V SA/Wa 2146/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-28
Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wskazuje na niskie dochody z emerytur, znaczne wydatki na leczenie i utrzymanie, brak majątku oraz debet na koncie, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że dochody skarżącego i jego żony, po uwzględnieniu koniecznych wydatków na podstawowe potrzeby życiowe, nie pozwalają na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego i wpisu sądowego. Brak posiadania oszczędności i wartościowych przedmiotów dodatkowo potwierdził tę ocenę.Stan faktyczny
Skarżący J. W. wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i jednocześnie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał na niskie dochody z emerytur, znaczne wydatki na leczenie i utrzymanie, brak majątku oraz debet na koncie bankowym. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, skarżący przedstawił szczegółowe dane dotyczące swoich dochodów, wydatków i zobowiązań finansowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.
J. W. wnosząc skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2010r. wystąpił wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzy PPF z 27 września 2010r.) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych swojego w wysokości ponad 700 złotych brutto oraz żony w wysokości ok. 700 złotych brutto. Wyjaśnił, iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Ponadto wskazał, iż jest osobą schorowaną i miesięcznie na leczenie wydaję ok. 300 złotych.
W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 4 października 2010 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył pismo procesowe z 18 października 2010 r. (data nadania), w którym podał, iż wraz z żoną mieszka w domu, który stanowi własność córki, która prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i mieszka w innym miejscu. Skarżący wskazał, iż ponosi następujące wydatki: opał na zimę ok. 3 ton (1 tona 650-700 złotych = ok. 2000 złotych), energia elektryczna i gaz ok. 400 złotych miesięcznie, woda ok. 100 złotych miesięcznie, wyżywienie ok. 400 złotych miesięcznie, leki – 300 złotych. Ponadto wyjaśnił, iż wraz z żoną nie wykonują dodatkowych prac zarobkowych, nie posiadają majątku ruchomego znacznej wartości, oszczędności i lokat bankowych oraz nie uzyskują pomocy finansowej. Zainteresowany oświadczył, iż posiada rachunek bankowy, na którym obecnie jest debet w wysokości ok. 4000 złotych wobec zaciągnięcia pożyczek, które zobowiązany jest spłacać w ratach w kwocie ok. 200 złotych miesięcznie. Do pisma skarżący załączył terminarz spłat trzech pożyczek bankowych, zestawienie rachunku bankowego żony skarżącego z saldem 14,26 złotych, dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych opłat za energię elektryczną i gaz oraz decyzje KRUS wskazujące na wysokość pobieranych świadczeń emerytalnych (673,92 złotych netto – emerytura skarżącego, 667,86 złotych netto – emerytura żony skarżącego).
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1291 złotych i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę w wysokości ok. 1350 złotych netto po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło