V SA/Wa 2159/14

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi Polskiego Związku Curlingu w W. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia (...) czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu państwa postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 4.428,00 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 3.600,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 828,00 zł (osiemset dwadzieścia osiem złotych). Postanowieniem z 19 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienia radcy prawnego, którym wyznaczony został radca prawny K. Z. Pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z 25 lutego 2015 r., wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wyrokiem z 23 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w części, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Jednocześnie, na rozprawie w dniu 23 lipca 2015r. pełnomocnik złożył do protokołu rozprawy oświadczenie, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały uiszczone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje: Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem"). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę minimalna oblicza się na podstawie § 6. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja o zwrocie należności pieniężnej w wysokości 65.963,39 zł, to stawka minimalna została ustalona na podstawie § 6 pkt 6, zgodnie z którym, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy od 50.000 do 200.000 zł wynosi – 3.600 zł. Jednocześnie stosowanie do treści § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że pomoc nie została opłacona ani w części ani w całości na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.