V SA/Wa 2139/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 29 lipca 2013 r. Skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 §2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C., którą określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 1024 zł. Oznacza, to iż określony obowiązek uiszczenia zaległości podatkowej stał się aktualny i wykonalny w trybie przymusowym. Ponadto wskazano, iż wobec Skarżącego toczy się jeszcze kilkanaście innych postępowań w przedmiocie podatku akcyzowego. Wszystkie sprawy są przedmiotowo tożsame i dotyczą kwestii prawidłowej kwalifikacji pojazdów na gruncie CN. Z wydanych do dnia dzisiejszego decyzji ostatecznych wynika kwota zaległości w wysokości 17.217 zł plus odsetki za zwłokę. Kilka kolejnych postępowań jest w toku. Skarżący wskazał, że w chwili obecnej otrzymuje wynagrodzenie wynikające ze stosunku pracy w wysokości ok. 5.000 zł (netto). Natomiast działania organów celnych doprowadziły do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności w zakresie sprzedaży samochodów, zatem dochód z tego tytułu nie występuje. Obciążony jest spłatą kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe w łącznej wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie. Podniósł, iż jego rodzina składa się z pięciu osób, w tym trojga małoletnich dzieci. Nie posiada oszczędności mogących służyć zaspokojeniu istniejących należności. Stwierdził, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę łączną wysokość określonych mu zobowiązań podatkowych w akcyzie, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wiązałoby się to z koniecznością sprzedaży posiadanego przez niego majątku nieruchomego. Dodatkowo wskazał majątek – nieruchomości z numerami ksiąg wieczystych, na którym istnieje możliwość zabezpieczenia interesu Skarbu Państwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wskazał, iż nie rozstrzygnął wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w terminie określonym w art. 61 §2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Zdaniem organu w chwili przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustaje możliwość orzekania przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie w sprawie przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.