V SA/Wa 212/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania oddala skargę. 1. W dniu [...] marca 2014 r. pomiędzy Samorządem Województwa [...] a G.G. reprezentującym P. spółka z o.o. została zawarta umowa o dofinansowanie nr [...] na realizację operacji pod tytułem "[...]", w ramach Środka 4.1 "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa" objętego osią priorytetową 4 Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Na podstawie zawartej umowy o dofinansowanie, środki finansowe zostały wypłacone Beneficjentowi w formie zaliczki zgodnie z zapisami § 5 ust. 1 umowy. W dniu [...] grudnia 2014 r. Samorząd Województwa, na wniosek Beneficjenta, zawarł aneks nr 1 do umowy o dofinansowanie, w którym zmieniono termin złożenia przez Beneficjenta wniosku o płatność w ten sposób, że Beneficjent został zobowiązany do złożenia wniosku o płatność po zakończeniu realizacji całości operacji w terminie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 marca 2015 r. W dniu [...] kwietnia 2015 r. do Samorządu Województwa wpłynął kolejny wniosek Beneficjenta o aneks do umowy dotyczący przedłużenia terminu realizacji operacji, na który Samorząd Województwa wyraził zgodę. W dniu [...] maja 2015 r. został zawarty aneks nr 2 umowy o dofinasowanie, w którym Beneficjent został zobowiązany do złożenia wniosku o płatność po zakończeniu realizacji całości operacji w terminie od dnia 1 maja 2015 r. do dnia 31 maja 2015 r. W wyniku zakończonej weryfikacji wniosku o płatność z dnia [...] maja 2015 r. oraz przedłożonych dokumentów i oświadczeń Beneficjenta, w tym prośby Beneficjenta o pomniejszenie refundacji o kwotę podlagającą zwrotowi, Samorząd Województwa ustalił kwotę prawidłowo wydatkowanej zaliczki w wysokości 105 000 zł oraz kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 300 000 zł. O powyższym fakcie Beneficjent został poinformowany pismem P4 z dnia [...] września 2015 r. i na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2013 r., poz. 885 ze zm.) dalej u.f.p. zobowiązany został do zwrotu kwoty 195 000 zł wraz z odsetkami, określonymi jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia ich przekazania, tj. od dnia 16 kwietnia 2014 r. do właściwej instytucji pisemnej zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, czyli do dnia 20 sierpnia 2015 r. Beneficjent pismem z dnia 28 września 2015 r. zwrócił się do Samorządu Województwa z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorząd Województwa pismem z dnia [...] października 2015 r. znak sprawy [...] rozpatrzył sprawę Beneficjenta do zwrotu kwoty 195 000 zł wraz z odsetkami z zachowaniem wskazanego terminu. W dniu [...] listopada 2015 r. Samorząd Województwa poinformował ARiMR o przesłanych zleceniach płatności i dokumencie [...] (zgłoszenie należności) oraz pisemnej prośbie Beneficjenta o pomniejszenie refundacji o kwotę podlegającą zwrotowi. Samorząd Województwa w dniu [...] listopada 2015 r. został poinformowany przez Departament Zarządzania Należnościami ARiMR, o wystąpieniu do Departamentu Prawnego ARiMR z zapytaniem o interpretację zapisów art. 207 ust. 2a u.f.p. (notatka służbowa z 25 listopada 2015 r.). Z powodu braku informacji z ARiMR dotyczącej przekazanego dokumentu ZW 1A ARiMR ponownie zwrócono się z prośbą o podanie informacji na jakim etapie jest sprawa Beneficjenta. W dniu [...] grudnia 2015 r. Samorząd Województwa otrzymał do wiadomości od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismo z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] skierowane do Beneficjenta, informujące o realizacji potrącenia kwoty 195 tys. zł, należnej Agencji z tytułu umowy o dofinansowanie. Dnia [...] grudnia 2015 r. ARiMR przesłała pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] informację o saldzie należności Beneficjenta wynikającej z umowy o dofinansowanie, które na dzień 16 grudnia 2015 r. wynosiło 23 034,30 zł, w tym należność główna w kwocie 20 500,14 zł oraz odsetki w kwocie 2 534,16 zł. Wobec zaistniałej sytuacji, Samorząd Województwa zwrócił się pismem z dnia [...] grudnia 2015 r., zobowiązując Beneficjenta do zapłaty kwoty 20 500,14 zł wraz z odsetkami, liczonymi jak dla zaległości podatkowych, zgodnie z rozporządzeniem z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz.1373 z późn. zm.), tj. od dnia przekazania środków, do dnia dokonania zwrotu. Samorząd Województwa w dniu [...] stycznia 2016 r. wysłał zapytanie do ARiMR, dotyczące wpływu ww. środków, otrzymując negatywną odpowiedź. ARiMR pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. przekazała informację o saldzie należności Beneficjenta, które na dzień 18 stycznia 2018 r. wynosiło 23 182,58 zł, w tym należność główna w kwocie 20 500,14 zł i odsetki w kwocie 2 682,44 zł. W związku z powyższym, Samorząd Województwa pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wezwał Beneficjenta do zwrotu środków w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, które zostało skutecznie doręczone w dniu 12 lutego 2016 r. oraz poinformował o tym fakcie ARiMR pismem z dnia 2 lutego 2016 r. Wobec niedokonania zwrotu środków, Samorząd Województwa pismem z dnia [...] marca 2016 r. poinformował Beneficjenta o wszczęcia postepowania administracyjnego z urzędu w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu i terminu, od którego nalicza się odsetki oraz sposobu zwrotu środków finansowych. Zgodnie z art. 10 kpa zapewniono stronie prawo do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i wyjaśnień. Poinformowano również stronę o uprawnieniu do czynnego udziału w postępowaniu, w tym o konieczności zawiadomienia organu prowadzącego o każdej zmianie swojego adresu. Strona nie wypowiedziała się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Nie zostały również zgłoszone przez stronę wnioski dowodowe ani dodatkowe wyjaśnienia. 2. W dniu [...] czerwca 2016 r. Marszałek Województwa [...] wydał decyzję nr [...] określającą kwotę przypadającą do zwrotu. W powyższej decyzji wskazano m.in., iż obowiązki związane z realizacją operacji określa zawarta pomiędzy Samorządem Województwa a Beneficjentem umowa o dofinansowanie na realizację operacji pod tytułem "[...]", co zostało wskazane w § 6 ust. 1 pkt 1 ww. umowy :Beneficjent zobowiązuje się do spełnienia warunków określonych w Programie, rozporządzeniu nr 1198/2006, rozporządzeniu nr 498/2007, ustawie i rozporządzeniu oraz do realizacji operacji zgodnie z postanowieniami umowy, a w szczególności poniesienia kosztów oraz ich udokumentowania na zasadach określonych w § 17, 18, 19, 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 – Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371 z późn. zm.) stanowiących podstawę obliczenia przysługującej Beneficjentowi pomocy, w formie bezgotówkowej lub gotówką z zastrzeżeniem, że środki wypłacone w ramach zaliczki, o której mowa w § 5 ust. 1 mogą być rozliczane wyłącznie w formie bezgotówkowej. 3. Od decyzji Marszałka określającej kwotę przypadającą do zwrotu Beneficjent złożył odwołanie, w którym zawarto prośbę o ponowne przeanalizowanie sprawy i rozwiązanie zaistniałego problemu. W związku z uznaniem powyższej sprawy przez Organ II instancji za wniosek o umorzenie należności, przedmiotowa sprawa została w dniu 25 lipca 2016 r. przekazana do Prezesa ARiMR celem dalszego procedowania. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez ARiMR w dniu [...] października 2016 r. pismem znak: [...], zgodnie z art. 10 kpa Organ II instancji poinformował Stronę o możliwości czynnego udziału w sprawie na każdym etapie postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów materiałów w sprawie przed wydaniem decyzji. 4. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej utrzymał w mocy zaskarżony akt administracyjny. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 z późn zm. ), kosztami kwalifikowalnymi są koszty poniesione przez Beneficjenta z tytułu realizacji operacji lub jej części, które zostały potwierdzone w sposób określony w umowie o dofinansowanie. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetowa 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. z 2014 r poz. 1540 z późn. zm.) do kosztów kwalifikowalnych operacji zalicza koszty faktycznie poniesione przez Beneficjenta od dnia przyznania pomocy z tytułu realizacji operacji. Prawa i obowiązki stron zostały określone w umowie o dofinansowanie z dnia [...] marca 2014 r. Zgodnie z w 5 6 ust 1 pkt 1 ww. umowy "Beneficjent zobowiązuje się do spełnienia warunków określonych w Programie, rozporządzeniu nr 1198/2006, rozporządzeniu nr 498/2007, ustawie i rozporządzeniu oraz do realizacji operacji zgodnie z postanowieniami umowy, a w szczególności do poniesienia kosztów oraz ich udokumentowania na zasadach określonych w § 5, 17, 18, 19 i 20 rozporządzenia, stanowiących podstawę obliczenia przysługującej Beneficjentowi pomocy, w formie bezgotówkowe] lub gotówką, z zastrzeżeniem, że środki wypłacone w ramach zaliczki, o której mowa w § 5 ust. 1 mogą być rozliczane wyłącznie w formie bezgotówkowej". Jest to warunek konieczny dla prawidłowego rozliczenia operacji, którego niespełnienie skutkuje wypowiedzeniem umowy o dofinansowanie (§ 11 ust. 1 pkt. 4 lit. c umowy o dofinansowanie). 5. W skardze – postulującej uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania – zarzucono: • Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 207 ust. 1 u.f.p., poprzez przyjęcie, iż skarżący wykorzystał otrzymaną kwotę niezgodnie z przeznaczeniem i naruszył procedury przy otrzymaniu dotacji, mimo, iż Organ nie wskazał i nie udowodnił takiego naruszenia, - art. 12 ust. 2 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszy Rybackiego przez błędne przyjęcie, iż Skarżący nie poniósł kosztów, które są kosztami kwalifikowanymi, które Skarżący potwierdził w sposób określony w umowie o dofinansowaniu, • Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 107 § 1 kpa poprzez niewskazanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, - art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie przez organ faktów, które uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł oraz niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, • Błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, a mianowicie przyjęcie, iż Skarżący rozliczył środki w formie gotówkowej, mimo organ nie udowodnił takiego faktu. W uzasadnieniu wskazano, że z powyższą decyzją nie sposób się zgodzić z następujących przyczyn: Po pierwsze, organ naruszył przepisy prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy. Organ w sposób błędny dokonał interpretacji art. 207 ust. 1 u.f.p. w sprawie i przyjął, iż Skarżący wykorzystał otrzymaną kwotę niezgodnie z przeznaczeniem i naruszył procedury przy otrzymaniu dotacji, mimo, iż Organ nie wskazał i nie udowodnił takiego naruszenia, ani nie wskazał jakie działanie skarżącego miało doprowadzić do takiego zakwalifikowania jego działania. Po drugie, Organ dopuścił się naruszenia art. 12 ust. 2 cytowanej ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego przez błędne przyjęcie, iż skarżący nie poniósł kosztów, które są kosztami kwalifikowanymi, które Skarżący potwierdził w sposób określony w umowie o dofinasowaniu. W przedmiotowej sprawie jednoznacznie wynika, iż Skarżący poniósł koszty, które należy uznać za kwalifikowane w rozumieniu art. 12 ust. 2 ww. ustawy oraz cytowanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. Po trzecie dopuszczono się także naruszenia przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, iż Organ dopuścił się naruszenia art. 107 § 1 i 3 kpa, poprzez niewskazanie podstawy prawnej wydanej przez siebie decyzji, a także nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł. Po czwarte, Organ błędnie ustalił także stan faktyczny sprawy, przyjmując, iż Skarżący rozliczył środki w formie gotówkowej, mimo tego organ nie udowodnił takiego faktu; nie wynika on też z zebranego w sprawie materiału dowodowego. 6. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami podjętych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy - zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tego aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwieniem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia; w przypadku zaś sądów administracyjnych - co do zasady - sprawa, której przedmiot jest związany z działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności, Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność ( a niekiedy bezczynność) tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy. Il. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki. Sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.). Powyższe regulacje określają podstawową funkcje sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych - w pierwszym rzędzie weryfikowana poprzez prymat podstawowych zasad postępowania administracyjnego - stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparaty administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa (vide P. Piszczek: Zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle orzecznictwa NSA, Episteme 2008, nr 79, s. 21-54). III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części). jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego - Dz. U z 2013 r., poz. 267 ze zm. ( dalej k.p.a.) lub w innych przepisach (np. w art. 247 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. - dalej O.p.). Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływ na wynik sprawy. Za usprawniające tok postępowania administracyjnego należy uznać rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 145 § 3 p.p.s.a, polegające na tym, że w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 tego przepisu, Sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza to postępowanie. IV. Kolejną - istotną zmianą - służącą usprawnieniu postępowania administracyjnego jest przyznanie sądom administracyjnym uprawnienia do merytorycznego orzekania (art. 145a p.p.s.a.), które stanowi odstępstwo od funkcjonującego równolegle modelu kasacyjnego. Celem zmian jest przyznanie sądowi - w zakresie objętym art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 p.p.s.a. - uprawnienia zobowiązania Organu w kwestii wydania decyzji lub postanowienia o wskazanym rozstrzygnięciu w określonym przez Sąd terminie. O ile okoliczności sprawy będą uzasadniały wydanie stosownego rozstrzygnięcia, Sąd nie tylko może uchylić zaskarżony akt administracyjny, ale wskazać - w wiążący sposób - tryb załatwienia sprawy, albo jej rozstrzygnięcie. Regulacja ta przyznaje więc Sądowi prawo do merytorycznego rozstrzygnięcia, które jest jednak wyłączone, gdy przepisy pozostawiają to uznaniu Organu. V. Istotnym - z punktu widzenia zakresu przedmiotowego kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne I instancji -jest art. 134 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; wprowadzony został jednak wyjątek od tej zasady dotyczący skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Przeprowadzona zmiana wynika z brzmienia dodanego art. 57a p.p.s.a., który wprost stanowi o związaniu sądu administracyjnego granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną w tego rodzaju sprawach. VI. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 207 ust. 1 u.f.p. poprzez przyjęcie, iż Skarżący wykorzystał otrzymaną kwotę niezgodnie z przeznaczeniem i naruszył procedury przy otrzymaniu dotacji, mimo, iż Organ nie wskazał i nie udowodnił takiego naruszenia, zauważyć należy, iż w toku postępowania Organ lI instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności pisma Skarżącego: "Odwołanie od decyzji" z dnia [...] czerwca 2016 r., w którym to stwierdzono, iż "(...) w związku z przedłużającym się oczekiwaniem i niemożnością wywiązania się z umowy w terminie firma zwróciła nam wypłaconą zaliczkę w formie gotówkowej. Nieświadomi (...) popełniliśmy błąd płacąc otrzymanym zwrotem w formie gotówkowej innemu dostawcy maszyn," dokonał trafnych ustaleń faktycznych. Biorąc pod uwagę powyższe oraz dokumentację przekazaną przez Samorząd Województwa, w szczególności pismo P4 z dnia [...] września 2015 r., - a także to, iż w toku postępowania Skarżący nie kwestionował tego, iż dopuścił się naruszenia zapisów umowy, należy uznać powyższy zarzut za bezzasadny. VII. W kwestii odniesienia się do naruszenia art. 12 ust. 2 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego poprzez błędne przyjęcie, iż Skarżący nie poniósł kosztów, które są kosztami kwalifikowalnymi, należy wskazać, iż zgodnie z § 6 ust 1 pkt 1 umowy o dofinansowanie "Beneficjent zobowiązuje się do spełnienia warunków określonych w Programie, rozporządzeniu nr 1198/2006, rozporządzeniu nr 498/2007, ustawie rozporządzeniu oraz do realizacji operacji zgodnie z postanowieniami umowy, a w szczególności poniesienia kosztów oraz ich udokumentowania na zasadach określonych w § 17, 18, 19 i 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r, w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetowa 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371, z późn. zm.) stanowiących podstawę obliczenia przysługującej Beneficjentowi pomocy, w formie bezgotówkowe] lub gotówką z zastrzeżeniem, że środki wypłacone w ramach zaliczki, o której mowa w § 5 ust. 1 mogą być rozliczane wyłącznie w formie bezgotówkowej." W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności cyt. pisma skarżącego: "Odwołanie od decyzji" z dnia 29 czerwca 2016 r. w którym znajduje się wskazanie, iż Skarżący dokonał rozliczenia zaliczki w formie gotówkowej. Z dokumentacji przekazanej przez Samorząd Województwa wynika, iż w przedmiotowej doszło do naruszenia zapisów umowy o dofinansowanie, zaś otrzymanej kwoty pomocy w formie zaliczki nie można uznać za koszt kwalifikowalny, ponieważ została wydatkowana przez Skarżącego w formie gotówkowej. VIII. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 kpa poprzez niewskazanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, należy zauważyć, iż w swojej decyzji Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wskazał dokładne przepisy ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 z późn. zm.) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U. z 2014 r., poz. 1540 z późn. zm.) oraz dokładne zapisy umowy o dofinansowanie na których oparł rozstrzygnięcie w sprawie. W związku z powyższym przedmiotowy zarzut jest bezpodstawny. IX. Nawiązując do zarzutu naruszenia art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie przez Organ faktów, które uznał za udowodnione oraz dowodów na których się oparł oraz niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, należy wskazać, że Organ II instancji oparł swoją decyzję na stanie faktycznym wskazanym przez Samorząd Województwa oraz przekazanej dokumentacji (szczegółowo opisanej w treści decyzji), w szczególności "Odwołaniu od decyzji" z dnia [...] czerwca 2016 r., w którym znajduje się wskazanie, iż Skarżący dokonał rozliczenia zaliczki w formie gotówkowej. Powyższy fakt został również potwierdzony także treścią m.in. pisma P4 z dnia [...] września 2015 r. oraz przez Skarżącego w toku postępowania poprzez niekwestionowanie tego, iż dopuścił się naruszenia zapisów umowy. Jak wskazano w odniesieniu do poprzedniego zarzutu Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej w uzasadnieniu wprost wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia. Dlatego też przedmiotowy zarzut należy uznać za bezzasadny. X. W odpowiedzi na zarzut, iż Organ II instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, poprzez przyjęcie, iż Skarżący rozliczył środki w formie gotówkowej, mimo, iż organ nie udowodnił takiego faktu, należy jeszcze raz odnieść się do dokumentacji przekazanej przez Samorząd Województwa tj. w szczególności treści pisma P4 z dnia [...] września 2015 r., oraz wskazać, iż fakt, że Skarżący rozliczył środki w formie gotówkowej, co zostało przez niego wskazane w odwołaniu od decyzji Samorządu Województwa z dnia [...] czerwca 2016 r.; Organ II instancji nie miał wątpliwości co do faktu, iż Skarżący rozliczył środki w formie gotówkowej. Jednocześnie należy wskazać, iż do czasu sporządzenia przedmiotowej skargi, P. Sp. z o.o. nie kwestionowała powyższego faktu, a wręcz potwierdzała go w korespondencji z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Np. w piśmie z dnia [...].9.2016r. wskazano, "popełniliśmy błąd płacąc otrzymanym zwrotem w formie gotówkowej innemu dostawcy (...)." W związku z powyższym przedmiotowy zarzut należy uznać bezpodstawny. XI. Mając na względzie treść art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.