V SA/Wa 2175/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-11-28
Skład orzekający: Anna Nasiłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika) zostały spełnione przez stronę, która utrzymuje się z prac dorywczych i sporadycznych pożyczek, nie posiada majątku, a jej wydatki na podstawowe potrzeby życiowe pochłaniają większość uzyskiwanych środków?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że trudna sytuacja materialna skarżącego, który utrzymuje się z prac dorywczych i sporadycznych pożyczek, nie posiada majątku, a jego dochody ledwo pokrywają podstawowe potrzeby życiowe, stanowi pozytywną przesłankę do zwolnienia go od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazał, że utrzymuje się z prac dorywczych i sporadycznych pożyczek, nie posiada majątku, a jego miesięczne wydatki na utrzymanie pochłaniają większość uzyskanych środków. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji, skarżący przedstawił szczegółowe dane dotyczące swoich dochodów i wydatków.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono skarżącemu adwokata, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu płatności renty strukturalnej p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić skarżącemu adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J.P. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący mieszka z synem w jego mieszkaniu, ale nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżący oświadczył, że zna dochodów syna i nie wie czy posiada on majątek.
W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 30 października 2012 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z [...] listopada 2012 r., w którym wskazał, iż utrzymuje się z prac dorywczych (grabienie liści, zamiatanie posesji – 10 zł), a od czasu do czasu otrzymuje pomoc finansową od znajomych (maksymalnie 50 zł – w formie pożyczki). Wyjaśnił, iż mieszka w mieszkaniu syna, jednakże nie prowadzi wraz z nim gospodarstwa domowego. Wnioskodawca podał również jaka jest wysokość jego wydatków związanych z wyżywieniem – 250 zł miesięcznie. Ponadto wydaje około 15 zł miesięcznie na środki toaletowe. Skarżący nie otrzymuje żadnej pomocy z organizacji społecznych, nie posiada żadnych oszczędności, kont bankowych oraz nie składa zeznań podatkowych, ponieważ nie uzyskuje żadnych dochodów. Powtórzył, że nie wie w jakiej sytuacji finansowej znajduje się jego syn. Do pisma załączył zaświadczenie po demontażu pojazdu oraz oświadczył, że jedyny dochód, który może udokumentować to dochód z tytułu złomowania samochodu w wysokości 1500 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz złożone oświadczenia należy uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (w całości). Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z dochodów pochodzących z prac dorywczych oraz niewielkich pożyczek od znajomych nieprzekraczających jednorazowo 50 złotych. Wskazany dochód, pochodzący z prac dorywczych i pomocy osób trzecich, po uwzględnieniu kosztów związanych z koniecznym utrzymaniem (250 zł wyżywienie, 15 zł środki czystości) pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Skarżący nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło