V SA/Wa 2115/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na pismo Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 sierpnia 2021 r., nr DGM.WPO.7.480.30.67.2020.MS w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić B.W. wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwustu złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu 19 października 2020 r. pod poz. 25570. Wnioskiem z dnia 14 lipca 2020 r. B.W. wystąpił do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej o przyznanie wsparcia finansowego dla właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych z których prowadzone są połowy rekreacyjne w następstwie wystąpienia choroby zakaźnej COVID-19 wywołanej wirusem SARS-CoV-2, dalej jako "wniosek". Przedmiotowy wniosek był rozpatrywany na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842), dalej jako "ustawa o COVID-19" oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków wsparcia finansowego właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych, z których są prowadzone połowy rekreacyjne (Dz.U. z 2020 r. poz. 1167), dalej jako "rozporządzenie". W toku rozpatrzenia wniosku Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej zapoznał się z wnioskiem i załączonymi do niego dokumentami i stwierdził, że wniosek skarżącego jest niezgodny z warunkami przyznania wsparcia finansowego, ponieważ załączone do wniosku zaświadczenie nr 36/2020 z dnia 1 lipca 2020 r. Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego o złożonych raportach połowowych w ciągu każdego roku, począwszy od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej nie potwierdza odbycia co najmniej 18 rejsów, co oznacza brak możliwości uznania, że wycofanie jachtu komercyjnego odbywa się z aktualnie wykonywanej działalności, co skutkowało pozostawieniem wniosku skarżącego bez rozpoznania, o czym Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej poinformował skarżącego pismem z dnia ... sierpnia 2020 r., znak ...., doręczonym skarżącemu w dniu 1 września 2020 r. Z powyższym stanowiskiem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej nie zgodził się skarżący i pismem z dnia 7 września 2020 r. złożył wniosek o rozpatrzenie lub ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 14 lipca 2020 r. przyznanie wsparcia finansowego na podstawie rozporządzenia. W odpowiedzi na powyższy wniosek skarżącego z dnia 7 września 2020 r. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej pismem z dnia .... września 2020 r" znak .... wskazał, że rozporządzenie w § 3 ust. 1 określa, że wsparcie finansowe na podstawie rozporządzenia może być udzielone przedsiębiorcy w związku z wycofaniem jachtu komercyjnego z aktualnie prowadzonej działalności w następstwie COVID-19, a zatem przedmiotowy przepis określa podstawowy warunek otrzymania wsparcia finansowego jakim jest wycofanie jachtu komercyjnego z wykonywanej działalności. Pojęcie "aktualnie wykonywanej działalności" zostało zdefiniowane w § 2 pkt 1 rozporządzenia. Dodatkowo Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wskazał przesłanki uzyskania wsparcia finansowego oraz podniósł, że w przypadku wniosku skarżącego i załączonych dokumentów, tj. zaświadczenia nr 36/2020 z dnia 1 lipca 2020 r. Głównego Inspektora Rybołówstwa Morskiego wynika, że we wszystkich latach począwszy od 2015 r. złożono poniżej 18 raportów połowowych. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wskazał, że załączone do wniosku z dnia 14 lipca 2020 r. listy załogi, licencje połowowe i listy wejść i wyjść z portu w Kołobrzegu nie są raportami połowowymi, w których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy o rybołówstwie morskim. Na tej podstawie Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględniania wniosku skarżącego z dnia 7 września 2020 r. Z powyższym stanowiskiem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej nie zgodził się skarżący i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuję Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. wynika zaś, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Jak wskazano powyżej przedmiotowy wniosek był rozpatrywany na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842), dalej jako "ustawa o COVID-19". Zgodnie z art. 15ma ust. 1 ustawy o COVID-19 W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz w okresie 12 miesięcy po ich odwołaniu, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może przeznaczać środki budżetu państwa z części, której jest dysponentem na wsparcie właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680 oraz z 2021 r. poz. 234), w przypadku gdy wykonywana przez nich działalność, o której mowa w art. 5 pkt 9 lit. c tej ustawy, nie może być kontynuowana w następstwie wystąpienia COVID-19. W oparciu o ust. 5 ww. ustawy Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wydał rozporządzenie z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków wsparcia finansowego właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych, z których są prowadzone połowy rekreacyjne (Dz.U. z 2020 r. poz. 1167), dalej jako "rozporządzenie". W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzania i zgodnie z jego ust. 2 poinformowano skarżącego pismem z dnia ... sierpnia 2020 r. ..... Przepis przedmiotowego rozporządzania nie przewidują, że na przedmiotowe rozstrzygnięcie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jedynie w § 12 ust. 1 i 2 rozporządzania wskazano, iż Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wydaje decyzję administracyjną, w której informuje przedsiębiorcę o wyniku rozpatrzenia wniosku o przyznanie wsparcia finansowego. W przypadku wydania przez ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej decyzji administracyjnej określającej wysokość przyznanego wsparcia finansowego, organ ten dokonuje wypłaty środków na rachunek bankowy wskazany we wniosku o przyznanie wsparcia, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się prawomocna. Z tego względu skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na decyzję wydaną w oparciu o § 12 ust. 1 rozporządzania ponieważ zgodnie z .3 § 2 ust. 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W niniejszej sprawie organ nie wydał decyzji administracyjnej, a jedynie w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzania pozostawił wniosek bez rozpatrzenia ponieważ nie spełniał on kryteriów przewidzianych przepisami prawa. Ponieważ przepisy nie przewidują możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżone rozstrzygnięcie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Ze względu na powyższe, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.