V SA/Wa 2169/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi V. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; oddala skargę. W dniu [...].10.2008r. V. K. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony uzasadniając go pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim, wskazując jednocześnie, że toczy się postępowanie rozwodowe. Wojewoda [...] decyzją z [...].04.2009r. Nr [...] orzekł o odmowie udzielenia zainteresowanej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zobowiązał Ją do opuszczenia terytorium Polski w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ I instancji zarzucił V. K. zawarcie związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach, brak innych okoliczności, uzasadniających Jej pobyt w Polsce oraz, że Jej pobyt będzie stanowił zagrożenie dla porządku publicznego. Od powyższego rozstrzygnięcia cudzoziemka złożyła w ustawowym terminie odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...].08.2009r. Nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji wskazał m.in. na konieczność dokonania ustaleń w kwestii zawarcia przez V. K. związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemca oraz posiadania przez Nią zezwolenia na pracę. Po wydaniu w/w decyzji organy administracji uzyskały informację o śmierci męża zainteresowanej - obywatela polskiego M. J. (zm. dnia [...].08.2009r.). Wojewoda [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...].03.2010r. Nr [...] orzekł o udzieleniu cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terminem ważności do 31.01.2011r, kierując się terminem posiadanego przez Zainteresowaną zezwolenia na pracę. Organ I instancji odniósł się jednocześnie do ustaleń dokonanych w trakcie całego postępowania administracyjnego, stwierdzając, iż wobec V. K. nie zachodziły okoliczności, określone w art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, jak również inne okoliczności uzasadniające Jej pobyt w Polsce. Cudzoziemka wniosła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do organu II instancji stwierdzając, że jest obecnie wdową po obywatelu polskim, z którym prowadziła uprzednio wspólne gospodarstwo domowe, a także działalność gospodarczą. Zdaniem cudzoziemki, Wojewoda [...] udzielając wnioskowanego zezwolenia kierował się niesłusznie wyłącznie terminem posiadanego przez nią zezwolenia na pracę, pomijając fakt pozostawania przez nią uprzednio w związku małżeńskim z obywatelem polskim, który nie został zawarty w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach, a postępowanie rozwodowe zostało umorzone, z uwagi na chorobę psychiczną męża. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...].05.2010r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie organu I instancji, stwierdzając, że słusznie udzielono V. K. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony kierując się terminem ważności posiadanego przez nią zezwolenia na pracę. Decyzja organu II instancji została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 04.03.2011r. sygn. akt V SA/Wa 1836/10 uchylił powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że organ rozpatrujący sprawę powinien uwzględnić przepis art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach, wskazując na konieczność oceny, czy wobec zainteresowanej zachodzi ważny interes, uzasadniający udzielenie Jej wnioskowanego zezwolenia na tej podstawie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] sierpnia 2011r. postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i orzekł o udzieleniu V. K. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia 14.03.2012r. Organ odwoławczy wskazał, że kierując się treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zachodzą wobec zainteresowanej zarówno okoliczności określone w art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, jak i art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy. Cudzoziemka, jak wskazał Szef Urzędu posiada przedłużenie zezwolenia na pracę z terminem ważności do dnia 20.02.2012r. Natomiast inne okoliczności, na które powołuje się zainteresowana (postępowania sądowe) nie mieszczą się w ramach czasowych. Zatem, co podkreślił organ odwoławczy uwzględniając treść art. 56 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, maksymalnym okresem, na jaki organ może udzielić cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony to 2 lata. Wojewoda [...] udzielił V. K. przedmiotowego zezwolenia w dniu 15.03.2010r., a zatem po uchyleniu decyzji organu I instancji w części dotyczącej terminu ważności zezwolenia (do dnia 31.01.2011r.), możliwe jest udzielenie Jej zezwolenia do dnia 14.03.2012r. Pismem z [...] września 2011r. V. K. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autorka skargi zarzuciła ww. decyzji brak rzetelnej oceny i naruszenie dyspozycji art. 7 i art. 77 kpa, brak powiązania art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach z jej osobą, a także brak podstaw do przyjęcia, że ślub cudzoziemki z obywatelem polskim był fikcyjny. Ponadto skarżąca żąda przyznania odszkodowania za decyzje, które jej zdaniem skomplikowały i zrujnowały jej życie. W dalszej części skargi cudzoziemka opisała szczegółowo swoje problemy z postępowaniem spadkowym po mężu i podkreśliła, że jest jedynym prawowitym spadkobiercą. Prosi także o wydanie karty pobytu stałego lub czasowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 07 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie poprzedzające jej wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. Rozpatrując sprawę w oparciu o wskazane kryteria Sąd stwierdza, iż skarga nie jest zasadna. Przede wszystkim należy podnieść, iż zgodnie z art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie zarówno ten sąd jak i organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W sprawie niniejszej wiążącym orzeczeniem jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 marca 2011r. sygn. akt V SA 1836/10. W uzasadnieniu zawiera on ocenę prawną, iż decyzja w sprawie wszczętej wnioskiem V. K. z [...] października 2008r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony powinna być wydana w oparciu o przepis art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r. wskazując jednocześnie na konieczność oceny, czy wobec zainteresowanej zachodzi ważny interes, uzasadniający udzielenie Jej wnioskowanego zezwolenia na tej podstawie. Ponadto Sąd wskazując w wyroku z 4 marca 2011r. na naruszenie w toku postępowania zasad ogólnych postępowania administracyjnego zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności wyrażonych w przepisach art. 7, 75, 77, 78 oraz art. 107 § 3 kpa zawarł w nim wytyczne, by przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ rozważył i dokonał oceny w zakresie wyżej wskazanym, z uwzględnieniem wskazanego wyżej przepisu prawa materialnego określających zasady i przesłanki udzielania cudzoziemcom zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i z pełnym poszanowaniem dla przepisów postępowania administracyjnego. W ocenie rozpoznającego obecnie sprawę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższe wskazania zostały przez organ wykonane w następstwie czego Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekł o udzieleniu skarżącej zgody na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w oparciu o przepisy art. 56 ust. w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 i pkt 11 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zebrany materiał dawał podstawy do przyjęcia, iż cudzoziemka spełnia przesłanki określone w powołanych wyżej przepisach. Zatem po uchyleniu decyzji organu I instancji w części dotyczącej terminu ważności zezwolenia (do dnia 31.01.2011r.), możliwe jest udzielenie jej zezwolenia do dnia 14.03.2012r. Ponadto nalezy zauważyć, że cudzoziemka posiadała uprzednio zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy. Pomimo, iż Wojewoda [...] w trakcie prowadzonego postępowania stwierdził, iż związek małżeński miał charakter fikcyjny, cudzoziemka spełnia warunek, określony w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy, który upoważnia Ją do ubiegania się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na tej podstawie. W sprawie cudzoziemki zachodzi szczególnie ważny interes, uzasadniony toczącymi się postępowaniami sądowymi. Jak wynika z akt sprawy, Sąd Rejonowy P. i [...] prowadzi sprawę z powództwa M. Z. przeciwko Cudzoziemce o nakazanie pozwanej wydania nieruchomości. Zainteresowana (jako jedna ze spadkobierców) wniosła zaś o oddalenie powództwa podnosząc, że umowa sprzedaży tej nieruchomości przez Jej męża jest nieważna. W chwili obecnej toczy się jednocześnie postępowanie dowodowe w powyższej sprawie, a ponadto V. K. wniosła o zawieszenie w/w postępowania do czasu zakończenia sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po Jej mężu, która jest na etapie apelacji oraz do czasu zakończenia postępowania karnego toczącego się na skutek Jej zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez trzech obywateli polskich wyłudzenia przedmiotowej nieruchomości. Termin rozprawy w sprawie postępowania dowodowego dotyczącego nabycia nieruchomości przez w/w obywatela polskiego w złej wierze jest wyznaczony na dzień [...].2011r. Cudzoziemka zatem, jako jedna ze spadkobierczyń po mężu, czynnie uczestniczy w kilkuaspektowym postępowaniu dotyczącym tego spadku. W konsekwencji organ zasadnie zastosował, udzielając zgodę na zamieszkanie na czas oznaczony, art. 57 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Tym samym korzystne dla cudzoziemki - pomimo odmiennego zdania skarżącej - rozstrzygnięcie w zakresie zgody na zamieszkanie na czas oznaczony zapadło w oparciu o przepisy wskazane przez WSA w wiążącym w sprawie wyroku z dnia 4 marca 2011r., sygn. akt V SA/Wa1836/10. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa. Stan faktyczny sprawy odnoszący się do przesłanek zezwalających na udzielenie zgody na zamieszkanie jest jednoznaczny, a prawidłowość ustaleń poczynionych przez organ nie budzi wątpliwości Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podnosi, że wobec powyższego bezzasadne są zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia zasad postępowania dowodowego oraz naruszenia prawa materialnego. Sąd wskazuje, że skarżąca dość szczegółowo opisuje problemy z jakimi się boryka w związku z prowadzonym postępowaniem spadkowym, jednak te kwestie nie mogą stanowić przedmiotu zainteresowania Sądu w przedmiotowej sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Podobnie, jak podniesiona przez cudzoziemkę kwestia odszkodowania za - jak podała skarżąca - nieuzasadnione decyzji, podjęte w jej sprawie. Zatem skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).