V SA/Wa 2113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Anna Falkiewcz-Kluj, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem skargi, wniesionej przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w K., jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zaskarżone rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] maja 2013r. E. Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Skarżąca) złożyła w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Pismem z dnia [...].04.2014r. organ odmówił przyznania pomocy ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 3 i niespełnienie warunków określonych, o których mowa w § 2 ust. 1 oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W dniu [...] marca 2014r. Spółka wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] lipca 2014r. organ podtrzymał rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W skardze na rozstrzygnięcie z dnia 16.04.2014r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Spółka zarzuciła mu: 1. Naruszenie art. 22 ust. 2 w zw. z art. 21 ust 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez zaniechanie wyczerpującego i rzetelnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postepowania, gdyż skutkowało niesłuszną odmową udzielenia Skarżącemu pomocy, ze względu na nieprawidłowe zakwalifikowanie produktów wytwarzanych przez Skarżącego, których ma dotyczyć dofinansowanie, do Działu 19 wspólnej taryfy celnej, w przypadku gdy treść wniosku o dofinansowanie oraz załączników jednoznacznie wskazuje na przynależność do Działu 11, 2. Naruszenie art. 288 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez niezastosowanie przez ARiMR postanowień Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 169/199 z dnia 25 stycznia 1999r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, według którego do zakwalifikowania mieszanki mącznej do kodu 1991 20 00 WTC niezbędne jest stwierdzenie jako składnika takiej mieszanki drożdży piekarniczych, których mieszanki produkowane przez Skarżącego nie posiadają w swoim składzie, 3. Naruszenie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż planowane przez Skarżącego inwestycje dotyczą przetwarzania oraz wytwarzania produktów nie objętych Załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sytuacji, w której z treści wniosku oraz załączników dołączonych do wniosku można jednoznacznie stwierdzić, iż przedmiotowe produkty rolne objęte są w/w Załącznikiem I, 4. Naruszenie § 3 ust. 1 . rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, iż pomoc finansowa w ramach działania ,,Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ może być przyznana jedynie podmiotom, które prowadzą działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie dotyczącym produktów rolnych objętych Załącznikiem I do Traktatu, co zdaniem organu, wyklucza przyznanie pomocy podmiotowi, który prowadzi działalność także w ramach innych kodów PKD nie wymienionych w załączniku I do przedmiotowego rozporządzenia, pomimo, iż inwestycja wskazana we wniosku związana będzie tylko i wyłącznie z prowadzeniem działalności wskazanej kodem PKD 10.61.Z, 5. Naruszenie § 10 ust. 3 . rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie zaistniały niebudzące wątpliwości nieprzyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 2 ust. 1 oraz § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, a w związku z tym brak wezwania Skarżącego do złożenia wyjaśnień w sytuacji, w której niebudzące wątpliwości nieprzyznania pomocy nie występowały, natomiast istniała rozbieżność pomiędzy podanym w pkt 13.3 wniosku o dofinansowanie kodem Wspólnej Taryfy Celnej, a pozostałą treścią opisową wniosku oraz załączników, co obligowało organ do wezwania Wnioskodawcy. Rozwijając powyższe zarzuty w motywach skargi, Spółka podkreśliła, iż WIT jednoznacznie wskazuje, iż mieszanki, które maja być wytwarzane należą do Działu 11, objętego wsparciem, nie natomiast do Działu 19, nieobjętego wsparciem. Wskazała, że inwestycja, która została szczegółowo opisana we wniosku spełnia warunki określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia. Działalność wyszczególniona w projekcie została sklasyfikowana w kodzie PKD 10.61.Z, a surowce w postaci różnego rodzaju mąk, słodów, ziaren jak również produkt finalny znajdują się w Dziale 11 ,,Produkty przemysłu młynarskiego; słód; skrobie; insulina; gluten pszenny’’ (co potwierdza dokumentacja WIT). W związku z tym istnieje zgodność planowanej przez Skarżącego operacji z założeniami Działania 123 zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej PRO na lata 2007-2013. Skarżąca wskazała, iż omyłkowo określiła kod WTC dla produktów rolnych planowanych do wytwarzania w zakładzie, którego dotyczy operacja (w pkt 13.3. wniosku). Jednocześnie, prawidłowo określiła kod w Biznes Planie. Tę niezgodność, zdaniem Spółki, powinien zauważyć organ i wezwać do wyjaśnienia rozbieżności. Skarżąca podniosła także, że w ramach planowanej inwestycji nie zamierza prowadzić działalności opisanej w Dziale 19, określonej kodem CN 1901 20 00, czyli produkcji preparatów do wypieku chleba na bazie mąk. Produkty Skarżącej nie mają w swoim składzie drożdży oraz są niskiego stopnia przetworzenia. Produkty Skarżącego należy rozumieć jako mieszankę mączną, w której przeważającą część stanowią mąki, np. pszenna, żytnia, graham, jęczmienna, orkiszowa z dodatkiem słodów oraz nasionami i ziarnami. Używane przez Spółkę surowce są klasyfikowane w Działach 11 i 12. Biorąc pod uwagę zapisy określone w uwagach dodatkowych do Działu 11, pkt b dotyczące stosowania stawek celnych dla mieszanek, produkty Skarżącego powinny być klasyfikowane według stawki celnej odnoszącej się do składnika posiadającego najwyższy poziom stawki celnej. Wyszczególnione surowce w produktach Skarżącego przynależą do Działu 11 określanego jako ,,Produkty przemysłu młynarskiego; słód; skrobie; inulina; gluten pszenny’’ wpisują się w wymagania gwarantujące uzyskanie wsparcia w ramach Działania 123. Treść Biznes Planu wskazuje, iż mieszanki mączne produkowane przez Skarżącego nie zawierają drożdży i nie stanowią gotowej substancji do wyrobu pieczywa czy produktów cukierniczych. Kolejnym argumentem przemawiającym, zdaniem Spółki za przynależnością do Działu 11, a nie do Działu 19, jest posiadanie przez mieszanki formy suchej, co oznacza, iż odbiorcy po jej zakupie, muszą ją jeszcze we własnym zakresie poddać odpowiednim procesom – przetworzeniu, które dopiero pozwala uzyskać formę gotowej mieszaniny bądź ciasta do wyrobów piekarniczych. Mieszanki mączne Skarżącego cechują się niskim stopniem przetworzenia i wymagają dodania dodatkowych substancji, m.in. drożdży. Produkt jako mieszanka mączna, bez późniejszego przetworzenia, nie pozwoli otrzymać produktu w postaci pieczywa czy ciasta. Natomiast charakterystyka Działu 19 wskazuje, iż dana mieszanka musi być gotowa do wytworzenia produktów piekarniczych lub cukierniczych, w tym przypadku pieczywa i różnego rodzaju ciasta, ponieważ produktem finalnym są chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta, ciastka, herbatniki, pozostałe wyroby piekarnicze, wafle wytłaczane, podobne wyroby. Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ § 3 ust. 1 rozporządzenia Skarżąca Wskazała, iż prowadzi działalność w ramach kodów PKD, które nie zostały wymienione w załączniku I do rozporządzenia, jednakże działalność ta nie jest przedmiotem planowanej inwestycji, a produkty należące do tych kodów nie będą w żaden sposób związane z planowaną inwestycją. W związku z powyższymi zarzutami, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie. Podkreśliła, że w niniejszej sprawie zaistniały niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. (§ 10 ust. 3 rozporządzenia). Może być przyznana jedynie podmiotom, które prowadzą działalność gospodarczą wyłącznie w ww. zakresie, ,przetwarzając oraz wytwarzając produkt rolny objęty załącznikiem nr 1 do Traktatu ustanawiającego Unię Europejską. Weryfikacja przedmiotowego wniosku wykazała, ze planowana do realizacji operacja polega na budowie nowego zakładu produkcyjno-magazynowego oraz kupnie linii technologicznej do produkcji mieszanek mącznych dla branży cukierniczej oraz piekarniczej. Powstają gotowe mieszanki mączne do wypieku chleba i ciast. Wytwarzany produkt, według WTC, znajduje się w dziale 19 –Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze i jest oznaczony kodem 1901 20 00 – mieszaniny i ciasta do wytworzenia wyrobów piekarniczych, objętych pozycją 1905 (chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciastka, ciasta, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao, opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby). Działalność polegająca na wytwarzaniu gotowych mieszanek mącznych do wypieku chleba i ciast nie podlega wsparciu w ramach przedmiotowego działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Na wstępie Sąd przypomina, ze zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013,dalej: rozporządzenie, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa Wnioskodawcę , w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy wynikające z niespełnienia warunków określonych w § 2 ust. 1 oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia o pomoc może ubiegać się podmiot, który wykonuje działalność, o której mowa w art. 28 ust.1 lit.b tiret – pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 – czyli podmiot, którego planowane inwestycje dotyczą przetwarzania oraz wytwarzania produktów objętych załącznikiem I do Traktatu. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację obejmującą wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie, określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub przetwarzania roślin na produkty, przeznaczone na cele energetyczne. W ramach przedmiotowego działania, pomoc przy prowadzeniu działalności objętej kodem PKD - Wytwarzanie produktów przemiału zbóż w ramach działania ,,Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ może zostać przyznana jedynie podmiotom, które prowadzą działalność gospodarczą wyłącznie w ww. zakresie, przetwarzając oraz wytwarzając produkt rolny objęty zał. Nr 1 do Traktatu. Zasadnie organ uznał, iż planowana przez Skarżącą operacja polega na budowie nowego zakładu produkcyjno- magazynowego oraz kupnie linii technologicznej do produkcji mieszanek mącznych dla branży cukierniczej oraz piekarniczej. Produktami rolnymi przetwarzanymi w zakładzie są; gotowe mąki (pszenna, kukurydziana, żytnia, graham, sojowa, gryczana, jęczmienna oraz orkiszowa), amarantu, płatki (owsiane, żytnie, pszenne, jęczmienne, gryczane), kasza jęczmienna, otręby pszenne i żytnie, cukier, słonecznik łuskany, pestki dyni, mak, siemię lniane, soja, sezam, proso, cebula suszona, czosnek suszony, kminek oraz jałowiec. Z tych produktów powstają gotowe mieszanki mączne do wypieku chleba i ciast. Wytwarzany produkt, według WTC, znajduje się w dziale 19- Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze. Jest on oznaczony kodem 1901 20 00 – mieszaniny i ciasta do wytworzenia wyrobów piekarniczych, objętych pozycją 1905 (chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciastka i ciasta, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao, opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryzowy i podobne wyroby). Ponieważ działalność polegająca na wytwarzaniu gotowych mieszanek mącznych do wypieku chleba i ciast, nie jest objęta załącznikiem nr 1 do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, więc nie podlega wsparciu w ramach przedmiotowego działania. Zasadnie w niniejszej sprawie organ nie wzywał Wnioskodawczyni do dodatkowych wyjaśnień, tym bardziej, że w samym wniosku wskazała ona kod 1901 20 00 z działu 19. Co do załączonego WIT, to należy pamiętać, że zawiera on opinie co do 10 produktów, podczas gdy wytwarzanych jest znacznie więcej (k. 223 wniosku). Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżone rozstrzygniecie jest prawidłowe, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.