona spełniła kryterium merytoryczne szczególne nr 7 (i podwyższy ocenę końcową o 2,5 pkt), bądź też w wypadku, gdyby nadal miała określone wątpliwości, które w szczególności artykułuje w ocenie protestu w zakresie przyznania przez organizatora nagrody lub też przeniesienia praw do prac konkursowych winna zwrócić się do strony o przekazanie stosownych wyjaśnień w tym zakresie. Następnie po uzyskaniu wyjaśnień organ winien podjąć stosowne rozstrzygnięcie. Zupełnie niezasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7a ustawy wdrożeniowej. Należy wskazać, że pkt 7a został dodany do ustawy wdrożeniowej art. 1 pkt 1 lit d ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 1475) i wszedł w życie w dniu 2 września 2017r. Jednakże zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym do sprawy Gminy nadal znajdują zastosowanie przepisy w brzmieniu przed zmianami. W taki sam sposób należy ocenić zarzut naruszenia art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, który także nie obowiązywał w stosunku do skarżącej (wszedł w życie 2 września 2017 r. i nie ma zastosowania do wniosków złożonych przed zmianą przepisów). Podobną treść do powołanego art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, posiadał obowiązujący skarżącą art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, który stanowił, że właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Jednakże w ocenie sądu organ nie naruszył powyższego przepisu. Przepis ten dotyczy pierwotnej oceny wniosku i w sprawie został prawidłowo zastosowany, gdyż organ przedstawił informację, o której mowa w powołanym przepisie, mimo że jak się później okazało była to informacja częściowo wadliwa. Odnosząc się do wniosków dowodowych przedstawionych w toku postępowania sądowoadministracyjnego, to należy zauważyć, że sąd te wnioski oddalił. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że sąd dokonuje oceny sprawy na podstawie tylko wskazanych w ustawie wdrożeniowej dokumentów (patrz m.in. art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). A więc oceny sprawy na podstawie: 1) wniosku o dofinansowanie projektu wraz z ewentualnymi załącznikami, 2) informację o wynikach oceny projektu, 3) protestu, 4) informacji o ocenach protestu oraz skargi. Przedmiotem oceny sądu, a także organu rozpoznającego protest może być tylko wniosek i jego załączniki. Przedmiotem oceny nie mogą być inne dokumenty, które były w posiadaniu strony, ale nie zostały załączone do wniosku o dofinansowanie. Nowe dokumenty w żaden sposób nie mogą stanowić uzupełnienia wniosku o dofinansowanie (chyba, że o te dokumenty strona zostanie wezwana). Procedura odwoławcza (także ta przed sądem) nie służy uzupełnieniom, czy modyfikacjom wniosku aplikacyjnego, a jedynie weryfikacji czy wniosek ten został oceniony w zgodzie z obowiązującą procedurą. Dlatego też sąd z powyższych przyczyn nie mógł dopuścić i przeprowadzić dowodów z wnioskowanych dokumentów. Na marginesie należy zauważyć, że celem art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest ponowne, czy też uzupełniające ustalenie stanu faktycznego w sprawie, lecz ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w określonej procedurze, a następnie czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Należy zwrócić uwagę, iż postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym i w konsekwencji dokonywanie przez ten sąd ustaleń faktycznych jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że sąd w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (tak również: B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 257 i powołany tam wyrok NSA z dnia 7 lutego 2001 r., sygn. akt V SA 671/00). Tym samym także z tych przyczyn bezzasadne okazały się wnioski o przeprowadzenie dowodów. Sąd mając na uwadze art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, orzekł jak sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015, poz. 1804 ze zm.). Na łączną kwotę 697 zł przysługujących do zwrotu stronie kosztów postępowania sąd zaliczył 200 zł tytułem uiszczonego wpisu stosunkowego od skargi, 480 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.