V SA/Wa 2120/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Siwek (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Asesor WSA - Joanna Dąbrowska, , Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2024 r. sprawy ze skargi P. H. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 czerwca 2024 r. nr OR13-84020-OR1300068/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz P. H. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Przedmiotem skargi P. H. (zwany dalej: "skarżącym" lub "wnioskodawcą") jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwana dalej: "ARiMR", organ") z dnia 20 czerwca 202 r. nr OR13-84020-OR1300068/24 w przedmiocie oceny wniosku o objecie przedsięwzięcia wsparciem. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Skarżący w dniu 30 listopada 2024 r złożył wniosek o objecie wsparciem przedsięwzięcia w zakresie działania "Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury" w zakresie inwestycji ,,A1.4.1. Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" finansowanych ze środków plany rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO). Zgodnie z wnioskiem, skarżący ubiegał się o przyznanie wsparcia na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa hali, utwardzenie terenu oraz zakup ładowarki do gospodarstwa zajmującego się uprawą ziemniaka". W opisie przedsięwzięcia wskazał, że prowadzi gospodarstwo rolne specjalizujące się w produkcji roślinnej. Planuje sprzedawać produkowane przez siebie ziemniaki w ramach dostaw bezpośrednich. Wyjaśnił, że do realizacji przedsięwzięcia niezbędna jest budowa hali, która umożliwi magazynowanie ziemniaków w odpowiednich warunkach, co wpłynie na dłuższe przechowywanie produktu. Utwardzenie terenu przylegającego do hali usprawni procesy logistyczne w gospodarstwie. Zakup ładowarki umożliwi szybkie i ergonomiczne rozmieszczenie produktów w hali oraz znacząco usprawni proces załadunku. Wnioskodawca wskazał, że zamierza również zakupić laptopa oraz oprogramowanie, które umożliwi sprawne zarządzanie procesami sprzedażowymi. Do wniosku załączono ofertę ładowarki kołowej [...]. Pismem z dnia 31 maja 2024 r. znak: OR13-84020-OR1300068/24 ARiMR poinformowała skarżącego o tym, ze przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnieniu warunku o którym mowa w § 4 ust. 2 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1898, ze zm., dalej jako "rozporządzenie wykonawcze") Wyjaśniła, że zgodnie ww. przepisem: "Wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem" ARiMR wskazał, że z uwagi na fakt, że wnioskodawca realizuje inwestycje o charakterze budowlanym, brak podstaw do akceptacji takiego zakresu rzeczowego przedsięwzięcia z uwagi na niespełnienie celów programu "wzmocnienie krótkich łańcuchów dostaw". Warunkiem uznania inwestycji budowlanej jest powiązanie jej zależności z planowaną działalnością dostaw bezpośrednich. Zgodnie z § 1 ust. 6 pkt.2 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycja: A1.4.1. Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu, Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury (dalej: "Regulamin"). koszt kwalifikowalny stanowi; budowa budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury. Warunek wykorzystania budowli do dostaw bezpośrednich winien wynikać wprost z realizowanego przedsięwzięcia tj. zakres rzeczowy oprócz inwestycji budowlanych winien zawierać takie elementy, przy udziale których zrealizuje założony cel - skrócenie łańcuchów dostaw. Wskazany zakres rzeczowy hala, utwardzenie terenu, ładowarka w żaden sposób nie wpływa na ten cel. Przedsięwzięcie w ramach dostaw bezpośrednich winno umożliwić rolnikowi zmianę formy dystrybucji ze sprzedaży hurtowej na sprzedaż do odbiorcy końcowego w celu skrócenia łańcucha dostaw, natomiast wskazany zakres rzeczowy do tego się nie przyczynia. Zatem budowa budynku, utwardzenie terenu, zakup ładowarki nie wpisuje się w cel programu. Ponadto planowana do zakupu ładowarka napędzana silnikiem diesel nie mieści się w katalogu kosztów kwalifikowalnych wskazanych w § 1 ust. 6 pkt. 4 oraz 7 lit. a i b regulaminu, w tym nie spełnia norm niskiej emisji spalin co wyklucza taki środek transportu z zakresu kosztów kwalifikowalnych przedsięwzięcia. Zdaniem ARiMR przepisy rozporządzenia wdrożeniowego oraz zapisy Regulaminu nie wskazują na możliwość zmiany planu finansowego przedsięwzięcia. Organ wskazał, że w wyniku weryfikacji ustalił, że realizowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do objęcia wsparciem. Agencja odmawia wsparcia bez konieczności kierowania pism do uzupełnienia, jeżeli zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do odmowy przyznania wsparcia tj.: całość przedsięwzięcia nie spełnienia celów programu. Uzyskane wsparcie ma służyć wyłącznie działalności związanej z przedsięwzięciem, tzn. że nie może być wykorzystywane do innych celów jak np. działalność pierwotna. Skarżący złożył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia. ARiMR rozstrzygnięciem z dnia 20 czerwca 202 r. nr OR13-84020-OR1300068/24 poinformował skarżącego, że podtrzymał stanowisko wskazane w piśmie z dnia 31 maja 2024 r. znak: OR13-84020-OR1300068/24 i odmówił objęcia przedsięwzięcia wsparciem, ponieważ nie spełnił warunku o którym mowa § 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. ARiMR wskazała, że zgodnie z w § 6 ust. 1 pkt 7 b rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowanych zalicza się zakup nowych środków transportu spełniających wymagania techniczne oraz normy niskiej emisji spalin, które są przeznaczone do przewozu: produktów i półproduktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w procesach technologicznych lub magazynowania, w tym wózków widłowych i podnośników. Ponadto Agencja stwierdziła, że wsparcie w Działaniu 3 KPO może być udzielone osobie fizycznej prowadzącej lub rozpoczynającej prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury. Organ wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie dostaw bezpośrednich środków spożywczych (Dz.U. z 2007 nr 112, poz. 774) dostawy bezpośrednie (...) mogą obejmować produkty produkcji pierwotnej pochodzenia roślinnego, takie jak: zboża, owoce, warzywa, zioła, grzyby - uprawne, pochodzące wyłącznie z własnych upraw łub hodowli producentów produkcji pierwotnej, niestanowiących działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz pozostałe surowce pochodzące z dokonywanych osobiście zbiorów ziół i runa leśnego. Zakres kosztów kwalifikowanych możliwy do wsparcia powinien odpowiadać specyfice sprzedaży z przeznaczeniem do konsumenta końcowego w ramach dostaw bezpośrednich, która polega m. in. na prowadzeniu sprzedaży małej ilości żywności nieprzetworzonej pochodzenia roślinnego (za wyjątkiem formy kiszonej lub suszonej), sprzedawanej konsumentowi finalnemu, tj. osobom indywidualnym, np. na targowiskach, placach targowych, w bramach własnych gospodarstw rolnych, handlu obwoźnym, jak również lokalnym sklepom i zakładom gastronomicznym ( np. restauracje, bary, stołówki szkolne i inne). Zdaniem ARiMR katalog kosztów kwalifikowanych nie obejmuje kosztów służących działalności związanej bezpośrednio z produkcją rolną i ogólnej logistyce prac w gospodarstwie. Zatem brak jest możliwości objęcia wsparciem ładowarki wykorzystywanej do załadunku i rozładunku płodów rolnych przeznaczonej do pierwotnej produkcji rolnej (dodatkowo niespelniającej wymogów niskiej emisyjności CO2). Odnosząc się do zarzutu skarżącego zawartego we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, że cyt.: "ARiMR błędnie ustalił, że planowane przedsięwzięcie nie spełnia celu Programu w postaci "wzmocnienia krótkich łańcuchów dostaw" oraz w odniesieniu do zarzutu w brzmieniu: "ARiMR błędnie ocenił, że budowa budynku służąca przechowywaniu produktów rolnych wskazuje na niespełnienie celu "wzmocnienia krótki łańcuchów dostaw", wówczas, gdy § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wprost, bezpośrednio i w sposób jasny dopuszcza zaliczenie w koszty przedsięwzięcia budowanie budynków służących gospodarstwu rolnemu do przechowywania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych", stwierdził, że zakres kosztów inwestycyjnych przedsięwzięcia, obejmujący wyłącznie koszty budowy/rozbudowy/remontu budynku, nie gwarantuje realizacji określonego we wniosku celu inwestycji KPO tj. "Wzmocnienia krótkich łańcuchów dostaw". Organ przywołał treść § 1 ust. 1, § 1 ust. 6, § 1 ust. 7 pkt 5 Regulaminu. Następnie wskazał, że zgodnie z pozyskaną opinią z Departamentu Oceny Projektów Inwestycyjnych i Pomocy Technicznej ARiMR w W., nie jest możliwe wsparcie przedsięwzięć dotyczących wyłącznie kosztów budowlanych/budowy budynków, bowiem tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji w zakresie części nr 3 inwestycji A1.4.1. KPO dotyczących skracania łańcuchów dostaw żywności. Brak ujęcia w ramach inwestycji kosztów dotyczących wyposażenia tego typu budynków - np. urządzeń, linii technologicznych itp. - oznacza, iż inwestycja może być używana do innych celów, również na potrzeby rolnej produkcji pierwotnej, która na mocy rozporządzenia wdrożeniowego jest wykluczona ze wsparcia. Tym samym można uznać, że zakres kosztów inwestycyjnych przedsięwzięcia, obejmujący wyłącznie koszty budowy/rozbudowy/remontu budynku, nie gwarantuje realizacji określonego we wniosku celu inwestycji KPO tj. "Wzmocnienia krótkich łańcuchów dostaw" lub "Wdrożenia zrównoważonych wzorców produkcji, w tym poprzez inwestycje środowiskowe" i zasadności wsparcia całego przedsięwzięcia. Przepisy świadczą, że zrealizowanie celu części nr 3 inwestycji KPO A 1.4.1, wymaga od wnioskodawcy, aby zakres kosztów przedsięwzięcia związanego z zakładaniem lub rozwojem działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, oprócz kosztów np. związanych z budową/remontem budynków obejmował jednocześnie koszty w zakresie wyposażenia oraz infrastruktury niezbędnej do prowadzenia tej działalności w stosownym zakresie. Jednocześnie zgodnie z treścią umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem rolnik zobowiązuje się do korzystania z budynków, budowli, maszyn, urządzeń lub środków transportu zgodnie z celem ich dofinansowania, co najmniej do dnia, w którym upłyną 3 lata od dnia zawarcia umowy. Należy zauważyć, że brak uwzględnienia we wniosku wszystkich kosztów przedsięwzięcia wskazujących na jego przeznaczenie do działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, stwarza potencjalne ryzyko naruszenia tych postanowień. W świetle powyższego, w ocenie organu przedsięwzięcie w opisanym kształcie, tj. polegające jedynie na budowie budynku i utwardzeniu terenu bez zakupu ww. wyposażenia nie może podlegać wsparciu w omawianym instrumencie pomocy. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że Agencja miała obowiązek wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień lub poprawienia wniosku, ARiMR podniosła, że przepisy rozporządzenia wykonawczego oraz zapisy Regulaminu nie wskazują na możliwość zmiany planu finansowego przedsięwzięcia. W wyniku wyłączenia z zakresu przedsięwzięcia kosztów związanych z produkcją pierwotną, to jest kosztów budowy hali i utwardzenia terenu oraz ładowarki, a także w wyniku obniżenia wartości zadania związanego z kosztami ogólnymi do 10% pozostałych kosztów, wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia wyniosłaby mniej niż 20.000 zł. Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego udziela się na przedsięwzięcie, jeżeli wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia na to przedsięwzięcie wynosi nie mniej niż 20.000 zł. W związku z tym nie ma możliwości wezwania do uzupełnienia lub wyjaśnienia wniosku w przypadku, gdyż przedsięwzięcie obejmuje koszty niekwalifikowane - zakres rzeczowy przedsięwzięcia nie spowoduje osiągnięcia celu lub gdy wnioskowana kwota wsparcia wynosi mniej niż 20.000. W związku z tym, że zaszły niebudzące wątpliwości przesłanki do odmowy przyznania wsparcia, Agencja nie naruszyła przepisów proceduralnych odmawiając przyznania wsparcia bez wezwań do uzupełnienia wniosku. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie") skardze skarżący postawił zarzuty: 1. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14lzc 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 324 ze zm., dalej jako "ustawa wdrożeniowa") w zw. z § 1 rozporządzenia wykonawczego w zw. z § 4 ust. 2 oraz § 11 ust. 3 ww. rozporządzenia, a także w zw. z § 4 ust. 1 pkt 3 Regulaminu w zw. z § 6 Regulaminu poprzez bezpodstawną, nieuzasadnioną ocenę przedsięwzięcia w postaci budowy budynku do przechowywania ziemniaka wraz z zakupem ładowarki i uznanie, że nie wskazuje ona na zgodność z celami Inwestycji, wówczas gdy przedsięwzięcie takie wprost realizuje cel Inwestycji, jakim jest "wzmocnienie krótkich łańcuchów dostaw", realizowany w tym przypadku w ten sposób, że poprzez umożliwienie wnioskodawcy przechowywania produktów rolnych do sprzedaży przez dłuższy czas i w mniejszych partiach, zamiast jednorazowego, hurtowego zbytu produktów nieprzetworzonych do ich skupu, dochodzi do wyeliminowania istniejących ogniw łańcucha w postaci punktów skupu, pośredników sprzedających produkty rolne, podmiotów spedycyjno-logistycznych, magazynowych i ostatecznie podmiotów pakujących i przygotowujących do sprzedaży, na rzecz uproszczonego łańcucha dostaw Skarżący (rolnik-producent) - konsument finalny, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło organ do odmowy przyznania wsparcia z powołaniem się na uzasadnienie obecnej, wielopodmiotowej dostawy produktów Skarżącego w sposób sprzeczny z celem Interwencji; 2. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14lzc w zw. z art. 14lza ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 3 ust. 3 pkt 10 ustawy 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia , a także w zw. z art. 1 ust. 2 lit. c w zw. z art. 2 ust. 2 lit. b rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie dostaw bezpośrednich środków spożywczych (Dz. U. ne 112, poz. 774),, poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, że koszt budowy budynku do przechowywania produktów rolnych w ramach dostaw bezpośrednich wymaga dodatkowo zakupu urządzeń lub linii technologicznych do budynku celem uznania go za koszt kwalifikowany przedsięwzięcia zakładającego prowadzenie dostaw bezpośrednich, wówczas gdy przeczy to samemu pojęciu dostaw bezpośrednich, które wprost zakładają sprzedaż produktów produkcji pierwotnej (surowców), w stanie nieprzetworzonym (z pewnymi wyjątkami), w mniejszych ilościach do konsumentów końcowych lub lokalnych zakładów detalicznych sprzedających je do konsumenta końcowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło organ do uznania o niekwalifikowalności kosztów przedsięwzięcia oraz wydania odmowy z powołaniem się na rzekomą budowę budynku związanego bezpośrednio z wytwarzaniem płodów ziemi bez ich dalszej obróbki, bez wykazania, dlaczego przedsięwzięcie nie będzie w stanie realizować sprzedaży nieprzetworzonych produktów produkcji pierwotnej w ramach dostaw bezpośrednich (objętej wsparciem w ramach interwencji); 3. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14lzc w zw. z art. 14lza ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 68 ust. 1 i ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a także § 5 ust.1 i ust. 3 rozporządzenia ws. dostaw bezpośrednich w zw. z Częścią A Załącznika I do rozporządzenia nr 852/2004, poprzez zupełne pominięcie w ocenie wniosku skarżącego faktu, że realizacja przedsięwzięcia w postaci dostawy bezpośrednich do konsumentów końcowych produktów rolnych produkcji podstawowej (surowców - ziemniaka) wymaga od skarżącego realizacji budynku zapewniającego spełnienie szczegółowych wymagań higienicznych, takich jak: izolacja podłoża oraz ścian budynku, zabezpieczenie przed wilgocią, ochrona przed warunkami atmosferycznymi, ochrona przed dostępem szkodników, zapewnienie przyłączy wodnych i elektrycznych do czyszczenia oraz dezynfekcji budynku i ładowarki do ziemniaków, co miało istotny wpływ na wynik sprawy - skupiając swoją uwagę na braku urządzenia w budynku, ARiMR zupełnie pominął kosztorys oraz zakres prac w budynku planowanego przedsięwzięcia skarżącego, które wskazywały na spełnianie wymogów higienicznych stawianych przedsięwzięciom w ramach dostaw bezpośrednich, zarzucając skarżącemu brak realizacji przedsięwzięcia wspieranego w ramach interwencji, co doprowadziło następczo do wydania odmowy; 4. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14lzc ustawy wdrożeniowej w zw. z § 1 rozporządzenia wykonawczego w zw. z § 4 ust. 2 oraz § 11 ust. 3 ww. rozporządzenia oraz w zw. z § 4 ust. 4 - ust. 6 Regulaminu, poprzez naruszenie procedury rozpoznawania wniosku i wydanie odmowy bez wezwania choćby raz skarżącego do uzupełnienia lub poprawy wniosku czy też dostarczenia dodatkowych dokumentów, wówczas gdy było to obowiązkiem ARiMR wynikającym wprost z Regulaminu, a jednocześnie, gdy z braku dokumentów dołączonych do wniosku (dokumentów potwierdzających zakup urządzeń/linii technologicznej) oraz braku wyjaśnień co do zasadności zakupu wskazanej ładowarki, które można było uzupełnić na skutek wezwania, ARiMR wyciągał negatywne dla skarżącego konsekwencje (odmowę), co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do wydania odmowy wskutek pozbawienia Skarżącego prawa do złożenia wyjaśnień i ewentualnej korekty wniosku lub dokumentów; 5. naruszenia art. 14lzc oraz art. 14lza ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 62 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/21166z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej, poprzez zarzucenie skarżącemu "stwarzania potencjalnego ryzyka naruszenia postanowień umowy i przepisów" i tym samym zarzucanie stosowania przez skarżącego sztucznych warunków, bez uprzedniego przeprowadzenia właściwego postępowania i bez właściwej oceny tworzenia tych sztucznych warunków na podstawie art. 62 rozporządzenia nr 2021/2116, co miało wpływ na wynik sprawy, doprowadziło bowiem do pozbawienia skarżącego możliwości obrony swoich praw, w szczególności odniesienia się do zarzucanych mu, bezpodstawnych oskarżeń co do tworzenia "ryzyka naruszenia postanowień" umowy i przepisów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu, bowiem ocena przedmiotowego projektu dokonana została w sposób naruszający prawo. W pierwszej kolejności przypomnienia wymagają ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). W zakresie wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach inwestycji A1.4.1. "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności – podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja (§ 10 ww. rozporządzenia wykonawczego - rozporządzenia rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności), która wsparcia udziela zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), tj. Regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycja: A1.4.1. Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu, Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, Drugi Nabór Wniosków Nr [...]. W końcu należy wskazać, że zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Powyższe zapisy ustawowe dotyczące złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia oraz skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego znalazły analogiczne brzmienie w postanowieniach § 5 Regulaminu. W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 i 3 Regulaminu, wsparcia udziela się: (2) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia wynikające z przepisów dotyczących udzielania takiego wsparcia; (3) jeżeli wnioskodawca i przedsięwzięcie spełniają wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6. Wskazać należy, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ przywołał treść § 1 ust. 1, § 1 ust. 6, § 1 ust. 7 pkt 5 Regulaminu. I tak godnie z § 1 ust. 1 Regulaminu wsparcia udziela się na zakładanie lub rozwój działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury. Stosownie do § 1 ust. 6 Regulaminu do kosztów kwalifikowalnych zalicza się m.in. koszty: - budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury (pkt 1), - zakupu nowych maszyn i urządzeń do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury (pkt 4). Zgodnie z § 1 ust. 7 pkt 5 Regulaminu wyboru przedsięwzięć, do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia KE nr 2022/2472 z 14 grudnia 2022 r. (...). Agencja wskazała, że określenie "produkcja podstawowa produktów rolnych" oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakimkolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów. Następnie wskazała, że zgodnie z pozyskaną opinią z Departamentu Oceny Projektów Inwestycyjnych i Pomocy Technicznej ARiMR w W., nie jest możliwe wsparcie przedsięwzięć dotyczących wyłącznie kosztów budowlanych/budowy budynków, bowiem tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji w zakresie części nr 3 inwestycji A1.4.1. KPO dotyczących skracania łańcuchów dostaw żywności. Brak ujęcia w ramach inwestycji kosztów dotyczących wyposażenia tego typu budynków - np. urządzeń, linii technologicznych itp. - oznacza, iż inwestycja może być używana do innych celów, również na potrzeby rolnej produkcji pierwotnej, która na mocy rozporządzenia wdrożeniowego jest wykluczona ze wsparcia. Tym samym można uznać, że zakres kosztów inwestycyjnych przedsięwzięcia, obejmujący wyłącznie koszty budowy/rozbudowy/remontu budynku, nie gwarantuje realizacji określonego we wniosku celu inwestycji KPO tj. "Wzmocnienia krótkich łańcuchów dostaw" lub "Wdrożenia zrównoważonych wzorców produkcji, w tym poprzez inwestycje środowiskowe" i zasadności wsparcia całego przedsięwzięcia. Przepisy świadczą, że zrealizowanie celu części nr 3 inwestycji KPO A 1.4.1, wymaga od wnioskodawcy, aby zakres kosztów przedsięwzięcia związanego z zakładaniem lub rozwojem działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, oprócz kosztów np. związanych z budową/remontem budynków obejmował jednocześnie koszty w zakresie wyposażenia oraz infrastruktury niezbędnej do prowadzenia tej działalności w stosownym zakresie. Jednocześnie zgodnie z treścią umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem rolnik zobowiązuje się do korzystania z budynków, budowli, maszyn, urządzeń lub środków transportu zgodnie z celem ich dofinansowania, co najmniej do dnia, w którym upłyną 3 lata od dnia zawarcia umowy. Brak uwzględnienia we wniosku wszystkich kosztów przedsięwzięcia wskazujących na jego przeznaczenie do działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, stwarza potencjalne ryzyko naruszenia tych postanowień. W świetle powyższego, w ocenie organu przedsięwzięcie w opisanym kształcie, tj. polegające jedynie na budowie budynku i utwardzeniu terenu bez zakupu ww. wyposażenia nie może podlegać wsparciu w omawianym instrumencie pomocy. Zdaniem Sądu organ dokonał nieprawidłowej wykładni przepisów prawa mających w sprawie zastosowanie i bezpodstawnie lub co najmniej przedwcześnie z uwagi na brak pełnych rozważań, doszedł do wniosku, iż Skarżący nie wykazał w złożonym projekcie, że powoływane koszty są kwalifikowalne. W ocenie Sądu brak jest bowiem zasadnych przesłanek dla przyjętego przez organ stwierdzenia, iż budowa budynku na potrzeby gospodarstwa bez jednoczesnego wystąpienia o wsparcie na dodatkowe wyposażenie tego budynku jest wydatkiem niekwalifikowalnym. Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia wykonawczego przedmiotowego wsparcia udziela się na tworzenie lub modernizację: 1) miejsc przeznaczonych do przetwarzania, przechowywania lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, wraz z wyposażeniem stacjonarnych i ruchomych linii produkcyjnych, zakupem nowych maszyn i urządzeń do przetwarzania lub przechowywania tych produktów oraz budową, w tym rozbudową, obiektów infrastruktury wykorzystywanej w procesie przetwarzania tych produktów; 2) miejsc przeznaczonych do wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, w tym znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego, na targowiskach i w miejscach obsługi podróżnych, o których mowa w przepisach o drogach publicznych. Zgodnie natomiast z § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych zalicza się: koszty budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury. W pkt 5) ust. 1. § 6 rozporządzenia wykonawczego jako koszt kwalifikowalny określono: zakup nowych terminali płatniczych do obsługi bezgotówkowej. Jak wynika natomiast z zacytowanego wyżej i powoływanego przez organ § 6 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Niemal identyczne regulacje w zakresie budynków i terminali płatniczych zawiera również przyjęty Regulamin wyboru gdzie w § 1 ust. 6 pkt 1) jako koszt kwalifikowalny wskazano koszty: budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury. W pkt 5) tego przepisu wskazano, iż do kosztów kwalifikowalnych zalicza się zakup terminali płatniczych. Natomiast jako koszt niekwalifikowalnych wskazano m.in.: koszty bezpośrednio związane z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. "Produkcja podstawowa produktów rolnych" w rozumieniu ww. przepisu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 (Dz.U.UE.L.2022.327.1 z dnia 21.12.2022r.) oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakiemukolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów. Dokonując analizy ww. przepisów prawa stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyjętego przez organ stanowiska w tej sprawie. W ocenie Sądu z obowiązujących regulacji nie wynika brak możliwości uzyskania wsparcia przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku lub budowli wchodzących w skład gospodarstwa (w celach wskazanych w rozporządzeniu wykonawczym i regulaminie wyboru) bez jednoczesnego objęcia zakresem wniosku kosztów związanych z niezbędnym wyposażeniem takich budynków, pozwalającym na przygotowanie produktów rolnych do sprzedaży i ich wprowadzanie do obrotu/zbywanie. Brak jest podstaw do stwierdzenia, iż tego typu projekty nie wypełniają celów realizacji dotyczących skracania łańcuchów dostaw. Powołana treść mających zastosowanie regulacji nie zaprzecza a wręcz wskazuje wprost na możliwość objęcia wsparciem budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do wskazanych wyżej celów związanych z produkcją rolną (vide § 1 ust. 6 pkt 1 Regulaminu). Odnosząc się tutaj do wyjaśnień organu wskazać należy, iż z wniosku skarżącego nie wynika przy tym, iż przyjęte koszty powiązane są bezpośrednio z produkcją podstawą w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2022/2472 co wykluczałoby przedmiotowym budynek jako koszt niekwalifikowalny wymieniony w rozporządzeniu wykonawczym i regulaminie wyboru. Jak wynika bowiem z treści wniosku zamiarem Skarżącego jest rozpoczęcie sprzedaży w ramach dostaw bezpośrednich poprzez budowę hali (budynku magazynowego) w którym odbywał się będzie przygotowania produktu finalnego, poprzez jego magazynowanie. Proces przygotowania produktów rolnych w celu opisanym przez skarżącego w związku z realizacją dostaw bezpośrednich nie wskazuje wbrew twierdzeniom organu o zamiarze czy możliwości podejmowania działań w zakresie wytwarzanie płodów ziemi bez poddawania dalszym czynnościom zmieniającym właściwość tych produktów (tj. produkcji podstawowej produktów rolnych). Okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącego wskazują wręcz na przeciwne wnioski. Skoro bowiem Skarżący dotychczas zajmował się produkcją rolną bez wykorzystania takiego budynku, to w oparciu o jego oświadczenia uznać należy, iż jego dotychczasowa działalność to produkcja podstawowa polegająca na sprzedaży płodów "prosto z pola" do odbiorców hurtowych będących pośrednikami w łańcuchu dostaw płodów rolnych. Zamiar wybudowania budynku w którym odbywał się będzie cały proces przygotowania produktu finalnego (magazynowanie w celu uzyskania lepszej ceny) bez jednoczesnego wystąpienia o zakup linii produkcyjnych itp. nie wyklucza tym samym takiego projektu z przedmiotowego wsparcia. Wnioskodawca posiadać może bowiem we własnym zakresie (na co wskazuje w skardze) stosowne urządzenia czy zasoby ludzkie do dokonania niezbędnych czynności związanych z wprowadzeniem do obrotu danych produktów rolnych. W kontekście stanowiska organu wskazać przy tym należy, iż stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 35) rozporządzenia (UE) 2022/2472 wprowadzenie do obrotu produktów rolnych oznacza posiadanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez rolnika na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem i czynności przygotowujących produkt do takiej pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktów przez producenta produktów pierwotnych konsumentom końcowym uznaje się za wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu lub obiekcie. Planowane działanie skarżącego mieści się zdaniem Sądu w opisanym zakresie i nie pozwala na arbitralne (bez stosownego wyjaśnienia) powiązanie działania z kosztami bezpośrednio związanymi z produkcją podstawową. Zdaniem Sądu o rzekomym zakazie objęcia przedmiotowym wsparciem wyłącznie budynków czy budowli w ramach prowadzonej działalności rolniczej nie świadczy także treść § 2 rozporządzenia wykonawczego. Wyżej wskazana treść pkt 1 § 2 mimo użycia sformułowania "(...), wraz z wyposażeniem (...)" nie oznacza zdaniem Sądu obowiązku przyznania wsparcia tylko dla budynków wraz z wyposażeniem. Taka wykładnia tego przepisu jest wprost sprzeczna z celami Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności określonymi w Kryteriach wyboru ostatecznych odbiorców przedmiotowego wsparcia bowiem inwestycje A1.4.1. podejmowane są na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych dokonywanej poprzez m.in. następujące cele: tworzenie centrów przechowalniczo-dystrybucyjnych, inwestycji w zakresie infrastruktury, sprzedaży bezpośredniej czy dofinansowanie zakupu maszyn i urządzeń do przetwarzania, przechowywania i sprzedaży produktów. Każdy z jedynie kilku wskazanych wyżej celów zawartych w Kryteriach KPO A1.4.1 określony został odrębnie, podobnie jak wynika to też z celów wskazanych w § 2 rozporządzenia wykonawczego. Tym samym brak jest przesłanek zdaniem Sądu wskazujących na obowiązek powiązania w ramach omawianych przedsięwzięć budowy budynków dla gospodarstw rolnych wyłącznie razem z ich wyposażeniem. Zadaniem organu jest natomiast weryfikacja danego wniosku w oparciu o ocenę kryteriów określonych w Regulaminie wyboru bez potrzeby opierania się na dodatkowych regułach wynikających z własnej wykładni obowiązujących reguł. Wskazać należy, że Sąd daje wiarę argumentacji skarżącego zawartej zarówno we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia. jak i w skardze, że celem jego inwestycji jest skrócenie łańcucha dostaw poprzez samodzielne sprzedawanie ziemniaka bezpośrednio do klientów w ramach dostaw bezpośrednich, zamiast wielołańcuchowej sprzedaży zakładającej odsprzedaż ziemniaka do skupu lub pośredników. Niezbędna jest mu przestrzeń magazynowa zapewniająca wymogi sanitarne dla sprzedaży ziemniaka w ramach dostaw bezpośrednich oraz aby nie sprzedawać całości produktów rolnych do pośrednika (skupu) bezpośrednio po zbiorach i celem umożliwienia dalszej odsprzedaży produktów rolnych do innych podmiotów, zwiększając ilość łańcuchów przed ew. sprzedaniem ziemniaków konsumentowi finalnemu, lecz umożliwić ich przechowanie przed dostarczeniem do konsumenta finalnego w odpowiednich warunkach, zgodnie z wymogami higienicznymi stawianymi producentom korzystającym z dostaw bezpośrednich. Reasumując Sąd stwierdza, że zaplanowane przez skarżącego koszty budowy budynku magazynowego mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i § 1 ust. 6 pkt 1 Regulaminu. Tym samym, odmawiając objęcia przedsięwzięcia wsparciem z uwagi na uznanie ich za koszty niekwalifikowalne Agencja dopuściła się naruszenia § 4 ust. 14 Regulaminu poprzez dowolną ocenę wniosku, a w konsekwencji obrazy art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r., który nakazuje dokonanie wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Organ stwierdził także, że katalog kosztów kwalifikowanych nie obejmuje kosztów służących działalności związanej bezpośrednio z produkcją rolną i ogólnej logistyce prac w gospodarstwie. Zatem brak jest możliwości objęcia wsparciem ładowarki wykorzystywanej do załadunku i rozładunku płodów rolnych przeznaczonej do pierwotnej produkcji rolnej (dodatkowo niespelniającej wymogów niskiej emisyjności CO2). Otóż wskazać należy, że w myśl § 6 ust. 1 pkt 7 lit. b0 rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych zalicza się koszty zakupu nowych środków transportu spełniających wymagania techniczne oraz normy niskiej emisji spalin określone w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem, które są przeznaczone do przewozu produktów i półproduktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w procesach technologicznych lub magazynowania, w tym wózków widłowych i podnośników. Powyższy zapis został powtórzony w § 1 ust. 6 pkt 7 lit. b Regulaminu. W ocenie Sądu organ przedwcześnie i bez obszerniejszej argumentacji uznał, że koszt zakupu ładowarki kołowej [...] byłby związanej bezpośrednio z produkcją rolną i ogólnej logistyce prac w gospodarstwie. Ze strony producenta ww. ładowarki można wywnioskować, że omawiany pojazd ma szereg zastosowań, i oprócz wykonywania prac typowo polowych, można go wykorzystywać do prac w magazynie. Powyższe nie zostało wzięte w żaden sposób pod uwagę przez organ, gdyż uznał on. uznał że budowa hali magazynowej także nie jest kosztem kwalifikowalnym. Odnośnie kwestii nie spełnienia wymogów niskiej emisyjności spalin, w ocenie Sądu nie ma racji skarżący, że organ w niniejszej sprawie był zobowiązany do zastosowania § 4 ust. 4 Regulaminu ("W przypadku stwierdzenia przez Agencję braków we wniosku lub załącznikach do wniosku, Agencja jednokrotnie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub załączników w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania i powiadamia go o wezwaniu drogą sms lub e-mail – o ile zostały podane we wniosku.") lub § 4 ust. 4 Regulaminu ("W przypadku stwierdzenia przez Agencję podczas oceny przedsięwzięcia konieczności złożenia wyjaśnień, Agencja jednokrotnie wzywa wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania i powiadamia go o wezwaniu drogą sms lub e-mail – o ile zostały podane we wniosku."). Powyższe zapisy wskazują prawo Agencji do wezwania do uzupełnienia braku we wniosku lub załączników lub do złożenia wyjaśnień, jednakże to Agencja określa, czy taki brak jest usuwalny i czy jest konieczne złożenie wyjaśnień. Niemniej Sąd posiada wiedzę notoryjną z innych postępowań sądowoadministracyjnych, że Agencja w sposób obszerny korzysta z możliwości stosowania ww. zapisów Regulaminu, nic nie stało na przeszkodzie, żeby ich nie zastosować w sprawie niniejszej. W świetle uznania przez Sąd, że zaplanowane przez skarżącego koszty budowy budynku magazynowego mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i § 1 ust. 6 pkt 1 Regulaminu, bezprzedmiotowe jest powołanie się przez organ na § 8 ust. 2 rozporządzenia. W ponownie prowadzonym postepowaniu ARiMR obowiązany będzie do ponownej oceny przedsięwzięcia z uwzględnieniem przedstawionej przez Sąd oceny prawnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie ustawy wdrożeniowej – stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zostało oparte na przepisie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 30d i art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie ustawy wdrożeniowej.