V SA/Wa 2155/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi P.Z. oraz G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę P.Ż. i "G." Sp. z o.o. w G. (zwani dalej: skarżącymi) złożyli 31 grudnia 2012 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o dofinansowanie w zakresie środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na realizację operacji pt. "O.". Operacja ma obejmować rozwój łańcucha zbytu produktów rybactwa przez armatorów statków rybackich. Cele operacji miały być zrealizowane poprzez zakup środka transportu specjalistycznego wraz z przyczepą z l. oraz [...]. W zastawieniu rzeczowo – finansowym operacji zostały wymieniono: pakowarkę próżniową stołową, wagę, myjkę, wytwornicę lodu, system transportu lodu, basen ze stali, stół do filetowania ze stali, stół roboczy ze stali, szafy chłodnicze, agregat chłodniczy zewnętrzny, chłodnice i wózek paltowy z wagą ze stali (wnioskodawca P.Ż.) oraz samochód chłodniczy z zabudową i wózek widłowy (wnioskodawca "G. Sp. z o.o.). W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów organ stwierdził, iż zachodzi potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień. W związku z powyższym – na podstawie § 39 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawarta w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 101, poz. 840 ze zm.; zwane dalej: rozporządzeniem z dnia 26 czerwca 2009 r.) – pismem z 4 lutego 2013 r. organ wezwał skarżących do usunięcia braków wniosku. W pkt 4 wezwania (dotyczącym P.Ż.) wskazano, że wnioskodawca w szczegółowym opisie operacji nie określa gdzie i w jakim celu będzie użytkowany przez niego sprzęt. W przypadku, gdy w ramach operacji wnioskodawca planuje wyposażyć/doposażyć zakład przetwórczy, należy dostarczyć kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład. Skarżący w odpowiedzi z 18 lutego 2013 r., odnośnie powyższego punktu wezwania, wyjaśnili, że przedmiotem inwestycji nie jest doposażenie/wyposażenie jakiegokolwiek zakładu przetwórstwa. Organ pismem z 4 kwietnia 2013 r. – na podstawie § 39 ust. 2a rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. – ze względu na fakt, że z przedstawionego we wniosku zakresu operacji oraz ze szczegółowego opisu operacji wynika, iż w ramach operacji zostanie utworzony punkt sprzedaży i obróbki ryb, wezwał ponownie skarżącego P.Ż. (pkt 3) o dostarczenie kopii decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone 15 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie z 15 kwietnia 2013 r. skarżący oświadczył, że zgodnie z procedurami w przypadku planowanego utworzenia [...] dokument potwierdzający spełnienie tych wymagań – decyzja weterynaryjna, jest składany do wniosku o płatność. Operacja jest planowana do wykonania w przypadku otrzymania dofinansowania operacji. Obecnie zakłady (statki rybackie) posiadają numery weterynaryjne – 2 sztuki. Skarżący przy piśmie z [...] czerwca 2013 r. nadesłali decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z [...] maja 2013 r. nr [...] zatwierdzającą projekt technologiczny dla działalności sprzedaż produktów rybołówstwa, w ramach sprzedaży bezpośredniej prowadzonej przez P.Ż. ARiMR rozstrzygnięciem z [...] czerwca 2013 r. – wydanym na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, ze zm.; zwana dalej: ustawą o wspieraniu) oraz § 39 ust. 3 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. w zw. z art. 10 ust. 3 ustawy o wspieraniu – odmówił przyznania pomocy finansowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ARiMR wyjaśnił, że w ramach operacji objętej wnioskiem o dofinansowanie wnioskodawcy planują między innymi utworzenie punktu sprzedaży i obróbki ryb. Pierwotna wersja wniosku o dofinansowanie z [...] grudnia 2012 r. zawierała opis operacji, który nie obejmował całego zakresu do realizacji w ramach planowanego przedsięwzięcia. Jednak wykazane urządzenia w zestawieniu rzeczowo - finansowym, planowane do zakupu przez P.Ż., sugerowały, iż wnioskodawcy planują doposażyć lub wyposażyć zakład, w którym będzie miało miejsce przetwórstwo ryb. W związku z tym, w pierwszym wezwaniu zwrócono się z prośbą o dostarczenie kopii decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład. W szczegółowym opisie operacji znajdującym się we wniosku o dofinansowanie złożonym 19 lutego 2013 r., wnioskodawcy oświadczyli, iż zamierzają otworzyć punkt obróbki ryb. Jednakże do wniosku nie dostarczono żadnego z ww. załączników, tylko załączono oświadczenie, iż przedmiotem inwestycji nie jest doposażenie/wyposażenie jakiegokolwiek zakładu przetwórstwa. Następnie ARiMR wyjaśnił, że zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. Nr 17, poz. 127 ze zm.), podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, są obowiązane sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności. Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza w drodze decyzji administracyjnej, ww. projekt w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2013 r. poz. 434). Powyższe wymogi stosuje się również do zmiany sposobu użytkowania zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia pomieszczeń produkcyjnych. W związku z powyższym ARiMR w drugim wezwaniu, wnioskodawcy ponownie zostali wezwani do złożenia kopii decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżących z 16 kwietnia 2013 r., że "[...] - decyzja weterynaryjna, jest składany do wniosku o płatność. Operacja jest planowana do wykonania w przypadku otrzymania dofinansowania operacji. Obecnie zakłady (statki rybackie) posiadają numery weterynaryjne - 2 sztuki.", ARiMR zauważyła, iż obróbka ryb nie będzie odbywała się na statkach rybackich, ale w planowanym do utworzenia zakładzie. Zgodnie z listą załączników, które należy dostarczyć do wniosku o dofinansowanie zawartą w załączniku do rozporządzenia w części I, w przypadku, gdy wymaga tego specyfika operacji, do wniosku o dofinansowanie należy dostarczyć kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopię decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopię decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład. Załącznik ten jest także wymagany przy składaniu wniosku o płatność, również w sytuacji, gdy wymaga tego specyfika operacji. ARiMR podkreśliła, że zgodnie ze szczegółowym opisem operacji, skarżący planują "stworzenie [...]". Mając zatem na uwadze ten fakt oraz zgodnie z intencją ustawodawcy, załącznik w postaci decyzji powiatowego lekarza weterynarii zatwierdzającej projekt zakładu jest dokumentem obligatoryjnym jaki należy załączyć na etapie procedowania wniosku o dofinansowanie. Ponadto, wnioskodawca ubiegając się o dofinansowanie planowanej do realizacji na etapie wniosku o dofinansowanie, winien być w posiadaniu wszystkich niezbędnych pozwoleń, zezwoleń oraz innych ważnych dla sprawy informacji, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości pozwoliłyby ocenić na etapie weryfikacji wniosku. Wówczas przyznanie środków budżetowych na realizację operacji będzie zgodne z zasadą ujętą w art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych tj. zapewniającą iż wydatki publiczne zostaną dokonane w sposób celowy i oszczędny z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków. Na końcu ARiMR zaakcentowała, że termin na złożenie uzupełnień w odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia braków złożenia wyjaśnień upłynął 29 kwietnia 2013 r., a dopiero 12 czerwca 2013 r. do wniosku o dofinansowanie złożono decyzję z [...] maja 2013 r. o zatwierdzeniu projektu technologicznego dla działalności sprzedaż produktów rybołówstwa w ramach sprzedaży bezpośredniej prowadzonej przez P.Ż. Brak uzupełnienia wniosku w terminie, pomimo dwukrotnego wezwania, spowodował konieczność odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. Skarżący pismem z 21 czerwca 2013 r. wezwali Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z [...] sierpnia 2013 r. Prezes ARiMR wydał informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. Na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] czerwca 2013 r. została złożona przez skarżących skarga do tutejszego Sądu z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego aktu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1. art. 14 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 zd. 2 ustawy o wspieraniu, poprzez odmowę przyznania pomocy finansowej przed jednoznacznym ustaleniem przedmiotu wniosku o dofinansowania; 2. § ust. 39 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez brak ponownego wezwania skarżących do doręczenia odpowiedniego dokumentu; 3. § 40 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 26 czerwca 2009 r., poprzez brak zwrócenia się do skarżącego z wnioskiem o wyjaśnienie w zakresie rzeczywistego przedmiotu dofinansowania. W motywach skargi pełnomocnik skarżących podkreślił, że oba wezwania do uzupełnienia braków, które organ skierował do skarżących były nieprecyzyjne, co wynikało z braku rzeczywistego ustalenia przedmiotu wniosku o dofinansowanie, a do czego organ był zobligowany na mocy art. 14 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 3 zd. 2 ustawy o wspieraniu. Brak wypełnienia tego obowiązku wynika z uzasadnienie pisma z 18 czerwca 2013 r. w którym na stronie 3 wskazano, iż wykazane urządzenia w zestawieniu rzeczowo-finansowym, planowane do zakupu przez P.Ż. sugerowały, iż wnioskodawcy planują doposażyć lub wyposażyć zakład, w którym będzie miało miejsce przetwórstwo ryb. Skoro więc organowi nasunęły się istotne wątpliwości w zakresie przedmiotu inwestycji, winien on skierować odpowiednie zapytanie do wnioskodawców i jednoznacznie ustalić ich zamiar. Ponadto skarżący zarzucili, że pierwsze wezwania było warunkowe. W związku z tym nie było skuteczne. Organ zanim skierował wezwanie do uzupełnienia braków, nie ustalił bowiem co konkretnie ma obejmować inwestycja skarżących, czemu dał wyraz stosując sformułowanie "w przypadku gdy". Dopiero z drugiego wezwania do uzupełnienia braków wynika jednoznaczny obowiązek dostarczenia wymienionych dokumentów, a wezwanie to nie ma już charakteru warunkowego. Niemniej jednak wezwanie to obligowało skarżących do złożenia alternatywie danych dokumentów i w żadnym wypadku nie wskazano, iż wybrany przez skarżących spośród 3 wskazanych, brakujący dokument musi dotyczyć nowo utworzonego zakładu. Skarżący zaś prawidłowo wypełnili zobowiązanie, gdyż dostarczyli kopię decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego jednostkom [...] oraz [...] Pełnomocnik skarżących zwrócił uwagę, że nawet gdyby dostarczano decyzję o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego dla nowo planowanego zakładu, odmówiono by im przyznania pomocy finansowej, gdyż obligatoryjnym załącznikiem do wniosku zgodnie z art. 19 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego na etapie procedowania wniosku o dofinansowanie jest decyzja powiatowego lekarza weterynarii zatwierdzająca projekt zakładu. Powyższe jednak nie współgra z treścią wezwania do uzupełnienia braków z 4 kwietnia 2013 r., która mówiła o alternatywnych dokumentach. Pełnomocnik podkreślił, że bawet gdyby uznać, iż na mocy wezwania wnioskodawcy powinni dostarczyć jeden ze wskazanych 3 dokumentów dotyczących nowo utworzonego zakładu wezwanie to powinno zostać uznane tylko i wyłącznie za pierwsze skuteczne wezwanie w sprawie, co obligowało organ do zastosowania procedury z § 39 ust. 4 rozporządzenia i ponownego wezwania skarżących do uzupełniania braków. Skoro organ zaniechał takiego wezwania, samo uzupełnienie braków 12 czerwca 2013 r. poprzez dostarczenie decyzji o zatwierdzeniu projektu technologicznego było w pełni skuteczne. Pełnomocnik podniósł, że w sprawie istnieje wątpliwość, czy rzeczywiście organ prawidłowo mógł zobligować skarżących do dostarczenia wskazanych wyżej dokumentów. Zgodnie z ust. 4 punkt 22 (pkt 18 przyp. włas.) załącznika nr I do rozporządzenia przedmiotowe dokumenty są wymagane, gdy wynika to ze specyfiki operacji. Dokument taki winien zostać również dostarczony na etapie wniosku o płatność, co wynika z ust. 3 punkt 2 załącznika nr II do rozporządzenia. Wykładania celowościowa tych dwóch przepisów prowadzi do wniosku, iż skarżący winni być zobligowani do dostarczenia odpowiedniego dokumentu dopiero na etapie wniosku o płatność. Skarżący wnioskując o dofinansowanie na nowy zakład nie mają przecież pewności czy je w ogóle zdobędą, dlatego dana inwestycja warunkowa. Specyfika inwestycji skarżących wskazuje na okoliczność, iż dopiero uzyskanie informacji w przedmiocie przyznania danego dofinansowania powoduje skuteczny zamiar w zakresie podjęcia działalności gospodarczej w formie utworzenia nowego zakładu. Decyzja taka może więc z powodzeniem znaleźć się dopiero we wniosku o płatność, ustawodawca bezcelowo bowiem nakazywałby powielania takiego samego załącznika do wniosku o płatność, który wg organu powinien się znaleźć już na etapie wniosku o dofinansowanie. Na końcu pełnomocnik podniósł, że z pisma z [...] czerwca 2013 r. nie wynika aby informacja o odmowie przyznania pomocy finansowej została podpisana przez odpowiednio upoważnioną osobę. Podpis Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego A.D. w żadnym wypadku nie wskazuje bowiem, iż działa on z upoważnienia Prezesa ARiMR. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniosła o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należało ocenić zarzut skargi dotyczący tego, czy zaskarżone rozstrzygnięcie z [...] czerwca 2013 r. zostało podpisane przez osobę uprawnioną do jego wydania. Rozstrzygnięcie to zostało podpisane (w miejscu przeznaczonym na imienną pieczęć, podpis Prezesa ARiMR lub osoby upoważnionej) poprzez odbicie imiennej pieczęci Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego A.D. i jego własnoręcznym podpisem. Z załączonego przez organ do akt sądowych sprawy pełnomocnictwa z 2 grudnia 2012 r. nr [...], udzielonego przez p.o. Prezesa ARiMR Z. B. Kierownikowi Biura Wsparcia Inwestycyjnego A.D. wynika, że był on upoważniony do podejmowania rozstrzygnięć w trakcie postępowania w sprawach przyznania pomocy oraz informowania wnioskodawców o odmowie przyznania pomocy zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.). W związku z tym Sąd uznał powyższy zarzut za niezasadny, gdyż podpisujący rozstrzygnięcie A.D. złożył w przypisanej prawem formie podpis i działał w ramach udzielonego mu upoważnienia. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcie Sąd wskazuje, że tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" reguluje ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.) oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego (art. 19) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. z 2013 r. poz. 733). Jak wynika z art. 9 ustawy o wspieraniu – w ramach programu operacyjnego, pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w rozporządzeniach Rady WE nr 1198/2006 i 498/2007 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ustawy o wspieraniu (tj. rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r.). Z kolei obowiązek przygotowania wzoru wniosku o dofinansowanie został nałożony na instytucję zarządzającą (art. 10 ust.1 pkt 1 ustawy o wspieraniu). Stosownie do przepisu art. 10 ust. 3 tej ustawy – wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie: poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji – w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący. W tym miejscu Sąd podkreśla, że to wyłącznym uprawnieniem wnioskodawcy jest podjęcie decyzji o złożeniu wniosku o dofinansowanie, o wyborze programu w jakim chce wystartować i podejmując decyzję o jego złożeniu składa we wniosku o dofinansowanie oświadczenie o znajomości zasad przyznawania pomocy w ramach określonej operacji i zobowiązuje się do ich przestrzeganie. Poczynienie tej uwagi jest istotne zważywszy na zarzuty skargi, w których pełnomocnik skarżących podnosi, że to organ winien ustalić o co konkretnie ubiegają się i na czym polega planowana inwestycja przez wnioskodawców. Jest to zdaniem Sądu błędne rozumienie, ponieważ działanie organu nie może polegać na modyfikacji i konkretyzacji wniosku beneficjenta, który – jak wskazano wyżej – sam decyduje o złożeniu wniosku i deklaruje znajomość zasad danego programu operacyjnego. W przedmiotowej sprawie pomoc o jaką ubiegali się skarżący reguluje § 16 ust. 1 rozporządzenia z 26 czerwca 2009 r. w myśl którego – pomoc na realizację operacji zgodnej z celami określonymi w art. 26 ust. 4 lit. b lub c rozporządzenia nr 1198/2006 jest przyznawana właścicielowi lub armatorowi statku rybackiego, zajmującemu się rybactwem przybrzeżnym przy użyciu statków rybackich: 1) o polskiej przynależności; 2) wpisanych do rejestru statków rybackich; 3) o długości całkowitej poniżej 12 m; 4) których armatorzy nie prowadzą połowów przy użyciu narzędzi połowowych ciągnionych wymienionych w tabeli 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 5 z 09.01.2004, str. 25; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 7, str. 3); 5) na które zostały wydane licencja połowowa i specjalne zezwolenie połowowe i licencja ta oraz zezwolenie nie zostały zawieszone albo cofnięte; 6) z ważnymi: a) świadectwem pomiarowym wydanym na podstawie pomiaru statku rybackiego dokonanego zgodnie z postanowieniami Międzynarodowej konwencji o pomierzaniu pojemności statków, sporządzonej w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. lub zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 2930/86, b) dokumentem uprawniającym do żeglugi, jeżeli istnieje obowiązek posiadania takiego dokumentu na dany statek. W myśl zaś § 16a ust. 1 – pomoc na realizację operacji zgodnej z celem określonym w art. 26 ust. 4 lit. b rozporządzenia nr 1198/2006 jest przyznawana, jeżeli w wyniku realizacji tej operacji odbywa się sprzedaż produktów rybołówstwa w zakresie określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków uznania działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej (Dz. U. Nr 113, poz. 753) lub przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 grudnia 2006 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. z 2007 r. Nr 5, poz. 38). Stosowanie do § 16 ust. 2 rozporządzenia z 26 czerwca 2009 r. – pomoc na realizację operacji zgodnej z celem określonym w art. 26 ust. 4 lit. b lub c rozporządzenia nr 1198/2006 przyznawana jest na wspólny wniosek o dofinansowanie właścicieli lub armatorów statków rybackich, jeżeli każda z tych osób spełnia warunki, o których mowa w ust. 1. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127 ze zm.) – podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu są obowiązane: 1) sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności (pkt 1). Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, projekt technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie (ust. 2). Następnie wskazać należy, że przepisy rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. w Załączniku Nr I "Załączniki, które dołącza się do wniosku o dofinansowanie" (ust. 4 pkt 18) bezwzględnie wymagają w przypadku środka rybactwo przybrzeżne załączenia – kopii decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji. Zdaniem Sądu organ trafnie zanalizował wniosek skarżących o dofinansowanie z 31 grudnia 2012 r. uznając, że przedmiotem realizacji operacji jest utworzenie [...] w tym m.in. [...], o czym przede wszystkim świadczyły informacje szczegółowego opisu operacji (stworzenie własnego punktu zbytu w J. – p. k. 246 akt adm.) oraz zestawienie rzeczowo – finansowe (m.in. [...].). Mając na uwadze ww. okoliczności oraz fakt, że specyfika operacji w przypadku prowadzenia działalności w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (produktów rybołówstwa) już na etapie wniosku o dofinansowanie wymaga dostarczenia decyzji zatwierdzającej projekt technologiczny zakładu, organ zasadnie wystosował do skarżących wezwanie z 4 lutego 2013 r. W wezwaniu tym zobowiązano skarżących do złożenia wyjaśnień i dostarczenia m.in. decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo kopii decyzji o nadaniu numeru weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładu lub kopii decyzji państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającej zakład. Skarżący odpowiadając na wezwanie pismem z 18 lutego 2013 r. w ramach złożonych uzupełnień nie dołączyli żadnego z wymaganych przez organ załączników, a co więcej oświadczyli, że "przedmiotem inwestycji nie jest doposażenie/wyposażenie jakiegokolwiek zakładu przetwórstwa" (p. k. 66 akt adm.). Przy czym nie zmienili opisu operacji wniosku o dofinansowanie, z którego nadal wynikało, że ich zamiarem jest prowadzenie własnego punktu sprzedaży obróbki ryb, a urządzenia wskazane w zestawieniu rzeczowo-finansowym stanowiły będą wyposażenie własnego punktu sprzedaży. W związku z powyższym organ – działając na podstawie § 39 ust. 2a rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. – zasadnie pismem z 4 kwietnia 2013 r. wezwał skarżących powtórnie do m.in. do dostarczenia decyzji zatwierdzającej projekt technologiczny zakładu, w terminie 14 dni. Wezwanie zostało doręczone 8 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie organu pismem z 15 kwietnia 2013 r. skarżący nie dołączyli żadnego z wymaganych załączników, co więcej w ogóle zakwestionowali, na tym etapie ubiegania się o dofinansowanie, potrzebę przedłożenia decyzji weterynaryjnej. Skarżący oświadczyli bowiem, że "Zgodnie z procedurami w przypadku planowanego utworzenia [...] dokument potwierdzający spełnienie tych wymagań – decyzja weterynaryjna, jest składany do wniosku o płatność. Operacja ta jest planowana do wykonania w przypadku otrzymania dofinansowania operacji" (p. k. 28 akt ad.). Powyższa interpretacja skarżących była błędna, ponieważ decyzja weterynaryjna jest niezbędnym załącznikiem zarówno do wniosku o dofinansowanie, jak i do wniosku o płatność, co wynika z ust. 4 pkt 18 Załącznika Nr I i ust. 3 pkt 2 Załącznika Nr II do rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. Wskazać także należy, że konieczna decyzja weterynaryjna Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z [...] maja 2013 r. została nadesłana przez skarżących ale dopiero 12 czerwca 2013 r., czyli już po upływie zakreślonego terminu w wezwaniu z 4 kwietnia 2013 r. Mając na uwadze powyższe organ zasadnie zastosował § 39 ust. 3 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. i zobowiązany był do odmowy przyznania wnioskowanego przez skarżących dofinansowania. Pomoc może być bowiem przyznana o ile wnioskodawca spełni warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19. (art. 9 pkt 3 ustawy o wspieraniu). W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, iż zarzut pełnomocnika skarżących jakoby organ naruszył § 39 ust. 4 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez brak ponownego wezwania skarżących do doręczenia żądanej przez organ dokumentacji tj. decyzji weterynaryjnej, jest bezzasadny. Podobnie za chybiony Sąd uznał zarzut dotyczący naruszenia art. 14 ust. 2 pkt. 2 oraz art. 14 ust. 3 zd. 2 ustawy o wspieraniu, jakoby organ nie ustalił przedmiotu wniosku o dofinansowanie, przed odmową przyznania dofinansowania. Sąd stwierdza, że organ w przedmiotowej sprawie skierował do skarżących dwa precyzyjnie sformułowane wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. Brak ich uzupełnienia ze strony skarżących wynikał przede wszystkim z ich błędnego przekonania o chwili złożenia żądanej decyzji weterynaryjnej, o czym świadczy pismo skarżących z 15 kwietnia 2013 r., a nie z mylnego zrozumienia samych wezwań organu. Sąd za chybiony uznał również zarzut o naruszeniu przez organ § 40 ust. 4 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez brak zwrócenia się do skarżących z wnioskiem o wyjaśnienia w zakresie rzeczywistego przedmiotu dofinansowania jest również niezasadny. Tak jak już wyżej wyjaśniono, przedmiot wniosku został wskazany czytelnie we wniosku o dofinansowanie przez samych skarżących (był nim przyznanie pomocy na realizację operacji dotyczącej organizacji zbytu produktów rybactwa statków rybackich). Przedmiot dofinansowania stanowiły koszty kwalifikowane operacji, określone w zestawieniu rzeczowo - finansowym wniosku o dofinansowanie. Brak było zatem w przedmiotowej sprawie okoliczności, które budziłyby wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy i potrzeby przedłużenia postępowania, a takimi okolicznościami byłaby konieczność wydania opinii innego podmiotu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że zarzuty skargi są chybione, a zaskarżonemu rozstrzygnięciu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Z tych względów w ocenie Sądu brak było podstaw do uwzględnienia skargi, co sprawia, że podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).