V SA/Wa 2120/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu środków dofinansowania ze środków unijnych p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] W uzasadnieniu wniosku skarżące towarzystwo wskazało, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśniono, że obowiązek natychmiastowej zapłaty kwoty będącej przedmiotem niniejszej sprawy zachwieje w sposób istotny płynnością finansową skarżącej, co praktycznie uniemożliwi prowadzenia obecnych projektów dofinansowanych ze środków z Unii Europejskiej oraz doprowadzi do jego zupełnej niewypłacalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej wskutek wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może uniemożliwić dalsze funkcjonowanie skarżącej i z całą pewnością znacząco zachwieje płynnością finansową skarżącej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.