V SA/Wa 218/14

WyrokWSA w Warszawie2014-08-13

Skład orzekający: Dorota Mydłowska, Joanna Zabłocka, Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo zaklasyfikował samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo jako samochód osobowy podlegający opodatkowaniu akcyzą, czy też powinien był uznać go za samochód ciężarowy, niepodlegający temu podatkowi, biorąc pod uwagę dokonane zmiany konstrukcyjne?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kluczowym zarzutem było nieprzeprowadzenie przez organy podatkowe wystarczającego postępowania dowodowego w celu ustalenia faktycznego stanu pojazdu w dacie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, w szczególności zakresu dokonanych zmian konstrukcyjnych. Odmowa przesłuchania strony, która mogła posiadać kluczowe informacje o stanie pojazdu, stanowiła naruszenie art. 188 Ordynacji podatkowej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Organ celny uznał, że pojazd, mimo zarejestrowania w Danii jako samochód dostawczy, w dacie nabycia w Polsce posiadał cechy samochodu osobowego (kod CN 8703) i podlegał opodatkowaniu akcyzą. Strona skarżąca zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym nieprzeprowadzenie dowodu z jej przesłuchania, co uniemożliwiło wykazanie, że pojazd był faktycznie samochodem ciężarowym (kod CN 8704).
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie i stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia .... października 2013 r. nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia ... października 2013 r., Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez S. S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia ... sierpnia 2013 r. określającą stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w Warszawie (dalej: Dyrektor IC) wskazał, że: Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie wszczął z urzędu wobec S. S. postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki ..., nr nadwozia ..., rok produkcji 2006. Przesłanką do wszczęcia postępowania były dokumenty znajdujące się w posiadaniu Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie dotyczące ww. pojazdu, z których wynikało, że w dniu ... listopada 2008 r. podatnik dokonał zakupu tego samochodu na terytorium UE, a następnie zarejestrował go w dniu 5 grudnia 2008 r., na terenie kraju jako samochód osobowy. Z tytułu dokonanej czynności przemieszczenia pojazdu marki ... z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (nabycia wewnątrzwspólnotowego) podatnik nie złożył deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie dokonał zapłaty akcyzy. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie decyzją z dnia ... sierpnia 2013 r. określił S. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki ... o nr nadwozia ... w wysokości ... zł. W odwołaniu od decyzji S. S. zarzucił, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących postępowania dowodowego, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony i wniósł o przeprowadzenie tego dowodu. Wymienioną na wstępie decyzją Dyrektor IC utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że istotą sporu pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki ... jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do pozycji HS 8703), czy też, jak twierdzi podatnik, samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704), który podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Za datę przemieszczenia samochodu na terytorium kraju organ przyjął dzień ... listopada 2008 r. Wskazał, że ustalając obiektywne przeznaczenie samochodu na dzień ... listopada 2008 r. należy dokonać zestawienia ogólnego wyglądu i ogółu cech pojazdu nadanych na etapie procesu produkcyjnego, wobec ewentualnych zmian konstrukcyjnych dokonanych w państwie członkowskim, skutkujących wyglądem i cechami samochodu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz ustaleniami z dokumentów i przeprowadzonych na terytorium kraju oględzin. Takie porównanie pozwoli bowiem na wskazanie elementów istotnych z punktu widzenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu w dacie przemieszczenia na terytorium kraju. Wobec braku szczegółowych informacji na temat wyposażenia samochodu Dyrektor IC posłużył się w celu ustalenia tego wyposażenia elektroniczną wersją katalogu Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe - wydawnictwo EurotaxGlass's Polska Sp. z o.o. - CARWERT (wydruk w aktach sprawy), gdzie wg indywidualnego numeru nadwozia (VIN) istnieje możliwość wskazania specyfikacji wyposażenia pojazdów samochodowych, nadanego na etapie produkcji oraz uzupełnionego na etapie pierwszej transakcji sprzedaży (sprzedaż w salonie samochodowym). W oparciu o Eurotax ustalił, że pojazd posiadał nadwozie 5-drzwiowe (po 2 drzwi na każdym boku i drzwi tylne) typu kombi. Posiadał również pięć miejsc siedzących z pasami bezpieczeństwa oraz sześć poduszek powietrznych. Nie posiadał przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od przestrzeni towarowej. Ponadto pojazd posiadał w dniu wyprodukowania, m.in.: elektrycznie podnoszone szyby przód/tyl, felgi stalowe 16 z ogumieniem 215/70, klimatyzację, komputer pokładowy, lusterka boczne ogrzewane, regulowane elektrycznie, mechaniczną regulację położenia kierownicy, radio CD z MP3, elektryczne wspomaganie kierownicy, zamek centralny z pilotem. W dniu ... grudnia 2008 r. samochód marki ... przeszedł na terytorium kraju badanie techniczne dla potrzeb ruchu drogowego, zakończone wydaniem zaświadczenia nr ... z tego samego dnia. Jak wynika z tego dokumentu, uprawniony diagnosta wskazał, że ww. pojazd posiada dwa miejsca siedzące oraz jest samochodem ciężarowym, typu VAN. Z dokumentu nie wynika natomiast, że pojazd posiadał przegrodę oddzielającą przestrzenie dla pasażerów i towarową. Nie wynika również, czy posiadał zdemontowane jakiekolwiek inne elementy wyposażenia nadane na etapie produkcji. W dniu 5 grudnia 2008 r. pojazd przeszedł dodatkowe badanie techniczne, zakończone wydaniem zaświadczenia nr ..., z którego wynika, że dokonano zmiany rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy, 5-miejscowy. Potwierdza to oświadczenie z tego samego dnia wydane przez ... z siedzibą w S.. W dniu 5 grudnia 2008 r. dokonano pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium kraju. W dniu 29 stycznia 2010 r. właścicielem pojazdu został M. P., co wynika z danych nadesłanych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców - CEPiK, przy piśmie z dnia 8 lutego 2013 r. W dniu 2 lipca 2013 r. zostały przeprowadzone przez funkcjonariuszy celnych oględziny samochodu marki ... Jak wynika z przeprowadzonej czynności dowodowej, wskazany pojazd posiadał w dniu przeprowadzenia oględzin komfortowe i luksusowe wyposażenie kabiny pasażerskiej, podobne do tego, które zostało nadane na etapie produkcji. Pojazd posiadał, m.in. 5-drzwiowe, przeszklone nadwozie. Dodatkowo w pojeździe stwierdzono 5 miejsc siedzących w dwóch rzędach, z pasami bezpieczeństwa umocowanymi w miejscach fabrycznie do tego przystosowanych. Wszystkie siedzenia wyposażone były w zagłówki. Pojazd posiadał także: 6 poduszek powietrznych, wykonaną ze skóry tapicerkę w kolorze czarnym, cztery podłokietniki, klimatyzację, komputer pokładowy, ABS, kontrolę trakcji, regulację kolumny kierownicy, czujniki parkowania, podgrzewane, elektrycznie sterowane lusterka, uchwyty na napoje w zarówno w pierwszym, jak i w drugim rzędzie siedzeń, głośniki we wszystkich drzwiach, pełne oświetlenie wnętrza, manualną skrzynię biegów, felgi aluminiowe, dwa gniazda 12V. Organ odwoławczy stwierdził, że z powyższych ustaleń wynika, że w przedmiotowym pojeździe nie wprowadzono zmian konstrukcyjnych. Powołując się krótki okres pomiędzy pierwszym a drugim badaniem technicznym (2 dni), organ przyjął, że te zmiany, które zostały w pojeździe dokonane miały charakter jedynie iluzoryczny. Dyrektor IC zwrócił uwagę na fakt, iż w dniu 2 lipca 2013 r. został przesłuchany w charakterze świadka M. P., obecny właściciel pojazdu, który zeznał do protokołu, że w samochodzie nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych. Odnosząc powyższe ustalenia do obowiązku wskazania zasadniczego przeznaczenia pojazdu samochodowego na dzień jego przemieszczenia na terytorium kraju, tak aby można było przyjąć, że jest to podlegający akcyzie samochód osobowy lub samochód ciężarowy wyłączony z opodatkowania tym podatkiem, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wskazał, iż w jego ocenie, ogólny wygląd i ogół cech samochodu marki ... w dniu 29 listopada 2008 r., tj. dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, różnił się jedynie od tego nadanego na etapie produkcji o demontaż siedzeń i pasów bezpieczeństwa dla pasażerów rzędu drugiego. Innych zmian nie dokonywano. Wymienione wyżej zabiegi nie spowodowały, że samochód w momencie jego sprowadzenia do kraju nie był samochodem osobowym w rozumieniu ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (poz. 59 załącznika nr 1). Brak w samochodzie kompletnego, seryjnie montowanego wyposażenia, m.in. wymontowanie z niego tylnego rzędu siedzeń nie powoduje utraty przez pojazd cech samochodu osobowego. Tego rodzaju zmiany można jedynie uznać za dostosowanie samochodu osobowego do funkcji przewozu towarów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1846/12). Pozostałe cechy, determinujące zasadnicze przeznaczenie pojazdu jako samochodu osobowego, związane z wyglądem i wyposażeniem, nie uległy zmianie, bowiem nie wynika to z zebranego materiału dowodowego. Wskazał na luksusowe wyposażenie kojarzone z przewozem osób, jak automatyczna wielostrefowa klimatyzacja, elektrycznie otwierane szyby w drzwiach zarówno z przodu jak i z tyłu, wysokiej klasy fabryczny sprzęt audio, czy pełne oświetlenie wnętrza. Nie bez znaczenia jest wyposażenie pojazdu związane elektronicznymi systemami wspomagającymi kierowcę w zakresie bezpieczeństwa i komfortu jazdy. Takie wyposażenie nie jest bowiem spotykane w pojazdach konstrukcyjnie przystosowanych do przewozu towarów ze względu na ekonomikę przewozów towarowych - ww. powołany wyrok TSUE w sprawie C-486/06. Biorąc zatem pod uwagę ogólny wygląd i ogół cech pojazdu marki ..., ustalony na dzień powstania obowiązku podatkowego, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, jest on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, nie zaś do przewozu towarów. Odnosząc się do zgłoszonego przez stronę wniosku dowodowego, tj. wniosku o przesłuchanie strony organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zgromadzono wystarczający materiał dowodowy dokumentujący stan pojazdu w chwili jego przemieszczenia na terytorium kraju, z którego wynika, że w momencie wprowadzenia pojazdu na terytorium kraju posiadał on cechy pojazdu osobowego. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, dodatkowo przyjął jako dowód w sprawie pismo podatnika z dnia 8 października 2013 r., przesłane przy piśmie z dnia 10 października 2013 r., z którego wynika, że podatnik, po dokonaniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu zakupił "(...) cale wyposażenie auta osobowego, w tym drugie fotele i skórzane boczki drzwiowe, sterowanie szybami z tylu, pasy bezpieczeństwa w komplecie z sufitowym, wyposażenie bagażnika (w tym półki i roletę). Wszystko zostało zamontowane na stacji diagnostycznej zrobiony przegląd wystawione zaświadczenie i bez przeszkód zarejestrowane na osobowe, więc i takie zostało sprzedane następnemu właścicielowi (...) ". Na poparcie swoich twierdzeń podatnik nie przedstawił jednakże żadnych dokumentów, tj. faktur, rachunków za ww. części czy robociznę. Dodatkowo organ zauważył, że nabycie wewnątrzwspólnotowe przedmiotowego pojazdu nastąpiło w dniu 3 grudnia 2008 r., natomiast już w dniu 5 grudnia 2013 r., przeprowadzone zostało kolejne badanie techniczne zakończone wydaniem zaświadczenia, z którego wynika, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym, 5-miejscowym. Organ odwoławczy, powołując się na doświadczenie życiowe zauważył, że w tak krótkim czasie (2 dni), zakup tak znacznej ilości wyposażenia samochodu, w tym skórzanych siedzeń i boczków drzwiowych, wydaje się bardzo trudny do zrealizowania. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, że w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowy samochód posiadał elementarne cechy samochodu osobowego, takie, które świadczą o tym, że był on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Już na etapie produkcji nadano mu zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób zgodne z charakterystyką fizycznych cech pojazdu. Zauważył, że dowody przeprowadza się w celu wykazania pewnych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które nie zostały wcześniej w wiarygodny sposób stwierdzone. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe nie mają wątpliwości, że przedmiotowy pojazd był samochodem osobowym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. W sprawie odbyły się oględziny oraz przesłuchanie obecnego właściciela pojazdu, w których Podatnikowi umożliwiono czynny udział oraz wypowiedzenie się co do okoliczności istotnych dla sprawy, z których to uprawnień podatnik nie skorzystał. Nadesłał natomiast oświadczenie z dnia 8 października 2013 r., które zostało poddane ocenie przez organ odwoławczy, jak każdy inny dowód w sprawie. W związku z powyższym, dodatkowe przesłuchanie podatnika, nie znajduje uzasadnienia i w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie naruszałoby zasadę szybkości postępowania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Dyrektora IC w Warszawie podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając iż została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a to art. 121,122,124, 180§1,191 i 199 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, przede wszystkim poprzez nieprzeprowadzenie "bodaj najważniejszego z dowodów dla niniejszego postępowania - przesłuchania Sławomira Sobocińskiego", poprzez nierozpoznanie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz niewłaściwą ocenę zgromadzonego materiału polegającą m.in. na nieuwzględnieniu dowodów dotyczących stanu pojazdu w 2008 r. w postaci m.in duńskiego dowodu rejestracyjnego, badania technicznego z dnia 03.12.2008 r., czy oświadczenia z dnia 05.12 2008 r.), lecz oparcie się na dowodach dotyczących tego stanu w 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sporu w sprawie jest ustalenie, czy nabyty przez skarżącego wewnątrzwspólnotowo samochód marki ... był w dacie tego nabycia samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do pozycji HS 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704). Od zaklasyfikowania samochodu zależy bowiem to czy podlegałby on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Przed szczegółowym wyjaśnieniem przyczyn uchylenia zaskarżonej decyzji należy zakreślić stan prawny rozpoznanej sprawy. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm., dalej: ustawa) opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe, tj. przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 pkt 11 ustawy). Zgodnie z art. 80 ust. 1 ww. ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie do postanowień art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wykaz wyrobów akcyzowych zawiera załącznik nr 1 do ustawy. Zgodnie z poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego są samochody osobowe, to jest pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób inne niż objęte pozycją HS 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi zaklasyfikowane do pozycji HS 8703. Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a w myśl art.3 ust.3 zmiany w klasyfikacjach statystycznych wymienionych w ustawie nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie. Cytowany przepis wprowadza więc obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie nomenklatury towarowej ustanowionej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r., z późn. zm.). Zatem w rozpoznanej sprawie, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, według stanu ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 281 z 30.10.2003 r.). Stosownie do art.6 ust.1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu. Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, ze zm.), jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym z 2004 r. powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. ustawę z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm.). Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, weszła w życie z dniem 1 marca 2009 r., tak więc do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy dotyczącego pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo w listopadzie 2008 r., zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Stan prawny został przez organy podatkowe ustalony prawidłowo. Stwierdzone przez Sąd naruszenie przepisów dotyczy przeprowadzonego postępowania dowodowego i dokonanych ustaleń faktycznych. W celu stwierdzenia, czy po stronie skarżącego powstał obowiązek w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu Toyota RAV 4 niezbędne jest ustalenie, czy w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego, to jest dnia 29 listopada 2008 r. samochód ten należało zaklasyfikować do kodu CN 8703 obejmującego "Pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi." Ze zgromadzonego w aktach postępowania podatkowego materiału dowodowego wynika, że na podstawie umowy kupna – sprzedaży podpisanej z firmą ... z siedzibą w ..., dnia 29 listopada 2008 r. został skarżącemu przekazany samochód ... o numerze nadwozia ..., którego data pierwszej rejestracji miała miejsce 8 maja 2006 r. Samochód ten posiadał duński dowód rejestracyjny, zgodnie z którym był samochodem dostawczym z przeznaczeniem do zawodowego przewozu towarów, posiadającym 2 miejsca siedzące (łącznie z kierowcą). W aktach sprawy znajduje się oświadczenie sporządzone dnia 5 grudnia 2008 r. przez W. G., z którego wynika, że dokonał on zmian konstrukcyjnych w ..., nr podwozia, nadwozia, ramy ... zmieniając jego rodzaj z ciężarowego na osobowy. Dnia 5 grudnia 2008 r. S.S. złożył wniosek o zarejestrowanie ... jako samochodu osobowego i decyzją z dnia ... grudnia 2008 r. Starosta ... zarejestrował pojazd zgodnie z wnioskiem. W aktach znajduje się pismo Starosty ... skierowane do Starostwa Powiatowego w S., z którego wynika, że od dnia 29 stycznia 2010 r. nowym właścicielem ww. ... jest M. P. W aktach znajdują się niepodpisane wydruki komputerowe zawierające wycenę pojazdu na podstawie notowań Eurotaxu i opis standardowego wyposażenia pojazdu. Dnia 2 lipca 2013 r. przesłuchano w charakterze świadka M. P. – ówczesnego właściciela samochodu, który zeznał, że nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych samochodu. Tego samego dnia zostały przeprowadzone oględziny pojazdu. Oględziny przeprowadził funkcjonariusz celny, dokumentując je protokołem oględzin i dwudziestoma pięcioma fotografiami samochodu. W oparciu o taki materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie ustalił, że nabyta wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego ... jest samochodem osobowym i podlega klasyfikacji do kodu CN 8703, a zatem jest samochodem o którym mowa w poz.59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym. W odwołaniu od decyzji oraz w piśmie z dnia 10 października 2013 r. pełnomocnik strony wniósł o jej przesłuchanie wskazując, iż strona jest jedyną osobą znającą stan pojazdu w dacie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wniosek nie został uwzględniony. W piśmie z dnia 8 października 2013 r. skierowanym do Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, skarżący opisał stan samochodu w dacie jego zakupu w ... Orzekając jako organ II instancji Dyrektor IC zaakceptował ustalenia organu I instancji . Organ stwierdził, że wobec braku innych dowodów ustalił stan pojazdu na etapie jego produkcji i pierwszej sprzedaży (w przypadku sprzedaży w salonie) na podstawie numeru VIN w katalogu Eurotax. Należy więc zwrócić uwagę, że ustalenia te mogły dotyczyć stanu pojazdu w 2006 roku. Opis samochodu według Eurotaxu wskazuje, że na etapie produkcji i ewentualnie pierwszej sprzedaży opisany pojazd był pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, na co wskazuje przede wszystkim fakt wyposażenia go w 5 miejsc siedzących z pasami bezpieczeństwa, sześć poduszek powietrznych, elektrycznie podnoszone szyby z przodu i z tyłu, brak przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od przestrzeni towarowej. Nie budzi również wątpliwości, że samochód w dacie oględzin dnia 2 lipca 2013 r. był samochodem osobowym o podobnym wyposażeniu jak samochód opisany w katalogu Eurotax. Przy ocenie zgromadzonych dowodów nie można pominąć okoliczności, że sporna ... jest w katalogu Eurotax opisana jako samochód kombi, natomiast z dokumentów rejestracyjnych duńskich i opisu samochodu po zmianach, wykonanego przez uprawnionego diagnostę A. S. dnia 5 grudnia 2008 r. wynika, że jest to samochód typu VAN. Opisy dotyczą zatem samochodu o dwóch różnych typach nadwozia, czego nie zauważyły organy podatkowe. Dowody zgromadzone w sprawie wskazują na stan pojazdu w dacie jego wyprodukowania (Eurotax) oraz w dacie oględzin po przeszło 4 latach od daty nabycia wewnątrzwspólnotowego, przy wskazaniu na konieczność oceny rozbieżności co do karoserii samochodu (kombi/VAN). Podkreślić należy, że podstawą do uznania, że z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu powstał obowiązek w podatku akcyzowym niezbędne jest ustalenie stanu pojazdu w dacie dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli dnia 29 listopada 2008 r., czego nie zrobił ani organ I instancji ani organ odwoławczy. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, a to z duńskiego dowodu rejestracyjnego, oświadczenia W. G. oraz oświadczenia strony wynika, że przed datą nabycia samochodu przez skarżącego w pojeździe zostały dokonane zmiany pozwalające na jego rejestrację na terenie ... jako samochodu dostawczego do zawodowego przewozu towarów. Ten zakres zmian dokonanych w pojeździe nie został przez organy podatkowe ustalony. Sam fakt, iż samochód został zarejestrowany w Danii jako samochód dostawczy do zawodowego przewozu towarów nie świadczy o tym, że pojazd nie spełniał warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8703 , czyli jako samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób w rozumieniu przepisów Taryfy Celnej. Z oświadczenia W. G., który przerabiał pojazd na osobowy na terenie kraju, zakres zmian (poza stwierdzeniem, że były to zmiany konstrukcyjne) w ogóle nie wynika. Pisemne wyjaśnienia strony wskazują, że zakres zmian w samochodzie był większy niż tylko wymontowanie tylnych siedzeń. Zakres dokonanych zmian organy podatkowe zobowiązane są ustalić w celu określenia czy sporny samochód w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób czy do przewozu towarów. Odmowa przesłuchania podatnika, któremu znany jest stan pojazdu w dacie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokładny zakres zmian samochodu w celu zarejestrowania go jako samochodu osobowego znany był również osobie, która tych przeróbek dokonała czyli W. G. Prowadzenie postępowania dowodowego po upływie ponad 4 lat od dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu może znacząco utrudniać postępowanie dowodowe, co jednak nie może obciążać strony postępowania. Zeznania właściciela samochodu, który nabył pojazd jako samochód już przerobiony na osobowy nie wnoszą nic do sprawy. Wątpliwości budzą również wnioski wyciągnięte z oględzin samochodu, dokonane w 2013 r. W protokole z oględzin zapisano między innymi, że "Siedzenia i pasy montowane są w fabryczne kotwiczenia". Co do montowania pasów wskazać należy, że na zdjęciach dokumentujących przeprowadzone oględziny widać jedynie otwory w tapicerce, z których wychodzą pasy, nie widać miejsc ich zamontowania. Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, przed wydaniem decyzji ustali w sposób nie budzący wątpliwości stan w jakim znajdował się sporny samochód w dacie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia, bowiem tylko takie ustalenia mogą być podstawą prawidłowej klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN i ustalenia, że podlega on lub nie podlega podatkowi akcyzowemu stosownie do przywołanych wyżej przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślić należy, że każda sprawy wymaga indywidualnej oceny i w stosunku do każdego pojazdu, co do którego organ podatkowy powziął podejrzenie, że wbrew zapisom w dokumentach rejestracyjnych nie był w dacie ewentualnego powstania obowiązku podatkowego samochodem do przewozu towarów, ale samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy zmiany dokonane w tym konkretnym samochodzie uzasadniają zaklasyfikowanie go do kodu CN 8703 czy też do innego kodu CN. Wymaga to przeprowadzenia postępowania dowodowego, które pozwoli ustalić jakie zmiany zostały dokonane w tym konkretnym pojeździe. Należy zwrócić uwagę, że również w samochodzie ... możliwe jest dokonanie takich zmian, które uzasadniają zaklasyfikowanie tego typu samochodu do kodu 8704, na co wskazują wydane dla samochodów ... WIT-y , np. WIT nr DE 10368/14-1, DE 11524/14-1. Sąd nie podziela zdania organu, iż przesłuchanie strony nie znajduje uzasadnienia i naruszałoby zasadę szybkości postępowania. Zasada szybkości postępowania nie może zastępować zasady ustalania prawdy obiektywnej. Organ II instancji stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód posiadał elementarne cechy samochodu osobowego. Sąd nie podziela tego stanowiska, co zostało wyżej wyjaśnione. Strona wnosiła o przesłuchanie jej w celu wykazania faktów, które nie zostały przez organ ustalone, a mianowicie w celu wykazania, że w samochodzie dokonano tego rodzaju zmian, które uzasadniają jego zakwalifikowanie jako samochodu do przewozu towarów. Odmowa przesłuchania strony stanowi naruszenie art.188 Ordynacji podatkowej. Z powyższych względów należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 121§1, 122, 187§1, 188, 191 Ordynacji podatkowej w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 134 p.p.s.a. uchylić zaskarżoną decyzję. Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.145§1pkt 1 lit.c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. uchylił zaskarżoną decyzję.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło