V SA/Wa 2133/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania obowiązku opuszczenia terytorium RP w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze z [...] sierpnia 2010r. (data stempla pocztowego k. 14 akt sąd.) na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2010r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE – pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania obowiązku opuszczenia terytorium RP poprzez wydanie wizy na czas niezbędny do zakończenia przedmiotowego postępowania od dnia [...] sierpnia 2010r. Wniosek o wstrzymanie, jak podkreślił jego autor jest konieczny, gdyż opuszczenie terytorium RP wywołałoby dla cudzoziemca niepowetowane szkody, uniemożliwiając mu czynne uczestniczenie w niniejszym postępowaniu oraz straty moralne w postaci rozdzielenia rodziny i pozbawienia możliwości sprawowania opieki nad synem. Ewentualne wykonanie obowiązku opuszczenia terytorium RP wpłynie, jak wskazał pełnomocnik skarżącego na nieregularność wpłat alimentów, które w tej sytuacji będzie musiał pokryć Fundusz Alimentacyjny, a faktycznie Skarb Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2010r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2010r. o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. A zatem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Pełnomocnik skarżącego domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wydanie wizy na czas niezbędny do zakończenia przedmiotowego postępowania od dnia [...] sierpnia 2010r., jednak skutkiem wstrzymania decyzji nie może być wydanie przez organ żądanego dokumentu. Przepisy prawa nie przewidują możliwości wydania wizy na czas prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. W treści uzasadnienia przedmiotowego wniosku pełnomocnik wskazał ponadto, że opuszczenie terytorium RP wywoła dla cudzoziemca niepowetowane szkody oraz moralne w postaci rozdzielenia rodziny. Trudno jednak zgodzić się z tak przedstawioną argumentacją, gdyż zaskarżona decyzja nie nakłada na cudzoziemca obowiązku opuszczenia terytorium RP. W tej sytuacji wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.