V SA/Wa 2112/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Piotr Wróbel po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr BWI03-65590.146.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J.B. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J.B. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji postanowienia rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.". Pełnomocnik wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej z urzędu analizy ARiMR poinformowała skarżącego, iż jego wniosek został przywrócony na drogę dalszej oceny. Przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji powoduje, iż zaskarżony akt został uchylony, w konsekwencji czego, postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą stało się bezprzedmiotowe. W aktach sądowych sprawy znajduje się pismo ARiMR z 8 lipca 2025 r. znak: DDI-WO.BWI03.65590.146.2024.2025.AK informujące o przywróceniu wniosku skarżącego o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny (k.27) wraz z poświadczeniem jego doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uchylił rozstrzygnięcie z 30 kwietnia 2025 r. i przywrócono wniosek skarżącego do ponownej oceny (ww. pismo z 8 lipca 2025 r.) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z zm.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna na zastępstwo adwokata wynosi 480 zł. Skarżącemu należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł (należność wpisana do rejestru opłat sądowych w dniu 3 czerwca 2025 r. pod pozycją 20755), wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.