V SA/Wa 2168/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-20

Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek, przy ustalaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należy stosować stawkę minimalną wynagrodzenia radcy prawnego określoną dla spraw, w których przedmiotem żądania jest umorzenie określonej kwoty zaległej?
Ratio decidendi
W przypadku zaskarżenia decyzji o odmowie umorzenia należności pieniężnej, przy ustalaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należy stosować stawkę minimalną wynagrodzenia radcy prawnego określoną w przepisach, ponieważ decyzja ta przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty pieniężnej co do zasady, a nie o jej wysokości. Koszty te podlegają następnie podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznawał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu radcy prawnemu P. G. w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Skarżący D. W. otrzymał prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. WSA oddalił skargę. Pełnomocnik złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym wynagrodzenie w kwocie 240 zł oraz 23% podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu D. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którym wyznaczony został P. G. Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 22 grudnia 2014 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącego w dniu 18 lutego 2015 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie w treści wniosku zawarł oświadczenie, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały uiszczone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje: Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490). Wobec tego, iż w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja o odmowie umorzenia należności pieniężnej, przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł. Zauważyć bowiem należy, iż decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności nie rozstrzyga kwestii związanych z wysokością tych należności, lecz przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty pieniężnej co do zasady. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 kwietnia 2008 r. o sygn. akt II GZ 89/08 ponosząc, iż jakkolwiek przedmiotem żądania ubezpieczonego jest umorzenie określonej kwoty zaległej, to wysokość tej kwoty nie ma bezpośredniego znaczenia dla ustalenia całkowitej nieściągalności długu. Jednocześnie stosowanie do treści § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że pomoc nie została opłacona ani w części ani w całości na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło