V SA/Wa 2175/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-10-17
Skład orzekający: Ewa Wrzesińska-Jóźków, Dorota Mydłowska, Jarosław Stopczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wraz z załączoną dokumentacją, może zostać rozpatrzona, jeśli dokumenty te nie zostały uwierzytelnione przez notariusza lub profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego), a jedynie przez Wiceprezesa Zarządu Fundacji?Ratio decidendi
Skarga wniesiona w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wymaga złożenia kompletnej dokumentacji w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Uwierzytelnienie przez Wiceprezesa Zarządu Fundacji, który nie jest notariuszem ani profesjonalnym pełnomocnikiem, nie spełnia wymogów określonych w art. 30c ust. 2b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 48 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niespełnienie tego wymogu skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia.Stan faktyczny
Fundacja złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie. Do skargi załączono kopie dokumentów, które zostały opatrzone pieczęcią "Za zgodność z oryginałem" przez Wiceprezesa Zarządu Fundacji. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii dokumentów, wskazując, że uwierzytelnienie przez Wiceprezesa Zarządu nie jest wystarczające. Skarżąca nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi F. P. – (...) na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia (...) września 2013 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia.
"Fundacja P." z siedzibą w Warszawie (zwana dalej: "Skarżącą", "Fundacją") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż dotyczy ona rozstrzygnięcia Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (zwanej dalej: "MJWPU"), zawartego w piśmie z dnia [...] września 2013 r., doręczonym skarżącej stronie w dniu 10 września 2013 r.
Skarga z dnia 23 września 2013 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką listową, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2013 r.
Do skargi załączono następujące dokumenty:
1) kopię wniosku o dofinansowanie z dnia 15 lutego 2013 r.,;
2) kopię pisma MJWPU z dnia [...] czerwca 2013 r. o numerze [...] wraz z kopiami dwóch kart oceny merytorycznej;
3) protest z dnia [...] czerwca 2013 r.;
4) kopię pisma MJWPU z dnia [...] lipca 2013 r. o numerze [...];
5) wydruk potwierdzenia przelewu tytułem opłaty od skargi w wysokości 200 zł;
Załączone dokumenty – z wyjątkiem protestu – zostały opatrzone pieczęcią "Za zgodność z oryginałem", pieczęcią Fundacji, pieczęcią imienną Wiceprezesa Zarządu M. K. oraz podpisane. Załączony egzemplarz protestu został podpisany przez Wiceprezesa Zarządu M. K.
Skarga wraz z potwierdzeniem opłaty sądowej została włączona do akt sądowych sprawy, zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych.
Zarządzeniem z dnia 25 września br. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do jej podpisania.
Zarządzeniem z dnia 3 października 2013 r. Fundacja została wezwana – na podstawie art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej: "u.z.p.p.r.") – do uzupełnia braków skargi, zgodnie z art. 30c ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 2a i ust. 2b u.z.p.p.r., poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej:
a) informację o wynikach oceny projektu, tj. pismo MJWPU z dnia [...] czerwca 2013 r. o numerze [...];
b) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 u.z.p.p.r., tj. pismo MJWPU z dnia [...] lipca 2013 r. o numerze [...];
c) informację o wynikach oceny projektu, tj. pismo MJWPU z dnia [...] września 2013 r. o numerze [...].
W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Jednocześnie wskazano, iż nadesłane do Sądu wraz ze skargą dokumenty stanowią kopie, które nie zostały uwierzytelnione, zgodnie z odnośnymi przepisami prawa. Wyjaśniono przy tym, iż do skargi załączono kopie wskazanych dokumentów, które zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Wiceprezesa Zarządu M. K. bez wykazania, że jest ona osobą uprawnioną w świetle stosownych przepisów prawa do uwierzytelniania dokumentów pochodzących od organów administracji publicznej. Skarżąca została również pouczona o treści przepisów art. 30c ust. 2a , ust. 2b oraz ust. 6 u.z.p.p.r.
Pismo z dnia 3 października 2013 r. sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało przesłane Fundacji w formie przesyłki listowej oraz za pośrednictwem faxu. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 października 2013 r. (potwierdzenie transmisji dokumentu k. 17).
W dniu 11 października 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo Fundacji z dnia 9 października 2013 r., w którym wskazano, iż stanowi ono odpowiedź na pismo Sądu z dnia 3 października 2013 r. Do pisma załączono dokument upoważnienia z dnia 17 czerwca 2010 r. do reprezentowania Fundacji przez Wiceprezesa Zarządu M. K. oraz Informację z dnia [...] października 2013 r. odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie.
Pojęcie "kompletnej dokumentacji" zostało zdefiniowane w przepisach art. 30c ust. 2a i 2b u.z.p.p.r., dodanych na mocy ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714). Ustawa ta weszła w życie z dniem 28 czerwca 2013 r.
W myśl art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje:
1) wniosek o dofinansowanie,
2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,
3) wniesiony protest,
4) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1
- wraz z ewentualnymi załącznikami.
Jednocześnie, zgodnie z art. 30c ust. 2b uz.p.p.r., kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, iż tryb składania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej, wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi.
Podkreślić należy, iż wykładnia językowa powołanego przepisu art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r., prowadzi do jednoznacznego stanowiska, iż składane wraz ze skargą dokumenty winny stanowić oryginały, bądź też kopie, jednakże kopie uwierzytelnione.
W zakresie oceny wierzytelności dokumentów przedkładanych w toku postępowania przed sądami administracyjnymi, należy odwołać się do przepisów art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. Jak to bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lutego 2011 r. o sygn. akt II GSK 57/11 (orzeczenia NSA są dostępne na internetowej stronie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl), regulacja art. 30e u.z.p.p.r. nie wymienia jako wyłączonego art. 48 § 3 i 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, zaś zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego. Regulacja ta może znaleźć odpowiednie zastosowanie w sprawie ze skargi wnoszonej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skoro nie jest sprzeczna z celem tej ustawy, a wprost przeciwnie – może sprzyjać realizacji szybkości postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła dokumentację, która – za wyjątkiem protestu – stanowiła kopie dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałami przez Wiceprezesa Zarządu M. K. Kopie przedłożonych dokumentów, pochodzących od MJWPU, potwierdzone za zgodność przez osobę upoważnioną do reprezentowania Fundacji ale nie będącą notariuszem, bądź występującym w sprawie adwokatem czy radcą prawnym, nie mogły zostać uznane za spełniające warunki, o których mowa w omawianym przepisie art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r.
W tym stanie rzeczy dokumentacja uznana została za niekompletną i na podstawie art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Zarządzenie Sądu z dnia 3 października 2013 r., zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem faksu w dniu 3 października br., w oparciu o przepis art. 65 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym pismo może być doręczone za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej. Numer faksu został wskazany w skardze na pieczęci. Zarządzenie nie zostało wykonane w zakreślonym terminie a więc do 10 października 2013 r. Wskazać należy, iż wezwana Fundacja nie nadesłała oryginałów dokumentów ani ich uwierzytelnionych kopii, nie wykazała również, że Wiceprezes Zarządu M. K. wykonuje zawód notariusza, adwokata, bądź radcy prawnego.
Na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że uzyskała telefoniczną informację od pracownika sądu, że może sama uwierzytelnić wszystkie dokumenty składane do sądu, dlatego nie przedłożyła dokumentów potwierdzonych w sposób określony w przepisie zawartym w art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom. W piśmie z 9.10.2013 r. pełnomocnik Fundacji Pani M. K., nawiązując do pisma Sądu z dnia 3.10.br. przekazała aktualny odpis KRS Fundacji oraz upoważnienie dla niej do reprezentowania Fundacji. Należy zauważyć, iż Fundacja pismem z dnia 30 września br. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę (Pani M. K.) do jej podpisania tj. odpisu z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Pismem z 9 października usunięty został ten właśnie brak formalny, nie zaś brak dotyczący uwierzytelnienia dokumentów.
Stosownie do treści art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Mając zatem na uwadze wyłożone wyżej względy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był – na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. – orzec, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło