V SA/Wa 2148/12

1 2 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A.S. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r. referendarz sądowy przyznał W.L. prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, którym wyznaczona została adw. E.Z. Wyrokiem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz adw. E.Z. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w W., w piśmie z dnia [...] maja 2013 r., poinformowała o zmianie pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. W miejsce dotychczasowego pełnomocnika wyznaczono adw. A.S. W dniu [...] lipca 2013 r. adw. A.S. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W treści skargi kasacyjnej oświadczyła również, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone przez skarżącego w żadnej części. Po przeprowadzeniu rozprawy – z udziałem adw. A.S. – Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1753/13 oddalił skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 250 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), dalej: "rozporządzenie". Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pełnomocnik skarżącego adw. A.S., nie prowadziła sprawy w pierwszej instancji, natomiast sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Skarżący był również reprezentowany na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja o odmowie umorzenia należności pieniężnej, dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego należało przyjąć stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł. Zauważyć bowiem należy, iż decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności nie rozstrzyga kwestii związanych z wysokością tych należności, lecz przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty pieniężnej co do zasady. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 kwietnia 2008 r. o sygn. akt II GZ 89/08 ponosząc, iż jakkolwiek przedmiotem żądania ubezpieczonego jest umorzenie określonej kwoty zaległej, to wysokość tej kwoty nie ma bezpośredniego znaczenia dla ustalenia całkowitej nieściągalności długu. W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 240 zł. Mając na uwadze powyższe oraz wobec oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej, że pomoc nie została opłacona ani w części ani w całości, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.