V SA/Wa 2174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego; oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: Dyrektor Izby), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. sp. z o.o. z siedzibą w W., od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby wyjaśnił, że P. sp. z o.o. wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: Naczelnik Urzędu) o zwrot podatku akcyzowego z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych w wysokości 37 628 zł. Pismem z dnia 18 lipca 2013 r. Naczelnik Urzędu wezwał Spółkę do przedłożenia dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy lub złożenie deklaracji w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub złożenie zabezpieczenia albo dokumentu potwierdzającego, że akcyza w tym państwie nie jest wymagana. Nadto, wezwał do złożenia wyjaśnień dotyczących rozbieżności zapisów na listach przewozowych, które towarzyszyły przemieszczeniu wyrobów akcyzowych. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2013 r. strona złożyła wyjaśnienia oraz załączyła kserokopię listu przewozowego z dnia [...] lipca 2012 r. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. uznał kwotę zwrotu akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych w wysokości 774 zł. Strona zaskarżyła powyższą decyzję w części nieuwzględniającej jej wniosku. Utrzymując decyzję organu I instancji w mocy Dyrektor Izby stwierdził, że istotą sporu w sprawie jest kwestia zwrotu podatku akcyzowego, na podstawie wniosku z dnia [...] lipca 2013 r., ale jedynie z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych - olejów silnikowych (kod CN 2710 19 81), objętych fakturami VAT o numerach: [...] z dnia 14 września 2012 r. oraz [...] z dnia 22 października 2012 r. (wykazanych pod poz. 2, 4 we wniosku). Poza sporem pozostaje kwestia zwrotu podatku w wysokości 774,00 zł od wyrobów akcyzowych w oparciu o faktury VAT o numerach: [...] z dnia 19 lipca 2012 r. i [...] z dnia 28 września 2012 r., (wykazanych w poz. 1,3 ww. wniosku). Wyjaśnił, że zasady dokonywania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej są uregulowane w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) oraz w wydanym na podstawie delegacji ustawowej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 223). Po przytoczeniu ustawowej definicji "dostawy wewnątrzwspólnotowej" oraz "zwrotu podatku", oraz powołując się na przepis art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, wskazał, że uprawnionym do żądania zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych przy dostawie wewnątrzwspólnotowej jest podatnik, który: 1/ dokonał na terytorium kraju zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe i posiada dokumenty potwierdzające tę zapłatę; 2/ dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; 3/ ma potwierdzenie, na uproszczonym dokumencie towarzyszącym (dalej: UDT) lub dokumencie handlowym otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych; 4/ ma potwierdzenie zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych, lub dokument potwierdzający, że akcyza nie jest wymagana. Stwierdził również, że w sprawie, przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej jest wyrób energetyczny, objęty pozycją CN 2710, tj. "oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe ". Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym oleje smarowe o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 - są opodatkowane stawką akcyzy 1.180,00 zł/1.000 litrów niezależnie od tego, do jakich celów są używane. Ustalił, że Wnioskodawca jest podatnikiem, który nabył wyroby akcyzowe (oleje silnikowe oznaczone kodem CN 2710 19 81) i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej, czego skutkiem było złożenie pisemnego wniosku do właściwego naczelnika urzędu celnego przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej. Jednakże, do ww. wniosku nie dołączył wszystkich wymaganych dokumentów. Pismem z dnia 16 września 2013 r. organ podatkowy I instancji wystąpił do Referatu do Spraw Współpracy Administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych E. w R. o ustalenie czy na terenie E. od oleju silnikowego objętego wnioskiem został zapłacony podatek akcyzowy lub czy akcyza nie była wymagana. W wyniku uzyskanych informacji ustalono, że nie zweryfikowano dostaw objętych fakturami i dokumentami UDT o numerach: [...] z dnia 14 września 2012 r. i [...] z dnia 22 października 2012 r., do O. Członkowie zarządu tej Spółki nie odpowiadali na wezwania administracji [...]. Firma została wykreślona z [...] rejestru VAT, ponieważ nie wykazała żadnej działalności gospodarczej i żaden z członków zarządu nie stawił się w administracji podatkowej celem złożenia wyjaśnień. Główną działalnością O., według E. była konstrukcja mieszkalnych i niemieszkalnych budynków. Nadto, podmiot ten nigdy nie złożył żadnego raportu rocznego. W 2012 r. (wówczas gdy realizowane były przedmiotowe dostawy wewnątrzwspólnotowe) nie miała żadnych osób zatrudnionych (pismo nr [...] z dnia 5 września 2013 r. Referatu ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych E.). Ponadto, E. poinformowała, że "Towary o kodzie CN 27101981 nie podlegają akcyzie w E., chyba że są użyte jako komponent do produkcji produktów akcyzowych. W takim przypadku stosuje się stawkę dla produktu końcowego". Organ wskazał również, że występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy obowiązany jest przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w szczególności: dokumenty towarzyszące przemieszczaniu wyrobów akcyzowych, potwierdzenie otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego Unii Europejskiej na uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub kopii dokumentu handlowego, który jest w zastępstwie dokumentu UDT lub na dokumencie handlowym, jaki towarzyszy produktom winiarskim. Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego Wnioskodawca przedłożył faktury VAT o numerach: [...] z dnia 14 września 2012 r. i [...] z dnia 22 października 2012 r., dokumentujące sprzedaż oleju silnikowego o nazwie "T." nabywcy – O. Jednakże, oznaczenie tego wyrobu akcyzowego w dokumentach U. było zupełnie odmienne, tj. "T.". W dniu 15 października 2013 r. Pełnomocnik, reprezentujący Stronę, poinformował, że "Nazwy towarów poprzedzone są przedrostkiem "T." co oznacza markę T. Towary dostarczone wewnątrzwspólnotowo wg. faktur [...] zostały nabyte od C. zgodnie ze złożonymi w Urzędzie Celnym [...] w W. dokumentami o nazwie "zgłoszenie o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym", a nieznaczne rozbieżności w nazwach powstały przy wprowadzaniu nazw do systemu komputerowego. Pełnomocnik Strony wskazał, że finalnym odbiorcą towarów dostarczonych wewnątrzwspólnotowo wg faktur [...], była firma O., która nabyła towary od firmy O. Dodatkowo, załączył pismo z dnia 22 października 2013 r. O. Ltd z siedzibą w T. wraz z kserokopią faktur o numerach: [...] z dnia 14 września 2012 r., [...] z dnia 22 października 2012 r., [...] z dnia 23 października 2012 r., [...] z dnia 18 września 2012 r. i potwierdzeniem operacji bankowych wykonanych przez O. na rzecz Spółki (na których widnieją numery faktur opiewających na identyczne kwoty w nich wykazane). Przy piśmie z dnia 15 listopada 2013 r. Pełnomocnik przesłał tłumaczenie przysięgłe z języka [...] oświadczenia z dnia 22 października 2013 r. O. Z pisma tego wynika, że wyroby energetyczne, wynikające z faktur o numerach: [...] z dnia 18.09.2012 r. i [...] z dnia 23.10.2012 r., wystawionych przez O. na rzecz O. zostały dostarczone bezpośrednio z magazynu Strony do O. W ocenie organu odwoławczego analiza ww. dowodów wskazała, że "pomimo zbiegu okoliczności w nazewnictwie wyrobów akcyzowych na fakturach o numerach: [...] z dnia 23 października 2012 r., [...] z dnia 18 września 2012 r., [...] z dnia 14 września 2012 r., [...] z dnia 22 października 2012 r., to ze względu na rozbieżności w "masach netto i brutto" tegoż wyrobu, zawartych ww. dokumentach UDT i listach przewozowych, nie można uznać za identyczne towary, oznaczone co do tożsamości." Organ wskazał również, że przedłożone listy przewozowe nie posiadają potwierdzenia odbiorcy towaru, a masa wyrobu jest inna niż masa wykazana w dokumentach UDT. Organ II instancji przedstawił rozliczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów silnikowych. Reasumując stwierdził, że Spółka nie przedstawiła dokumentów objętych katalogiem dokumentów wynikających z art.82 ust.1 i 3 ustawy o podatku akcyzowym i nie wykazała należycie, aby wyroby zostały przemieszczone z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. W przypadku zwrotu akcyzy rolą Wnioskodawcy jest dostarczenie odpowiednich dokumentów, a nie przerzucanie na organ tego obowiązku. Skargą z dnia 30 maja 2014 r. P. sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: a/ Art. 194 § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa poprzez nieuznanie szczególnej mocy dowodowej dokumentów urzędowych w postaci pism E. z dnia [...] stycznia 2013 roku i [...] września 2012 roku, oraz odpowiedzi E. z dnia [...] sierpnia 2013 roku na wezwanie polskiego Urzędu Celnego (za pośrednictwem Referatu do Spraw Współpracy Administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych E.) oraz faktów wypływających z powyższych pism, z których jednoznacznie wynika, że towary o kodach CN 2710 19 81 i CN 2710 19 99 (olej silnikowy) nie podlegają akcyzie w E., przy czym towar ten mógłby zostać opodatkowany akcyzą wyłącznie wtedy, gdyby został zużyty jako komponent do produkcji wyrobów akcyzowych (np. produkcji paliwa). Organy podatkowe na podstawie treści powyższych dokumentów urzędowych uznały, że spółka zobowiązana jest do dostarczenia dodatkowych dokumentów, potwierdzających, że akcyza w państwie członkowskim nie jest wymagana, wbrew treściom płynącym z dokumentu urzędowego i bez przeprowadzenia przeciwdowodu, że taka okoliczność w przypadku spółki zachodzi (tzn. że dostarczony olej silnikowy został zużyty do stworzenia wyrobów akcyzowych). b/ Art. 120 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 82 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepis narzuca na Stronę ubiegającą się o zwrot akcyzy obowiązek dowodzenia okoliczności oraz dostarczania dokumentów, które nie wynikają z powyższego przepisu a mianowicie uznanie, że w sytuacji, gdy z przepisów innego państwa członkowskiego wynika zasadniczo brak opodatkowania określonych towarów, ale jednocześnie przepisy te dopuszczają opodatkowanie poszczególnych towarów ze względu na fakt, iż zostały one zużyte do produkcji wyrobów akcyzowych to na podmiocie ubiegającym się o zwrot akcyzy ciąży obowiązek wykazania (a tym samym przeprowadzenia dochodzenia na terenie obcego państwa członkowskiego), że towary nie zostały zużyte do celów mogących powodować ich opodatkowanie, co w konsekwencji prowadzi do narzucenia na podatnika wymogów nie określonych przywołanym przepisem i znajdujących się poza jego zakresem. c/ Art. 122 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak inicjatywy dowodowej i wykorzystania uprawień przysługujących wyłącznie administracji podatkowej w celu ustalenia, w jaki sposób oleje silnikowe zostaną/zostały zużyte na terenie E., co posłużyłoby wyjaśnieniu, czy na podatniku ciążą, dalej idące obowiązki polegające na dostarczeniu dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy. Obowiązki wynikające z powyższych przepisów nie zostały wyłączone, ani ograniczone w postępowaniu o zwrot akcyzy wbrew prezentowanym przez organ podatkowy twierdzeniom. d/ Naruszenia art. 121 § 1 (zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie) w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej polegające na różnej ocenie takich samych dowodów. W przedmiotowej sprawie odmienna ocena dotyczy dowodów dołączonych do faktur wykazujących niską kwotę zwrotu podatku akcyzowego w porównaniu z tożsamymi dowodami dołączonymi do faktur wykazujących wysoką kwotę zwrotu podatku akcyzowego, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż jedyną podstawą odmowy zwrotu podatku akcyzowego jest wartość podatku podlegającego zwrotowi, a nie rzetelna, uczciwa i zgodna z zasadą doświadczenia życiowego ocena dowodów zgromadzonych w sprawie. e/ Naruszenie art. 210 § 4 w zw. z art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej polegające na nieodniesieniu się do istotnych dowodów gromadzonych w postępowaniu, z których wynikają okoliczności korzystne dla strony, niewątpliwie wykazujące, że do wewnątrzwspólnotowej dostawy olejów silnikowych w ilości i rodzaju precyzyjnie określonym na fakturze sprzedażowej doszło. Organ pominął milczeniem dowody korzystne dla strony, nie uzasadniając, dlaczego odmawia im waloru dowodowego. Organ oceniał dowody w sposób wybiórczy, pomijając okoliczności wynikające z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, który jest spójny i konsekwentnie dowodzi, że do przemieszczenia wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego doszło. f/ Naruszenie art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym polegające na nie uznaniu zasadności zwrotu kwoty akcyzy w wysokości 36.854 zł z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych pomimo przedłożenia organowi podatkowemu dokumentów wymaganych przywołanym przepisem. W uzasadnieniu skargi Spółka rozwinęła ww. zarzuty. W piśmie procesowym z dnia 29 października 2014 r. strona skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z załączonego dokumentu w postaci oświadczenia V. M. byłego właściciela i członka Zarządu spółki O. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Jak wynika z ustalonego przez organy podatkowe obu instancji, znajdującego potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, stanu faktycznego spółka z o.o. P. dnia 15 lipca 2013 r. wystąpiła o zwrot podatku akcyzowego w kwocie 37 628 zł. z tytułu dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych olejów silnikowych stanowiących wyroby akcyzowe, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju. Organ I instancji potwierdził, że akcyza na terytorium kraju została od tych towarów zapłacona (str.7 decyzji). Wniosek dotyczył towarów dostarczonych na podstawie czterech faktur o numerach: [...]. Na podstawie faktur [...] oleje silnikowe zostały sprzedane do [...] firmy O., na podstawie faktur [...] do [...] firmy O. Do wniosku strona dołączyła: karty Uproszczonych Dokumentów Towarzyszących (UDT); listy przewozowe nr [...].; dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego w dniu 24.07.2012 r.; kserokopie zgłoszeń o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą na terytorium państwa członkowskiego oraz korektę do zgłoszenia; kserokopie deklaracji uproszczonych nabycia wewnątrzwspólnotowego; kopie pism wydanych przez E. z dnia [...].09.2012 r. i z dnia [...].01.2013 r. dotyczących opodatkowania wyrobów o kodach CN 2710 1981 00, 3403 1910 00 oraz 3403 9900 90. Ponadto na zapytanie polskich organów celnych - Izby Celnej w R. [...] władze podatkowo-celne poinformowały, że dostawy towarów z faktur [...] zostały, według oświadczenia członka zarządu odbiorcy, zrealizowane i odsprzedane klientom w E., natomiast dostaw z faktur [...] nie zweryfikowano. W toku postępowania strona składała wyjaśnienia i uzupełniała dokumenty potwierdzające m. innymi zapłatę za dostawę towarów z faktur [...] oraz pismo firmy O., z którego wynika, że towary te zostały zakupione przez O. od O. i dostarczone bezpośrednio z magazynów firmy P. do firmy O. Organ I instancji uznał za prawidłowo udokumentowany wniosek w zakresie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej towarów dostarczonych na podstawie faktur [...] do firmy O., natomiast nieuzasadniony, wobec niespełnienia warunków, zwrot akcyzy od towarów będących przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej na podstawie faktur [...] do firmy O. Przedmiotem kontroli Sądu jest postępowanie podatkowe i wydane w nim decyzje w zakresie, w którym organy podatkowe uznały, że brak jest podstaw do orzeczenia o obowiązku zwrotu akcyzy, czyli od dostawy wewnątrzwspólnotowej dokonanej na podstawie faktur [...], a więc zweryfikowanie czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że wniosek w zakresie ww. faktur nie spełnia wymagań określonych w ustawie o podatku akcyzowym. Organ podatkowy stwierdził, że nie można powiązać dokumentów przewozowych dołączonych do wniosku z dokumentami UDT, UDT nie posiadają prawidłowo wypełnionej rubryki "wyroby otrzymane przez odbiorcę", listy przewozowe przedstawione jako dokumenty towarzyszące dokumentom UDT nie posiadają potwierdzenia przez odbiorcę, [...] administracja podatkowo-celna nie mogła zweryfikować dostaw do O. W myśl art.82 ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, ze zm., dalej: u.p.a.) w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy: 1) podatnikowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, albo 2) podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej - na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Zgodnie z art.82 ust.3 u.p.a. podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 1, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego: 1) dokumenty towarzyszące przemieszczaniu wyrobów akcyzowych; 2) potwierdzenie otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego Unii Europejskiej na uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub na kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 77 ust. 2, lub na dokumencie, o którym mowa w art. 47 ust. 5; 3) dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub złożenie deklaracji w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub złożenie zabezpieczenia albo dokument potwierdzający, że akcyza w tym państwie nie jest wymagana. Okoliczności niesporne w sprawie, to że skarżąca wystąpiła o zwrot podatku akcyzowego jako podatnik oraz, że akcyza została na terytorium kraju zapłacona. Z dokumentów określonych w ww. punkcie 1 strona przedłożyła "uproszczony dokument towarzyszący" – UDT zarówno do transakcji dokumentowanej fakturą [...] jak i do transakcji dokumentowanej fakturą [...]. Strona załączyła również listy przewozowe, które nie potwierdzają dokonania dostawy towarów określonych w fakturach i uproszczonych dokumentach towarzyszących. Do faktury i [...] załączony został list przewozowy z [...].09.2012 r. nr [...], dotyczący, jak trafnie zauważyły organy podatkowe, towaru o innej masie niż określona w UDT i nie zawierający podpisu odbiorcy towaru. Ponadto dokument ten, czego organy podatkowe nie zauważyły, dotyczy dostawy dokonanej od O. w R. do firmy P. sp. z o.o. Do faktury [...] i UDT dołączyła list przewozowy z [...].10.2012 r., który również nie zawiera podpisu odbiorcy towaru i dotyczy dostawy towaru o innej masie niż wynikająca z UDT. Na wymienionych wyżej uproszczonych dokumentach towarzyszących znajduje się potwierdzenie odbioru towaru przez T. Potwierdzenia dokonano w polu B przeznaczonym na potwierdzenie odbioru, jednak nie w miejscu wskazanym na podpis odbiorcy, ale na "inne uwagi odbiorcy", w ocenie Sądu nie jest to jednak błąd dyskwalifikujący dokument. Decydujące znaczenie w sprawie ma nieprzedłożenie dokumentu wymienione w punkcie 3 art. 82 ust. 3 u.p.a., a mianowicie dokumentu potwierdzającego, że akcyza w państwie członkowskim od towaru będącego przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej nie jest wymagana. Z przedłożonych przez stronę pism urzędu podatkowo-celnego E. z dnia [...] września 2012 r. i [...] stycznia 2013 r. wynika, że towary o kodzie CN 2710 19 81 00 nie są objęte podatkiem akcyzowym od paliw, wyroby te mogą jednak zostać objęte podatkiem akcyzowym od paliw, gdy okażą się w myśl ustawy o podatku akcyzowym "w postaci paliwa płynnego", ponieważ podatek akcyzowy obejmuje każdy nie wymieniony w art.19 i 20 ustawy wyrób paliwa silnikowego, oleju napędowego i podobnych do paliwa wyrobów – różnego rodzaju paliw płynnych, które 1) są używane, 2) są oferowane na sprzedaż lub 3) są sprzedawane jako paliwa silnikowe, paliwa opałowe, dodatki do paliw opałowych. Ponadto, w piśmie z [...].09.2013 r., będącym odpowiedzią na pytanie Izby Celnej w R. urząd podatkowo-celny E. wyjaśnił, że towary o kodzie CN 2720 19 81 i 271 19 99 nie podlegają akcyzie w E., chyba że są użyte jako komponent do produkcji wyrobów akcyzowych. W takim wypadku stosuje się stawkę dla produktu końcowego. Takie wyjaśnienia urzędu podatkowo-celnego E. nie mogą być podstawą do uznania, że akcyza w tym państwie nie jest wymagana od towarów o kodzie CN 2710 19 81 00. Dlatego w celu uznania, że spełniony został warunek zwrotu akcyzy określony w punkcie 3 niezbędne było wykazanie, że konkretny towar o kodzie CN 2710 19 81 00 objęty wnioskiem o zwrot akcyzy takiemu podatkowi nie podlegał. Należy podkreślić, że organy podatkowe podjęły próbę dokonania takiego ustalenia, zwróciły się do organów podatkowo-celnych E. z pytaniem i uzyskały informację (pismo z [...].09.2013 r.). W odniesieniu do towarów objętych fakturami [...] uzyskane od [...] organu informacje przyjęły jako potwierdzenie dokonania dostawy i niepodlegania konkretnych wyrobów podatkowi akcyzowemu w E. Organ I instancji stwierdził, że dostawa towarów do firmy O. objętych fakturami [...] została zweryfikowana przez [...] administrację podatkowo-celną, która potwierdziła, że towary zostały dostarczone do tej firmy nie zostały przez nią zużyte do wyrobów akcyzowych. Organ I instancji orzekł o uznaniu kwoty zwrotu akcyzy w tym zakresie. Natomiast, jak wynika z ww. pisma z [...].09.2013 r. dostaw do firmy O. objętych fakturami nr [...] i odpowiednio dokumentami UDT [...] administracja podatkowo-celna nie mogła zweryfikować ze względu na to, że członkowie zarządu firmy nie odpowiadali na wezwania administracji [...], firma została wykreślona z rejestru VAT ponieważ nie wykazywała żadnej działalności i żaden z członków zarządu nie stawił się w administracji podatkowej celem złożenia wyjaśnień, firma nigdy nie złożyła żadnego raportu rocznego, a w trakcie roku 2012, gdy były realizowane przedmiotowe dostawy wewnątrzwspólnotowe nie miała żadnych zatrudnionych. Dopuszczony na rozprawie dowód z dokumentu – pisemnego oświadczenia byłego właściciela i członka zarządu O. nie dowodzi również, aby towary sporne towary nie podlegały akcyzie na terytorium E. Dlatego brak było podstaw do uznania, że od towarów objętych tymi fakturami akcyza w E. nie była wymagana. Wobec niespełnienia warunków do otrzymania zwrotu akcyzy od towarów objętych fakturami (i odpowiednio dokumentami UDT) nr [...] organy podatkowe prawidłowo postanowiły uznać kwotę zwrotu akcyzy tylko od towarów objętych fakturami [...] i odpowiednimi dokumentami UDT. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 82 ust.2 u.p.a., podatnik, który składa wniosek o zwrot akcyzy zobowiązany przedłożyć określone dokumenty. Na podatniku ciąży więc obowiązek przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikało, że od konkretnego towaru akcyza nie jest wymagana w państwie członkowskim. Skarżąca zdaje się nie zauważać, że z informacji urzędu podatkowo-celnego [...] nie wynikało, że towar będący przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej nie podlega akcyzie, organ ten stwierdził bowiem, że w określonych warunkach ten towar może podlegać akcyzie. W tej sytuacji to wnioskodawcę obciążał obowiązek wykazania, że w odniesieniu do spornego towaru akcyza nie była wymagana. Wobec tego, że z dokumentu organu podatkowo-celnego E. nie wynika, że sporny towar nie podlega akcyzie, prowadzenie przez organy podatkowe postępowania dowodowego w kierunku ustalenia czy w stosunku do tego konkretnie towaru akcyza była wymagana nie może być potraktowane jako naruszenie art.194 § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz.749 ze zm.). Nieuprawnione są również zarzuty naruszenia art. 120 § 1, art.121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe działały na podstawie przepisów prawa, nie można im zarzucić, aby prowadziły postępowanie w sposób naruszający zasadę zaufania, nieuprawniony jest zarzut braku inicjatywy dowodowej i niewykorzystania uprawnień przysługujących administracji w celu ustalenia sposobu zużycia olejów na terenie E. Stanowisku strony w tym zakresie przeczy fakt zwrócenia się przez organ podatkowy, za pośrednictwem Izby Celnej w R. do [...] władz podatkowo-celnych i wydanie orzeczenia o uznaniu kwoty zwrotu akcyzy w wysokości 774 zł po uzyskaniu informacji, iż dostawa towarów do firmy O. objęta fakturami [...] została zweryfikowana przez [...] administrację podatkowo-celną, która potwierdziła, że towary zostały dostarczone do tej firmy i nie zostały przez nią zużyte do wyrobów akcyzowych. Nie jest uzasadniony również zarzut, że jedyną podstawą odmowy zwrotu podatku jest jego wartość, a nie rzetelna ocena dowodów. Jak wyżej wyjaśniono, dostawy, co do których uznano kwotę akcyzy do zwrotu zrealizowane zostały do innego odbiorcy, niż te do których zwrotu akcyzy nie uznano, w konsekwencji czego te pierwsze zostały przez [...] administracje celno-podatkową zweryfikowane, a w odniesieniu do tych drugich [...] administracja podatkowo-celna, poinformowała, że nie mogła zweryfikować dostaw objętych fakturami i dokumentami UDT nr [...] do firmy O. Sąd nie stwierdził również, aby doszło do naruszenia przepisu art.210§4 ordynacji podatkowej w stopniu który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec nieprzedłożenia przez Skarżącą dokumentów, które ubiegający się o zwrot akcyz jest zobowiązany przedłożyć zgodnie z art. 82 ust.3 u.p.a. nie można przyjąć, że nieuznanie zwrotu akcyzy narusza wskazany przepis. Z wyżej przedstawionych przyczyn, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.