V SA/Wa 218/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez skarżącego L. M. jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Pismem z dnia 30 marca 2015 r. skarżący wniósł o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości [...] zł. Wnioskodawca wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, jest jedynym żywicielem rodziny, ma na utrzymaniu żonę i syna, który kontynuuje naukę w trybie stacjonarnym. Jednocześnie oznajmił, że wnosi opłaty za korzystanie z telewizji Cyfrowego Polsatu, w związku z czym był przekonany, że nie musi uiszczać opłat abonamentowych. W załączeniu do podania przekazano informację o wysokości wynagrodzenia pobieranego przez L. M. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wezwano Stronę do uzupełnienia materiału dowodowego wskazując przykładowy katalog dokumentów, których analiza może uzasadnić stwierdzenie szczególnych względów społecznych, wyjątkowych okoliczności, uzasadniających przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań abonamentowych. W dniu 9 lutego 2016 r. do akt sprawy dołączono: zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. o dochodzie M. M. za 2014 r., zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. o dochodzie L. M. za 2014 r., zaświadczenie o nauce w trybie stacjonarnym K. M. z dnia [...] stycznia 2016 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji umorzyła w całości postępowanie administracyjne, ponieważ Wierzyciel, tj. Poczta Polska S.A. wykazała brak zaległości do uregulowania na koncie abonenckim L. M. Ww. decyzję doręczono stronie w dniu 18 kwietnia 2016 r. W dniu 6 maja 2016 r. skarżący nadał w placówce pocztowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016 poz. 23; dalej: "k.p.a."), Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji stwierdziła uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazano m.in., że termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w placówce pocztowej operatora wyznaczonego upłynął z dniem 2 maja 2016 r. Jednocześnie podniesiono, iż skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wyraził swoje niezadowolenie z działań urzędników i organów administracji państwowej. W ocenie skarżącego termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został zachowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i odpowiada prawu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. doręczono skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Od tej daty należało zatem liczyć 14-dniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoczął swój bieg w dniu 18 kwietnia 2016 r. a zakończył w dniu 2 maja 2016 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadał w urzędzie pocztowym w dniu 6 maja 2016 r. W tej sytuacji organ prawidłowo zastosował przepis art. 134 k.p.a. stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd wyjaśnia, iż przepis art. 134 k.p.a. nie daje organom administracyjnym swobody co do rozstrzygnięć w tym przedmiocie. Zgodnie z treścią powyższego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Inaczej mówiąc, każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie chyba, że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i nast. k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie skarżący o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wnosił, a zatem organ prawidłowo oceniając stan faktyczny sprawy zobowiązany był wydać postanowienie na mocy art. 134 k.p.a. Wyjaśnić ponadto należy, iż stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd zawsze związany jest granicami sprawy, w której skargę wniesiono i nie może wkraczać swoimi ocenami prawnymi w sprawę inną niż ta, jaka była przedmiotem postępowania przed organami administracji. Sprawę rozpatrywaną przez sąd określa skarżący, wskazując konkretny akt (decyzję, postanowienie, interpretację), którego skarga dotyczy. Skarżący wniósł skargę na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem tylko to postanowienie mogło być przedmiotem rozpoznania Sądu. W tak zakreślonych granicach sprawy Sąd nie mógł ani badać i orzekać o zasadności decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, ani też oceniać prawidłowości postępowania, w jakim zapadła ww. decyzja. Nie mogły być zatem skuteczne zarzuty skarżącego związane z samym faktem umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.