V SA/Wa 217/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi K. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia skargi K. J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P. wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] listopada 2013r. nr [...], w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania w wys. 211.261,93 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 lutego 2014r. odrzucił skargę, stwierdzając, że skoro termin zakreślony przepisem art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął w dniu 16 grudnia 2013r., a datą nadania skargi do organu był dzień 18 grudnia 2013r., to przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem powyższego terminu. Pismem z 16 kwietnia 2014r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z [...] listopada 2013r. Skarżący wskazał, że decyzja została mu doręczona w dniu 18 listopada 2013r., a zatem składając skargę w dniu 18 grudnia 2013r. nie uchybił terminowi. Decyzja jak zaznaczył wnioskodawca, została doręczona jego pełnomocnikowi w dniu 15 listopada 2013r., jednak kierując się pouczeniem zawartym w doręczonej mu osobiście decyzji skargę złożył w dniu 18 grudnia 2013r. Skarżący wskazał na nieprawidłowe działanie organu w świetle art. 40 § 2 kpa, co rodzi dla niego negatywne skutki. Podkreślił, że z zakresu pełnomocnictwa udzielonego na etapie postępowania przed organami (zgodnie z oświadczeniem z 9 września 2013r.) wynika, że obejmuje ono postepowanie administracyjne obu instancji. W związku z tym, jak wskazał skarżący doręczenie mu osobiście decyzji w dniu 18 listopada 2013r. wynikało z przyjętego przez organ zakresu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Rozpatrując przedmiotowy wniosek Sąd w oparciu o akta sprawy stwierdził, że zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju [...] listopada 2013 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 listopada 2013r. i skarżącemu w dniu 18 listopada 2013r. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nastąpiło na skutek błędu Ministra Infrastruktury i Rozwoju niewłaściwe doręczenie decyzji - organ II instancji doręczył przedmiotową decyzję z naruszeniem przepisu art. 40 § 2 k.p.a. Strona postępowania nie powinna być natomiast obciążona skutkami błędnego działania organu, a już w szczególności w sytuacji, gdy w sposób prawidłowy zastosowała się do zawartego w decyzji pouczenia co do skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 40 § 2 zd. 1 k.p.a. stanowi z kolei, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wskazany powyższej przepis został ustalony w interesie stron postępowania i nie może być interpretowany i wykorzystywany na ich niekorzyść. O ile zatem w przedmiotowej sprawie bez wątpienia doszło do naruszenia wskazanej powyżej regulacji przez doręczenie decyzji organu II instancji bezpośrednio stronie i pełnomocnikowi to należy mieć na względzie okoliczność, iż skarżący, działając w zaufaniu do organów administracji publicznej, zastosował się do pouczenia zawartego w przesłanej mu bezpośrednio decyzji i wniósł w ustawowym terminie skargę. Z oświadczenia z 9 września 2013r. wynika, że pełnomocnik reprezentował stronę skarżącą przed organami obu instancji, a zatem doręczenie zarówno stronie skarżącej, jak i jej pełnomocnikowi nie można uznać za prawidłowe. Wobec powyższego Sąd uznał, że spełniona została przesłanka braku winy skarżącego określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. i zasadne jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.