V SA/Wa 2155/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.-P. S.R. w S. na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku złożonego w ramach naboru do realizacji lokalnej strategii rozwoju obszarach rybackich postanawia: odrzucić skargę W dniu 16 grudnia 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dalej “organ" zaprosił stowarzyszenia do składania wniosków o wybór lokalnej grupy rybackiej do realizacji lokalnej strategii rozwoju obszarów rybackich w ramach osi priorytetowej 4 Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". W dniu 16 lutego 2011 r. M.-P. S. R. w S., dalej “stowarzyszenie" albo “skarżący" złożyło wniosek o wybór lokalnej grupy rybackiej (LGR) do realizacji lokalnej strategii rozwoju obszarów rybackich (LSROR). Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. organ poinformował stowarzyszenie, że jego wniosek został pozostawiony bez oceny merytorycznej, a stowarzyszenie nie zostało wybrane do realizacji LSROR z powodu niespełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinna odpowiadać lokalna strategia rozwoju obszarów rybackich, kryteriów wyboru lokalnej grupy rybackiej do realizacji tej strategii oraz wymagań, jakim powinna odpowiadać umowa dotycząca warunków i sposobu realizacji tej strategii w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U. Nr 162, poz. 1292 oraz z 2010 r. Nr 36, poz. 200). Stowarzyszenie złożyło protest w sprawie zatwierdzenia listy LOK na realizację LSROR. W dniu 5 września 2011 r. strona złożyła skargę na “decyzję" Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o pozostawieniu bez oceny merytorycznej jej wniosku o wybór lokalnej grupy rybackiej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę należy stwierdzić, że jej źródłem jest skarga na pismo organu informujące stowarzyszenie, że jego wniosek z powodu niespełnienia warunków formalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinna odpowiadać lokalna strategia rozwoju obszarów rybackich, kryteriów wyboru lokalnej grupy rybackiej do realizacji tej strategii oraz wymagań, jakim powinna odpowiadać umowa dotycząca warunków i sposobu realizacji tej strategii w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", nie zostało wybrane do realizacji LSROR. Kwestie związane z realizacją Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", w ramach którego organ wybrał stowarzyszenie do realizacji opracowanej przez to stowarzyszenie LSROR reguluje ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 i Nr 157, poz. 241), dalej – ustawa o wspieraniu zrównoważonego rozwoju. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju, instytucja zarządzająca wybiera stowarzyszenie, o którym mowa w ust. 1 do realizacji opracowanej przez nie lokalnej strategii rozwoju obszarów rybackich, w drodze zaproszenia do składania wniosków. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju, instytucja zarządzająca, niezwłocznie po dokonaniu wyboru, o którym mowa w art. 16 ust. 2, zawiera z lokalną grupą rybacką umowę dotyczącą warunków i sposobu realizacji lokalnej strategii rozwoju obszarów rybackich. W ocenie Sądu z powyższych regulacji wynika, że postępowanie prowadzone w celu wyboru stowarzyszenia mającego opracować lokalną strategię rozwoju obszarów rybackich, tj. określone w art. 16 i 17 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju, nie jest postępowaniem tożsamym z tym, które prowadzi się w celu przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie, gdzie w przypadku odmowy jej udzielenia przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie prowadzone w celu przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie uregulowane zostało w art. 14 o wspieraniu zrównoważonego rozwoju. W przepisie tym wyraźnie wskazano, że w przypadku odmowy przyznania pomocy, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania w przypadku, o którym mowa w art. 16 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego, tj. w sytuacji, gdy instytucja zarządzająca dokonuje wyboru stowarzyszenia na podstawie oceny wniosków złożonych w odpowiedzi na zaproszenie. Skoro zatem w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 14 ust. 4 i 5 ustawy, to skarżącemu nie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu na podstawie tych przepisów. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym stwierdzić należy, iż na pismo z [...] sierpnia 2011 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, stwierdził jak w sentencji postanowienia.