V SA/Wa 212/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej dotację celową 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r., 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz [...] kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi I. w W. (dalej Strona, Skarżący, I.) jest decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2015r. Nr [...] (dalej: organ, Minister) utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2015r. Nr [...] uchylającą w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2014r. Nr [...] przyznającą Skarżącemu dotację celową w wysokości 10.000.000 zł na finansowanie kosztów realizacji inwestycji budowlanej pn."Rozbudowa budynku "[...] " dla potrzeb kompleksu pracowni naukowo-badawczych I.". Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2012r. na podstawie par. 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 października 2010r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na inwestycje budowlane służące potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych, I. w W. wystąpił do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o finansowanie w kwocie 20.039.551,50 zł inwestycji pn. "Rozbudowa budynku "N." dla potrzeb kompleksu pracowni naukowo – badawczych I.". Po pozytywnej ocenie Zespołu specjalistycznego do spraw oceny wniosków o finansowanie zakupu lub wytworzenia aparatury naukowo-badawczej stanowiącej dużą infrastrukturę badawczą oraz inwestycji budowlanych służących potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych, powołanego Zarządzeniem nr 35/2011 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 kwietnia 2011r. wniosek umieszczony został na 9 pozycji listy rankingowej i rekomendowany go do dofinansowania w wysokości 10.000.000 zł. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2013r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przyznał finansowanie na realizację inwestycji w latach 2013 – 2015, zgodnie z rekomendowaną przez Zespół specjalistyczny kwotą, w roku 2013 – 1.239.911 zł; w roku 2014 – 4.000.000 zł; w roku 2015 – 4.760.089 zł. Pismem z dnia 16 grudnia 2013r. Dyrektor I. wystąpił do Ministra z wnioskiem o zmianę struktury finansowania inwestycji poprzez przesunięcie kwoty 1.239.911 zł. z roku 2013 na rok 2015. Prośbę umotywował przedłużającym się postępowaniem administracyjnym, związanym z uzyskaniem wymaganych decyzji dotyczących przyłączy wodociągów i kanalizacji. Podniósł także, że planowana przebudowa miejskiej instalacji ciepłowniczej, wiąże się z koniecznością uzyskania zgody od właścicieli sąsiednich działek budowlanych. W związku z tym, proces administracyjny przekroczył czas zakładany na jego realizację i dotacja udzielona na rok 2013 nie zostanie wydatkowana. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2013 r., w ten sposób, że przyznaną dotację celową przeznaczył na finansowanie kosztów wskazanej inwestycji budowlanej z czego w 2013 r. 0 zł, w roku 2014 – 4.000.000 zł, w roku 2015 – 6.000.000 zł. Pozostałe warunki decyzji, pozostały bez zmian. Pismem z dnia 24 listopada 2014r. Dyrektor I. ponownie wystąpił do Ministra z wnioskiem o zmianę struktury finansowania inwestycji i przesunięcie kwoty 4.000.000 zł z roku 2014 na rok 2015 oraz kwoty 6.000.000 zł z roku 2015 na rok 2016. I. opisał realizowane czynności przygotowawcze, związane również z procesem administracyjnym, w celu uzyskania niezbędnej dokumentacji. Ponadto wskazał na konieczność pozyskania pozostałych środków finansowych, co warunkowało uruchomienie całości postępowania przetargowego. I. wnioskował do Ministra Zdrowia o przyznanie dotacji w kwocie 10.039.551,50 zł. Pismem z dnia 5 grudnia 2014r., Dyrektor I. przedstawił dodatkowe wyjaśnienia do wniosku o zmianę struktury finansowania inwestycji oraz załączył kserokopie dokumentacji na okoliczność procesu administracyjnego. Jednocześnie oświadczył, że "cały proces administracyjny uzyskania niezbędnej dokumentacji w celu opracowania materiałów do uruchomienia postępowania przetargowego, został zrealizowany, co skutkuje, że na początku roku 2015 I. ogłosi postępowania przetargowe na wykonanie kompletnej dokumentacji projektowej, pełnienie nadzoru autorskiego oraz wykonanie robót budowlanych rozbudowy budynku [...] . Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. zmienił decyzję z dnia [...] grudnia 2013r. w ten sposób, że przyznaną dotację celową na finansowanie kosztów wskazanej inwestycji budowlanej przeznaczył w 2013 roku – 0 zł, w 2014 roku 0 zł, w 2015 roku – 4.000.000 zł, w 2016 roku – 6.000.000 zł. Następnie w związku z niedopełnieniem obowiązku złożenia harmonogramu płatności, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego na podstawie art. 162 par. 2 kpa decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. uchylił w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2014r. W dniu 28 sierpnia 2015 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie w całości decyzji z dnia [...] sierpnia 2015r. i przyznanie dotacji celowej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona opisała proces administracyjny w celu uzyskania decyzji umożliwiających zlecenie opracowania dokumentacji projektowej. I. wskazał także na nową okoliczność, o której dotychczas nie informował Ministra, że w dniu [...] czerwca 2014r.Rada [...] przyjęła Uchwałę nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia [...] lipca 2014 r. poz. [...]), w której to uchwale w par 19 dla terenu oznaczonego na rysunku W14a – U-Zu(U-N): (...) pkt 2 Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego (...) ppkt.4) Maksymalna wysokość zabudowy; do 15 m, czego I. nie mógł przewidzieć wprowadzenie w życie ww. uchwały, skutkuje koniecznością opracowania nowej koncepcji rozbudowy budynku [...] co pozwoli na uzyskanie pozwolenia na budowę". I. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucił też, że uchylenie decyzji w oparciu o przepis par. 8 ust. 1 rozporządzenia, jest bezzasadne i na jego podstawie I. nie może zostać pozbawiony przyznanej dotacji, bowiem przepis ten stanowi, że złożenie harmonogramu płatności jest warunkiem przekazania dotacji, a nie jej przyznania. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją nr [...] z dnia [...] października 2015 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. Minister nie podzielił zarzutu Wnioskodawcy, że skarżona decyzja została wydana na podstawie przepisu zakładającego warunek przekazania dotacji tj. par. 8 ust. 1 rozporządzenia. Wskazał, iż podstawą prawną uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 2014r. jest art. 162 par. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego stanowiący, że organ administracji publicznej uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. Wyjaśnił, iż warunkiem, którego wnioskodawca nie dopełnił, było złożenie, w terminie nie dłuższym niż 5 miesięcy od dnia otrzymania decyzji, harmonogramu płatności wynikającego z terminów zawartych przez jednostkę z wykonaniem inwestycji, o czym wnioskodawca został pouczony w decyzji z dnia [...] lutego 2013r. Obowiązek ten wynikał z par. 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 października 2010 r. w sprawie kryteriów przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na inwestycje budowlane służące potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych. Decyzja przyznająca I. dotację celową na realizację ww. inwestycji, była dwukrotnie zmieniana wyłącznie w zakresie struktury jej finansowania, pozostałe warunki zawarte w tej decyzji pozostawały bez zmian, skoro zaś decyzja z dnia [...] grudnia 2014r. została wnioskodawcy doręczona w dniu 12 grudnia 2014r., zatem termin na złożenie harmonogramu płatności upłynął w dniu 12 maja 2015r. Minister nie zgodził się ze stanowiskiem Strony, iż niedopełnienie obowiązku nie jest przez niego zawinione, a przyjęcie Uchwały nie było możliwe do przewidzenia, bowiem, z załączonej do wniosku dokumentacji wynika, że dopiero w dniu 17 kwietnia 2015 r. Dyrektor i. wystąpił do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...], z prośbą o rozpatrzenie możliwości uzyskania decyzji pozwolenia na budowę, zgodnie z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego z dnia [...] maja 2013r. W tym czasie, Wnioskodawca nie wystąpił do Ministra o prolongatę terminu złożenia harmonogramu płatności, jak również nie poinformował o możliwych konsekwencjach, dla realizacji inwestycji, związanych w wejściem w życie Uchwały. Wskazał też, że jednym, z argumentów, dla których decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. wyraził zgodę na zmianę struktury finansowania przedmiotowej inwestycji oraz wydłużenie czasu jej realizacji, była deklaracja I., złożona w piśmie z dnia 24 listopada 2014 r., o ogłoszeniu na początku 2015 r. postępowania przetargowego na wykonanie kompletnej dokumentacji projektowej, pełnienie nadzoru autorskiego oraz wykonania robót budowlanych. Tymczasem z treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z dnia 27 sierpnia 2015 r. wynika, że dopiero opracowano dokumentację przetargową w zakresie opisu przedmiotu zamówienia publicznego mającą na celu zrealizowanie przedmiotowej inwestycji. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania : a) art. 6, 7, 8, 12 par. 1, 76 par. 1, 77 par. 1, 80, 107 par. 3 kpa, poprzez ich niezastosowanie w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, skutkujący uchyleniem decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. b) art. 162 par. 2 kpa, poprzez jego błędne zastosowanie oraz wykładnię, polegającą na błędnym uznaniu, iż umieszczenie w decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. informacji o treści par. 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 października 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na inwestycje w zakresie dużej infrastruktury badawczej służącej potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych uzasadnia zastosowanie art. 162 par. 2 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] oraz rażące naruszenie przepisów prawa materialnego a) par. 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 października 2010 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych na inwestycje w zakresie dużej infrastruktury badawczej służącej potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych, poprzez błędne zastosowanie oraz wykładnię, polegającą na uznaniu, iż niezłożenie przez Skarżącego harmonogramu płatności uzasadniało nieprzyznanie dotacji, w sytuacji gdy przepis rozporządzenia mówi o przekazaniu, a nie przyznaniu dotacji, co w konsekwencji doprowadziło organ do błędnego uznania, że Skarżący nie spełnia wymogów określonych tym przepisem i należy pozbawić go dotacji. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 162 par. 2 ustawy kpa, nie zaś jak twierdzi Skarżący par. 8 ust. 1 rozporządzenia. Ww. przepis stanowi, że warunkiem przekazania dotacji na inwestycję w zakresie dużej infrastruktury badawczej jest złożenie przez podmiot otrzymujący dotację harmonogramu płatności, wynikającego z terminów płatności zawartej przez ten podmiot z wykonawcą inwestycji, w terminie nie dłuższym niż 5 miesięcy od dnia otrzymania dotacji. Powyższa norma prawna, jak wskazał, wprowadza uzależnienie przekazania środków finansowych od złożenia harmonogramu płatności w oznaczonym terminie. Wnioskodawca nie dopełnił tego obowiązku, zatem brak było podstawy przekazania środków finansowych przyznaną decyzją. W związku z niedopełnieniem ww. czynności, Minister na podstawie art. 162 par. 2 zobowiązany był uchylić decyzję. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w zakreślonym terminie. W tym przypadku czynnością, której Strona nie dopełniła, było złożenie harmonogramu płatności. Dodał, iż samo nazwanie tego elementu "warunkiem" oraz posłużenie się zwrotem "warunkiem przekazania dotacji" nie może jeszcze przesądzać, jaki rzeczywiście charakter prawny miał ten element decyzji, jest on bowiem przede wszystkim zależny od materialnoprawnej podstawy zawarcia go w decyzji i to przepis wyznacza, jaki charakter prawny miał dodany element decyzji. Pojęcie warunku zostało zdefiniowane jako "zdarzenie przyszłe i niepewne" (art. 89 in fine Kodeksu cywilnego). Na gruncie prawa administracyjnego jako warunek ma być traktowane wyłącznie takie oświadczenie woli organu administracji, dodane do decyzji jako jej postanowienie uboczne, ale pozostające z nią w ścisłym związku, na podstawie którego moc wiążąca decyzji w czasie (rozpoczęcia lub ustania jej obowiązywania) zostaje uzależniona od zdarzenia przyszłego, niepewnego. Możliwe jest przy tym pogodzenie warunku z istotą decyzji administracyjnej, wydawanej na podstawie przepisów materialnego prawa administracyjnego kreujących dla strony uprawnienia do uzyskania decyzji określonej treści, a więc sytuacji, kiedy przepisy te tworzą publiczne prawa podmiotowe. Moc wiążąca takiej decyzji może zostać ograniczona zarówno warunkiem zawieszającym, jak i rozwiązującym. Inaczej zaś jak podniósł wygląda w wypadku zlecenia. Jego celem jest spowodowanie pewnego zdarzenia przyszłego – wywołania określonego skutku przez podmiot, na korzyść którego wydano decyzję. Zlecenie nie zawiesza skuteczności decyzji, do której zostało dodane, nie odracza możliwości jej wykonania, ale zobowiązuje, zmusza adresata decyzji do jej wykonania zgodnie ze zleceniem. Realizacja obowiązków określonych w zleceniu powinna nastąpić równocześnie lub – jeśli to wynika z ich istoty i związku z decyzją główną – nawet po realizacji uprawnień wynikających z decyzji. W świetle powyższego, niezłożenie harmonogramu płatności przed upływem terminu od dnia otrzymania dotacji nie stanowi warunku rozwiązującego. W przeciwnym bowiem razie organ, rozpatrując pierwszy wniosek I. z dnia 16 grudnia 2013r. o zmianę decyzji dot. przyznania środków finansowych nie mógłby rozpatrzeć go pozytywnie. Ponadto brak harmonogramu nie wpływa bezpośrednio na moc wiążącą decyzji. Natomiast zmusza adresata decyzji do przedstawienia tego harmonogramu, tak, aby przekazywane z budżetu państwa środki finansowe zabezpieczały prawidłową realizację inwestycji i jednocześnie nie były przekazywane w nadmiernej wysokości. I., jak wskazał, w obu wnioskach o zmianę struktury finansowania inwestycji, szczegółowo opisał okoliczności uniemożliwiające wykorzystanie środków w roku budżetowym, na który została przyznana dotacja. Minister, uznał za udowodnione okoliczności związane z procedurą administracyjną, wskazane przez I. i mając na względzie słuszny interes strony, o którym mowa w art. 155 kpa, dwukrotnie wyrażał zgodę na zmianę struktury finansowania inwestycji. Tym samym przesuwając rozpoczęcie realizacji inwestycji o 2 lata, I. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 27 sierpnia 2015 r., wskazał na nową dotychczas nie znaną Ministrowi okoliczność, na którą nie miał wpływu, a mianowicie na wejście w życie uchwały Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Minister zgodził się z argumentem, że Wnioskodawca nie mógł przewidzieć, ani zapobiec zmianom warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie podkreślił, że drugie wystąpienie o zmianę struktury finansowania inwestycji, zostało złożone w dniu 25 listopada 2014r., a więc w dacie obowiązywania ww. uchwały Rady Miasta. I., w piśmie tym, nie poinformował Ministra o zaistniałym fakcie, ani o konsekwencjach jej przyjęcia dla dalszego procesu inwestycyjnego. Również w piśmie uzupełniającym, z dnia 5 grudnia 2014 r. nie zawarł informacji na ten temat. Z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wynikało natomiast, że od dnia 4 marca 2015 r. Wnioskodawca prowadzi działania w zakresie odstępstwa od podjętej uchwały. Wnioskodawca, zatem mógł powiadomić Ministra o zaistniałych komplikacjach i ewentualnie ponownie zwrócić się o zmianę struktury finansowania inwestycji. Fakt, że I. nie przekazał harmonogramu płatności, jak również nie zwrócił się z wnioskiem o przesunięcie terminu na jego złożenie lub wnioskiem o zmianę struktury finansowania inwestycji, spowodował uchylenie decyzji dotyczącej przyznania środków finansowych. Pismem z dnia 18 lipca 2016r. I. w W. podtrzymał dotychczasowe stanowisko odnosząc się do przedstawionej w odpowiedzi na skargę argumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z ;przepisem art. 1 par. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na mocy art. 145 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2-016r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływać na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Stosownie do art. 134 par. 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Przede wszystkim należy wskazać, iż kontroli sądowoadministracyjnej podlegała decyzja z dnia [...] października 2015 roku utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 roku uchylającą w całości decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2014r. jak wskazano o przyznanie dotacji celowej. Podstawą prawną decyzji pierwszoinstancyjnej stanowił art. 162 § 2 kpa. Zgodnie z art. 162 par. 2 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany uchylić decyzję, w której: a) nałożono na stronę obowiązek dopełnienia określonych czynności, b) wyznaczono termin dokonania tych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. W piśmiennictwie przyjętą w komentowanym przepisie konstrukcję prawną określa się jako rodzaj zlecenia (tak wyrok NSA z dnia 22 marca 2007r., II OSK 2004/06, LEX nr 327771 : Przepis art. 162 par. 2 k.p.a. normuje tryb uchylenia decyzji wydanej z tzw. zleceniem. Możliwość nałożenia na stronę owych dodatkowych obowiązków musi wynikać z przepisów prawa materialnego. Wypływający ze zlecenia obowiązek nie wpływa na ważność decyzji, a jest jedynie związany z jej wykonaniem. Powinność zastosowania się do treści zlecenia zaczyna się dopiero po przystąpieniu do wykonywania decyzji. Jednocześnie cechą charakterystyczną zlecenia jest to, że wypływające z niego obowiązki wykraczają poza treść stosunku prawnego ustalonego decyzją (tak A.Wróbel). Jeżeli przepis szczególny określa skutki niedopełnienia przez stronę czynności, które powinna była wykonać w oznaczonym w decyzji terminie, wówczas przepis art. 162 par. 2 nie może mieć zastosowania (tak wyrok NSA z dnia 13 lutego 2009 r., II GSK 747/08, LEX nr 522384: Gdy określone obowiązki wynikają z mocy samego prawa nie mają one charakteru zlecenia, a ich niewykonanie nie może stanowić podstawy uchylenia decyzji na podstawie art. 162 par. 2 k.p.a.") (tak A. Wróbel komentarz do art. 162 § 2 kpa). Zgodnie z art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 par. 2 stosuje się odpowiednio. Wskazując na przepis art. 155 kpa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zmienił decyzją z dnia [...] grudnia 2013r. – decyzję z dnia [...] lutego 2013 r., a decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. decyzję z dnia [...] grudnia 2013r. w zakresie dotyczącym struktury finansowania inwestycji poprzez przeznaczenie na finansowanie kosztów realizacji inwestycji ostatecznie 4.000.000 zł. w 2015 roku, 6.000.000 zł. w roku 2016. Decyzją z dnia [...] października 2015 roku Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 roku uchylającą w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2014 roku o przyznanie dotacji celowej. W uzasadnieniu tych decyzji Minister odniósł się do treści art. 162 par. 2 kpa, gdy organ administracji publicznej w przypadku gdy decyzja została wydana z zastrzeżeniem określonych czynności, a strona ich nie dopełniła w wyznaczonym terminie uchyli ją. Tymczasem przyznanie dotacji celowej, co również wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nastąpiło decyzją z dnia [...] lutego 2013 roku Nr [...]. W decyzji tej wskazano, iż warunkiem przekazania przyznanej dotacji zgodnie z par. 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 października 2010 roku w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na inwestycje budowlane służące potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych ("Dz.U. Nr 209, poz. 1379) jest złożenie harmonogramu płatności wynikającego z terminów płatności określonych w umowie zawartej przez jednostkę z wykonawcą inwestycji w terminie nie dłuższym niż 5 miesięcy od dnia otrzymania tej decyzji. Oznacza to, iż termin na złożenie harmonogramu płatności wynikał z treści decyzji z dnia [...] lutego 2013 roku, a nie decyzji ją zmieniających: z dnia [...] grudnia 2013 roku i zmieniającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2014 roku, tej ostatniej będącej przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z par. 3 art. 107 kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Właściwe uzasadnienie prawne i faktyczne stanowi ważny element każdej decyzji administracyjnej, jest jej integralną częścią i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Motywy decyzji powinny więc odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 par. 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje również możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym, w toku którego nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego o stosowną argumentacje prawną i wyręczanie w ten sposób organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, uzasadniających wydanie konkretnej decyzji. W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] października 2015 r. utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 roku uchylającą w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2014 roku zmieniającą sposób przyznania kwoty dotacji celowej, a nie jej przyznanie. Obowiązek złożenia w terminie nie dłuższym niż 5 miesięcy od dnia otrzymania decyzji harmonogramu płatności wynikającego z terminów płatności określonych w umowie zawartej przez jednostkę z wykonawcą inwestycji wynikał z decyzji z dnia [...] lutego 2013 roku. Konkludując, zdaniem Sądu w toku kontrolowanego postępowania doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności tych zasad, które nakazują organom administracji publicznej w toku prowadzonego postępowania należycie wyjaśnić stan faktyczny sprawy (art. 7 k.p.a.), w tym wyczerpująco rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy (art. 77 par. 1 k.p.a.). W tej sytuacji ocena zasadności pozostałych podniesionych w skardze zarzutów jest zdaniem Sądu zbędna, gdyż pozostaje bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a.