V SA/Wa 2173/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w U. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek od zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: - odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2007 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu (KRS, statut), z którego wynika upoważnienie dla M. M. do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz potwierdzającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi z 20 czerwca 2007 r. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 13 sierpnia 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 13 akt sądowych). 20 sierpnia 2007 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca do akt sprawy złożyła kopię odpisu aktualnego z Krajowego Rejestru Sądowego, na której znajduje się "za zgodność:" oraz pieczątka "Prezes M. M." wraz z podpisem. Należy zatem stwierdzić, iż przedstawiony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie jest dokumentem prawidłowo uwierzytelnionym, w związku z czym nie jest odpisem w rozumieniu art. 47 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.). Co do zasady, zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r., nr 42, poz. 369 ze zm.), organem uprawnionym do poświadczania dokumentów jest notariusz. ( B. Dauter., B. Gruszczyński., A. Kabat., M. Niezgódka - Medek., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 122). Wyjątkowe uprawnienie w tym zakresie dotyczy poświadczania za zgodność z oryginałem odpisu udzielonego pełnomocnictwa, które przysługuje z mocy art. 37 § 1 zd. drugie p.p.s.a. jedynie adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu i rzecznikowi patentowemu. W tym miejscu należy podkreślić, iż pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. (uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r. , III CZP 74/2003. OSNC 2005/1 poz. 6). Wychodząc z założenia, że dokument wskazujący umocowanie organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa jest częścią składową pełnomocnictwa, należy przyjąć, że powinien on czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pełnomocnictwa. Musi to zatem być oryginał dokumentu lub jego uwierzytelniony odpis. Uprawniony jest wobec tego pogląd, że dokument będący elementem pełnomocnictwa nie powinien polegać rygorom dalej idącym niż rygory dotyczące samego pełnomocnictwa. Jeżeli zatem w art. 37 § zdanie drugie p.p.s.a. jest mowa o uwierzytelnianiu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez Sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału, jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu. (Postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., IGSK 1066/06, ONSAiWSA 2007/2 poz. 32) Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz (w każdej sprawie) lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu pełnomocnictwo zostało udzielone. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem powinna ona dołączyć do akt sprawy odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wydany przez Sąd (w oryginale) lub uwierzytelniony przez notariusza odpis lub kserokopię tego dokumentu. Złożona 20 sierpnia 2007 r. (data nadania pocztowego) kopia dokumentu określającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została natomiast potwierdzona za zgodność z oryginałem przez prezesa, a zatem przez podmiot nieuprawniony do tego. W konkluzji stwierdzić należy, iż brak formalny skargi dotyczący złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie został usunięty w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.