V SA/Wa 2120/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. R. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (T.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Podkreślić również należy, że wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] grudnia 2013 r. nr [...], w którym zawarto pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do WSA, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma. Powyższe pismo zostało doręczone Skarżącemu w dniu 8 stycznia 2014 r. Skarżący pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu na złożenie pisma z dnia [...] grudnia 2013 r. i wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień wskazanych w piśmie [...] z dnia 13 listopada 2013 r. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przywrócenia Skarżącemu terminu zgodnie z ww. wnioskiem. Pismem z [...] lipca 2014 r. Skarżący wniósł skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2014 r. nr [...] Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, skargę złożoną na omawiane wyżej pismo należało uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz §3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.