V SA/Wa 2134/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-11-21
Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien zasądzić od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi, który poinformował o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien zasądzić od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi, który poinformował o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Koszty te obejmują wynagrodzenie obliczone według odpowiednich stawek minimalnych oraz podatek VAT, a także niezbędne i udokumentowane wydatki, o ile nie podlegają opłacie skarbowej.Stan faktyczny
Skarżąca R. N. wniosła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców odmawiającą nadania statusu uchodźcy i nakazującą opuszczenie terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej przyznano prawo pomocy. Pełnomocnik poinformował o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu.Rozstrzygnięcie
Zasądzono ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. L., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 zł (w tym wynagrodzenie 180 zł i VAT 39,60 zł).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy oraz nakazania opuszczenia terytorium RP wobec braku przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany p o s t a n a w i a : - zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. L., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy).
Postanowieniem z 4 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] kwietnia 2008 r.
Na wniosek skarżącej strony przyznane zostało – postanowieniem z 17 września 2008 r. – prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z 31 października 2008 r. wyznaczony pełnomocnik – adwokat M. L. – poinformowała, że nie znajduje podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie kosztów z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek należało zwarzyć, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony w czasie, kiedy biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej, celem jej sporządzenia i wniesienia, a więc nie brał on udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Stawka minimalna w niniejszej sprawie – nieobjętej wpisem stosunkowym – zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi: 240 zł, zaś 75% tej stawki 180 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Jeżeli chodzi natomiast o zasądzenie innych udokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika, tj. opłaty skarbowej w wysokości 17 zł tytułem złożenia do akt sądowych dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa, opłaconej przelewem bankowym w dniu 28.10.2008 r. (potwierdzenie operacji na k. 36 akt sądowych), wskazać należy, iż złożenie pełnomocnictwa w sprawie o nadanie statusu uchodźcy nie podlega opłacie skarbowej stosownie do regulacji art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. k ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.), wobec czego jej uiszczenie nie było niezbędne, a tylko tego rodzaju wydatki pełnomocnika mogą zostać uwzględnione (art. 250 p.p.s.a. in fine).
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy udzielonej z urzędu nie zostały opłacone, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło