V SA/Wa 2137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) maja 2016r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący – J. W. - w dniu 6 lipca 2016r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2016r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] kwietnia 2016r. nr [...] nakazującej zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w łącznej wysokości 226.692,60 zł. We wniesionej do Sądu odpowiedzi na skargę z 2 sierpnia 2016r. organ zawarł wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Do pisma dołączono postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] sierpnia 2016r. nr [...], na mocy którego organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie z [...] maja 2016r. w całości i uznał termin do złożenia odwołania za zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W zaistniałej sytuacji wydanie przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowienia z [...] sierpnia 2016r. uchylającego zaskarżone postanowienie z [...] maja 2016r. powoduje bezprzedmiotowość postępowania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.