V SA/Wa 2158/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi S. Sp. z o. o. w upadłości likwidacyjnej w I. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu 12 września 2011 r. S. Sp. z o. o. w upadłości likwidacyjnej w I. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go możliwością wyrządzenia znacznej szkody poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). Przede wszystkim należy podnieść, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. W niniejszej sprawie niewątpliwie należy przyjąć, że ewentualne wykonanie decyzji spowodowałoby dla strony skarżącej zaistnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody majątkowej. Zaskarżona decyzja uchyla decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. w części dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, w ten sposób, iż wymierza zatwierdzonej pierwszej jednostce przetwórczej P. Sp. z o. o. karę pieniężną w wysokości [...] za naruszenie polegające na przetwarzaniu roślin energetycznych ze zbiorów w 2008 r. niezgodnie z przepisami, tj. nieprzetworzenie w terminie do dnia 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów (do 31 lipca 2010 r.) całkowitej ilości odebranego żyta i kukurydzy oraz utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części. W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona przez stronę oraz fakt, że organ w odpowiedzi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie wniosek organu zawarty w odpowiedzi na skargę sugeruje, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, a zatem istnieje duże prawdopodobieństwo, że zostanie ona wyeliminowana z obrotu prawnego. W konsekwencji wniosek strony skarżącej należało uznać za uzasadniony. Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia