V SA/Wa 2159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu państwa p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z [...] czerwca 2014r. nr [...], w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu państwa wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 65.963,39 zł, (wraz z odsetkami) przyznanej na realizację zadania pn. "[...]" na podstawie umowy nr [...] z [...] lipca 2011r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i poniesienia przez Związek niepowetowanych strat. Autor wniosku podkreślił, że zwrot tak wysokiej kwoty całkowicie uniemożliwi prowadzenie przez skarżącego statutowej działalności i uniemożliwi dalszy rozwój [...] w Polsce. A także jak zaznaczył skarżący, zaprzepaści dotychczasowe osiągnięcia Związku, gdyż dzięki dotacjom skarżący osiągnął niekwestionowane sukcesy sportowe na arenie międzynarodowej, a w szczególności uzyskanie dla reprezentacji narodowej w [...] kwalifikacji do grupy B Mistrzostw Europy 2011 w M. W aktach sprawy znajdują się dokumenty obrazujące sytuację majątkową Związku, z uwagi na jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Do akt sprawy załączono m.in. wyciągi z rachunków bankowych, zeznanie CIT-8 za rok 2013, sprawozdanie finansowe za rok 2013 i 2014. Pismem z 12 lutego 2015r. skarżący zwrócił się o pilne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, podtrzymując wcześniejszą argumentację przedstawioną w treści skargi. Zaznaczył przy tym, że wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji umożliwiłoby skarżącemu podjęcie starań o przyznanie dotacji na statutową działalność Związku. Do pisma załączono kopię protokołu z obrad Związku z 22 grudnia 2014r. oraz wniosek o zarejestrowanie zmian w zarządzie Związku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej w skrócie: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaakcentować trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania dotyczyć może jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania. Aktami takimi są w szczególności te, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia. Z tego rodzaju decyzją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, gdyż określa ona zwrot dotacji do budżetu państwa. Poprzez wykonanie takiej decyzji rozumieć zaś należy, w braku dobrowolnego zwrotu dotacji, nastąpi jej przymusowe ściągnięcie w drodze egzekucji administracyjnej. Wskazać również należy, że wymienione przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają skonkretyzowania w danych sytuacjach. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; por. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61 p.p.s.a.). Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji Sąd winien posiłkować się również dokumentacją, obrazującą sytuację finansową strony, zebraną w toku rozpatrywanego wniosku o prawo pomocy, mimo iż, jak wskazuje się w orzecznictwie, przesłanki przyznania stronie prawa pomocy nie są tożsame z tymi, które warunkują możliwość wstrzymania wykonania aktu, to jednak są one brane pod uwagę przy ocenie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż wniosek skarżącej dotyczy decyzji, którą Minister Sportu i Turystyki nakazał P. zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 65.963,39 zł. Uwzględniając specyfikę działalności Związku zwrot tak wysokiej kwoty mógłby uniemożliwić rozwój i popularyzację tej dziedziny sportu. Skarżący Związek jest finansowany jedynie z dotacji Ministra Sportu i Turystyki, a z powodu wydania zaskarżonej decyzji Związek nie otrzymał kolejnych dotacji. Nie posiada żadnego majątku, środków trwałych, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników, a zarząd pełni swoje funkcje społecznie, zaś członkowie płacą jedynie symboliczną składkę roczną. Działalność skarżącego polega na organizacji rozwoju curlingu w Polsce, reprezentowaniu i ochronie praw i interesów wszystkich jego członków, a także organizowaniu działalności sportowej ze szczególnym uwzględnieniem funkcji integracyjnych, zdrowotnych i rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym także zebranych w toku postępowania z wniosku strony o przyznanie prawa pomocy wynika, że Związek nie osiąga żadnego zysku i poniósł stratę za ostatni rok w wysokości 24.049,75 zł, a na rachunku bankowym skarżącego zgromadzono obecnie kwoty w wysokości minus 394,73 zł. Tym samym Sąd w pełni podzielił pogląd Skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu reasumując stwierdzić należy, że przymusowe dochodzenie od skarżącego należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, z uwagi na realizowane przez stronę zadania, może utrudnić bądź ograniczyć realizację jego statutowych celów, związanych z dalszym rozwojem i propagowaniem [...] (skarżący jest jedynym reprezentantem sportu [...] w kraju i poza jego granicami). Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do nieodwracalnych skutków w postaci utraty możliwości realizacji bieżących zadań Związku, co w konsekwencji spowodować mogłoby jego likwidację. A wstrzymanie w chwili obecnej zaskarżonej decyzji, jak wskazał skarżący w treści pisma z 12 lutego 2015r. pozwoli Związkowi na podjęcie starań o przyznanie dotacji na jego statutową działalność. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.