V SA/Wa 2126/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2012 r. sprawy ze skargi W. S. z siedzibą w T. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu; stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu. "W." Spółka jawna P. J. z siedzibą w T. złożyła w dniu [...] grudnia 2011 r. do Instytucji Wdrażającej – B. – wniosek o dofinansowanie projektu "[...]. Przedmiotowy projekt złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Oś priorytetowa 4 –Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3- Kredyt technologiczny, zarejestrowany został pod numerem PO IG. [...]. Pismem z miesiąca kwietnia 2012 r. (dokładna data nieczytelna) B. poinformował wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu dla inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, zgodnie z promesą kredytu technologicznego, oceniony pozytywnie pod kątem spełnienia kryteriów formalnych, przekazany został do oceny merytorycznej. Po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku pismem z dnia [...] czerwca 2012r. B. zawiadomił Spółkę o odmowie przyznania premii technologicznej ze względu na stwierdzoną, w wyniku oceny merytorycznej wniosku, niezgodność projektu z przepisami ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. (dalej: ustawa)). Zdaniem oceniających załączona do wniosku opinia o nowej technologii nie została sporządzona zgodnie z ustawą oraz właściwą instrukcją i nie zawiera wymaganych informacji o formie nowej technologii. W opinii brak również opisu sposobu wdrożenia technologii oraz uzasadnienia czy planowane do zrealizowania nakłady inwestycyjne są konieczne dla wdrożenia technologii. Jednocześnie wykaz nakładów inwestycyjnych w opinii i harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu jest niespójny. Wskazano, iż koszty przygotowania miejsca i infrastruktury w firmie pod realizację inwestycji nie mogą stanowić kosztu kwalifikowanego. Jednocześnie na podstawie załączonej do wniosku opinii Instytutu M. stwierdzono, że opisywana technologia została już wdrożona przez producentów w planowanych do nabycia maszynach i urządzeniach. Wnioskodawca zaś zamierza jedynie zakupić gotowe rozwiązanie techniczne. W związku z tym wskazano iż, projekt nie spełnia kryterium określonego w art. 3 ust. 4 ustawy, a technologia będąca przedmiotem projektu nie jest zdolna z definicją z art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy, z tym samym nie spełnia kryteriów - projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą, - wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. W powyższym piśmie zawarto jednocześnie pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu do Instytucji Pośredniczącej – Ministerstwa Gospodarki za pośrednictwem B. i Spółka taki protest złożyła. W proteście dotyczącym powyższych kryteriów Spółka wnioskowała o uwzględnienie protestu i rekomendowanie projektu do dofinansowania. Spółka zarzuciła: - błąd w ustaleniach merytorycznych, stanowiący podstawę odmowy przyznania premii technologicznej, a polegający na przyjęciu, iż projekt nie jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą poprzez brak spełnienia kryterium określonego w art. 3 ust. 4 cytowanej ustawy oraz niezgodność technologii będącej przedmiotem projektu z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 powyższej ustawy, podczas gdy dogłębna analiza dołączonej do wniosku nr [...] opinii o nowej technologii sporządzonej przez Instytut Mechaniki P. w W. prowadzi do odmiennego wniosku, przez co w powyższym zakresie dokonana ocena istotnie narusza prawo, tj. art. 3 ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 tejże ustawy ; - błąd w ustaleniach merytorycznych, stanowiący podstawę odmowy przyznania premii technologicznej, a polegający na przyjęciu, iż "W." Spółka Jawna P. J. z siedzibą w T. nie uzyskał opinii wystawionej przez podmiot o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy a stwierdzającej, że technologia, która będzie wdrożona w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu wskazanej powyżej ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż pięć lat, podczas gdy dogłębna analiza dołączonej do wniosku nr [...] opinii o nowej technologii sporządzonej przez Instytut Mechaniki P. w W. prowadzi do odmiennego wniosku, przez co w powyższym zakresie dokonana ocena istotnie narusza prawo, a mianowicie art. 5 ust. 3 pkt 1 tejże ustawy; - błąd w ustaleniach merytorycznych, stanowiący podstawę odmowy przyznania premii technologicznej, a polegający na przyjęciu, iż w dołączonej do wniosku o dofinansowanie opinii wydanej przez Instytut Mechaniki P. w W. brak jest opisu sposobu wdrożenia technologii, gdy tymczasem szczegółowa analiza treści powyższej opinii prowadzi do odmiennej konstatacji, przez co w powyższym zakresie dokonana ocena istotnie narusza prawo, a mianowicie art.5 ust.3 pkt 2 lit.b ustawy; - błąd w ustaleniach merytorycznych, stanowiący podstawę odmowy przyznania premii technologicznej, a polegający na niespójnym przyjęciu, iż w dołączonej do wniosku opinii instytutu Mechaniki P. w W. z jednej strony brak jest wskazania nakładów inwestycyjnych koniecznych dla wdrożenia technologii, z drugiej zaś, że wykaz nakładów inwestycyjnych zawartych w opinii jest niespójny z harmonogramem rzeczowo – finansowym projektu, podczas gdy wskazane enumeratywne w art. 5 ust. 3 ustawy wymogi dotyczące przedkładanej wraz z wnioskiem opinii nie przewidują zawarcia w jej treści harmonogramu rzeczowo – finansowego, a tym samym kosztów inwestycyjnych, przez co ocena ta w powyższym zakresie istotnie narusza art. 5 tejże ustawy. Do protestu dołączono pismo Kierownika Zakładu P. w W. W piśmie tym zostało zaprezentowane stanowisko, iż w sporządzonej przez Instytut Mechaniki P. opinii pt. "[...]" w szczegółowy sposób opisano technologię malowania farbami proszkowymi i jej wymagania w odniesieniu do poszczególnych procesów – technologii cząstkowych. Wskazano, iż generalnie proces wytwarzania powłok z farb proszkowych obejmuje: - przygotowanie powierzchni wyrobów do malowania, zgodnie z właściwą technologią mycia i odłuszczania oraz wytworzenia warstw konwersyjnych na powierzchniach obrabianych; - elektrostatyczne malowanie farbami proszkowymi za pomocą urządzeń aplikacyjnych w specjalnych kabinach zapewniających odzysk farby i poprzez układ recyrkulacyjny jej ponowne użycie do napylania. Układ taki zapewnia niemal 100% wykorzystanie materiału powłokowego, co więcej brak emisji zanieczyszczeń do atmosfery i otoczenia. - zestalanie – utwardzanie powłoki z farby proszkowej w piecu w temperaturze ok. 180 °C. Wskazano, iż opisana w opinii Instytutu Mechaniki technologia malowania farbami proszkowymi nosi wszelkie znamiona nowoczesnej technologii wytwórczej pozwalającej wytwarzać trwałe powłoki ochronne o walorach dekoracyjnych. Proponowane w zamiarze inwestycyjnym firmy W. Sp. j. technologie związane z przygotowaniem powierzchni wyrobów do malowania oraz realizacja procesu nakładania farb proszkowych i ich odzysku noszą wszelkie znamiona technologii innowacyjnych. Podniesiono, iż technologia przygotowania powierzchni malowanych wyrobów w oparciu o proces [...] posiada wszelkie znamiona nowej technologii wytwórczej. Innowacją w niej jest sposób wytwarzania powłoki konwersyjnej z poprzedzający myciem i odłuszczaniem a nie wytwarzanie środków chemicznych służących do tego celu. Jeśli chodzi zaś o technologię nakładania farb proszkowych i ich odzysku planowane w inwestycji zastosowanie nowego, opatentowanego zestawu [...] składającego się z pistoletów i dysz napylających oraz pomp podający farbę proszkową posiada charakter innowacyjnej technologii nakładania fary proszkowej, a zastosowanie tego zestawu pozwoli realizować firmie wdrażającej go nowy, ulepszony proces technologiczny odmienny od dotychczas stosowanych. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] sierpnia 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 30b ust 4 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 Nr 84 poz. 712 ze zm.) (doręczonym Spółce września 2012 r.), Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca) poinformował, iż przedmiotowy protest został uznany za niezasadny. W powyższym piśmie – informacji podano, że IW w sposób prawidłowy uznała, że przedłożona opinia o nowej technologii jest sprzeczna z postanowieniami Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji oraz niezgodna z art. 3 ust. 4 ustawy, a technologia będąca przedmiotem projektu nie jest zgodna z art. 2 ust. 1 pkt4 i 9 ustawy. Odnosząc się do zarzutów wnioskodawcy Instytucja Pośrednicząca uznała, ze stosownie do art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. Wskazała, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 nowa technologia oznacza technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat; Podkreślono, że w opinii o nowej technologii nie wskazano jaką postać ma opiniowana technologia (prawo własności przemysłowej, wzór użytkowy, usługa badawczo-rozwojowa, nieopatentowana wiedza techniczna, zgłoszenie patentowe, projekt racjonalizatorski, technologiczne know-how), a opiniodawca stwierdził jedynie, że generalnym dostawcą nowej technologii i poszczególnym urządzeń linii technologicznej ma być [...] firma [...], która w tym celu opracowała specjalny projekt. Ponadto podniosła, iż brak jest merytorycznego sposobu wdrożenia technologii. Opiniodawca opisał jedynie planowany proces malowania farbami proszkowymi, który odbywać się będzie w nowoczesnej automatycznej linii technologicznej. W opinii o nowej technologii zostały jedynie wymienione urządzenia i przyrządy niezbędne do wdrożenia. Dodatkowo powyższy wykaz nie jest zgodny z harmonogramem rzeczowo-finansowym. Opinia o nowej technologii nie wspomina o potrzebie przygotowania miejsca i infrastruktury pod nowo uruchamianą linię, a harmonogram rzeczowo-finansowy zawiera ogólne zapisy dotyczące zakupu technologii i urządzeń, nie zawiera natomiast nakładów inwestycyjnych związanych z potrzebą stworzenia laboratorium zakładowego i jego wyposażenia. Ponadto wskazała, iż przygotowanie miejsca i infrastruktury w firmie pod linię nie mogą stanowić kosztu kwalifikowanego, ponieważ wnioskodawca nie wyjaśnił, jakie koszty kryją się pod tą pozycją i czy są zgodne z art. 10 ust. 5 i 6 ustawy oraz iż nie uzasadniono w opinii o nowej technologii poniesienia powyższych kosztów. IP stanęła na stanowisku, że opisywana technologia została już wdrożona przez producentów w planowanych do nabycia maszynach i urządzeniach, a wnioskodawca zamierza jedynie zakupić gotowe rozwiązania techniczne i wykorzystać ich funkcjonalność. Przedmiotem projektu ma być proces produkcyjny malowania proszkowego detali przy czym przygotowanie powierzchni malowanych wyrobów będzie odbywało się w oparciu o proces [...], która na swoich stronach oferuje pełną gamę produktów do procesu przygotowania powierzchni wyrobów do malowania. Odnosząc się do stwierdzenia wnioskodawcy, że technologia został wdrożona przez producentów maszyn, urządzeń, czy preparatów chemicznych, bo ich wdrożenie może nastąpić jedynie w zakładzie produkcyjnym, w którym realizowany będzie proces wytwarzania powłok ochronno-dekoracyjnych, wskazała, że wnioskodawca źle zrozumiał pojęcie nowej technologii stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy. Wykorzystanie innowacyjnych rozwiązań zastosowanych w planowanych do zakupu urządzeniach w powiązaniu ze stosowanymi przed malowaniem innowacyjnymi preparatami nie oznacza, że technologia malowania nie jest wdrożona w maszynach, a zastosowanie tych rozwiązań w zakładzie produkcyjnym wnioskodawcy nie oznacza, że można to uznać za nową technologię. Zarówno wnioskodawca i opiniodawca stwierdzają, że planowany proces malowania farbami proszkowanymi odbywać się będzie w nowoczesnej automatycznej linii technologicznej, wymieniając jednocześnie konkretne typy maszyn i ich producentów. W dniu [...] września 2012r. /data nadania pocztowego/ "W." Spółka jawna P. J., w T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. W skardze wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Gospodarki (Instytucji Pośredniczącej). Skarżąca podjętemu rozstrzygnięciu ponownie zarzuciła naruszenie : 1. art. 3 ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy nr 116, polegające na przyjęciu, iż projekt nie jest zgodny celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą poprzez brak spełnienia kryterium określonego w art. 3 ust. 4 cytowanej ustawy oraz niezgodność technologii będącej przedmiotem projektu z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 powyższej ustawy; 2. art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy polegające na przyjęciu, iż "W." Spółka Jawna P.J., z siedzibą w T. nie uzyskał opinii wystawionej przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy stwierdzającej, że technologia, która będzie wdrożona w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu wskazanej powyższej ustawy stwierdzającej, że technologia, która będzie wdrożona w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu wskazanej powyżej ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż pięć lat; 3. art. 5 ust. 3 pkt 2 lit b ustawy polegające na przyjęciu, iż w dołączonej do wniosku o dofinansowanie opinii wydanej prze Instytut Mechaniki P. w W. brak jest opisu sposobu wdrożeni technologii, gdy tymczasem szczegółowa analiza treści powyższej opinii prowadzi do odmiennej konstatacji, przez co w powyższym zakresie dokonana ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 4. art. 5 ustawy innowacyjnej polegające na niespójnym przyjęciu, iż w dołączonej do wniosku o dofinansowanie opinii wydanej przez Instytut Mechaniki P. w W. z jednej strony brak jest wskazania nakładów inwestycyjnych koniecznych dla wdrożenia technologii, z drugiej zaś, że wykaz nakładów inwestycyjnych zawartych w opinii jest niespójny z harmonogramem rzeczowo- finansowym projektu, podczas gdy wskazane enumeratywnie w art. 5 tejże ustawy wymogi dotyczące przedkładanej wraz z wnioskiem opinii nie przewidują zawarcia w jej treści harmonogramu rzeczowo – finansowego, a tym samym kosztów inwestycyjnych, przez co w powyższym zakresie dokonana ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 5. art. 3 ust 4 ustawy polegające na przyjęciu, że technologia, która będzie wdrożona w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym polega tylko na zakupie środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej, 6. art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 5 i 6 oraz art. w zw. z art. 10 ust 7 ustawy 30 maja polegające na przyjęciu, iż harmonogram rzeczowo-finansowy zawiera jedynie ogólne zapisy dotyczące zakupu technologii i urządzeń, tj. bez szczegółowych rachunków i rozliczeń oraz nie zawiera nakładów inwestycyjnych; 7. wytycznych zawartych w "przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach PO IG 2007-2013 w zakresie oceny zgodności projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO IG. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła przebieg postępowania i rozwinęła przedstawione wyżej zarzuty. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a). W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Sąd nie jest bowiem związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Wdrażającą jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Pośredniczącą, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...], stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z: - Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, Priorytet 4 -Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny; - Procedurą odwoławczą w ramach PO IG załącznik 4.4. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż Instytucja Pośrednicząca dokonując oceny wniosku naruszyła regulacje normujące sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju. Wg Regulaminu Konkursu i określonych w § 7 tego dokumentu zasad dokonywania oceny wniosków procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 4.3 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne przy czym co do oceny merytorycznej wskazano 4 kryteria merytoryczne przyznania premii technologicznej o zakresie określonym /nazwanym /, co do każdego z tych kryteriów. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku B. ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych. Wniosek Spółki uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych, natomiast w ocenie merytorycznej – o której poinformowano spółkę w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. podano, że wniosek nie spełnia następujących merytorycznych kryteriów przyznania premii technologicznej: - projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. ) - wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy , której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Uzasadnieniem powyższej oceny było lakoniczne przyjęcie, że opinia o nowej technologii nie jest zgodna z art. 5 ust 3 ustawy bowiem nie zawiera wymaganych tym przepisem informacji o formie nowej technologii opisu sposobu wdrożenia technologii oraz uzasadnienia czy planowane do zrealizowania nakłady inwestycyjne są konieczne dla wdrożenie technologii, oraz że wykaz nakładów inwestycyjnych w opinii i harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu jest niespójny, stąd nie spełnia wymogu określonego w art. 2 ust 1 pkt 4 i 9 powołanej wyżej ustawy. W proteście od powyższej oceny, spółka odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnego, jej zdaniem, uznania braku zgodności opinii z wymogami zawartymi w art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. oraz dołączając podpisane przez S. G. - Kierownika Zakładu P. z dnia [...] czerwca 2012 roku. Po rozpoznaniu protestu Minister Gospodarki uznał go za niezasadny nie odnosząc się jednak w żaden sposób do treści załączonego pisma. Zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Tym samym jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła w niniejszej sprawie skarżąca spółka polemizując w proteście z przekazaną jej informacją o negatywnej ocenie wniosku oraz dołączając na potwierdzenie swojego stanowiska pismo Kierownika Zakładu P. z dnia [...] czerwca 2012 r. Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W ocenie Sądu informacja BGK z [...] sierpnia 2012r. o negatywnej ocenie projektu powyższych wymogów nie spełnia. Odnosząc się do wyników procedury odwoławczej przyjąć należy, że stanowisko Instytucji Wdrażającej aprobujące negatywną ocenę projektu z uzasadnieniem przyjętym przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym wyniku rozpatrzenia protestu nie może się ostać. Zgodnie z par. 9 ust. 10 Procedury odwoławczej Instytucja Pośrednicząca oceniająca zobowiązana jest do: 1. zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, 2. zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, 3. dokonania ponownej "oceny projektu" w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione, 4. pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska. Przenosząc te unormowania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić że Instytucja Pośrednicząca uchybiła im rozpoznając protest. Z pisma o negatywnej ocenie wniosku wynika, że nie odniosła się ona zarówno do argumentów spółki wskazanych w proteście, ale też do zapisów opinii z dnia [...] czerwca 2012 r. Tym samym w sprawie niniejszej ocena wniosku dokonana w zaskarżonym piśmie kończącym procedurę odwoławczą, wbrew obowiązkowi wynikającemu z zasad tej procedury nie odnosi się w sposób właściwy do treści zarzutów podniesionych w proteście. Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Zaskarżona informacja, w ocenie WSA w Warszawie takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku Instytucja Pośrednicząca naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu.