V SA/Wa 2186/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę G. S. (zwany dalej: skarżącym) 10 lipca 2009 r. złożył do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w zakresie środka 1.2 "Pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Dyrektor [...] OR ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2009 r. nr [...]orzekł o przyznaniu skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej w kwocie 260 tys. zł, a następnie wypłacono skarżącemu środki finansowe na podstawie przedmiotowej decyzji. Następnie w wyniku uzyskania informacji z Ministerstwa Rybactwa i Rozwoju Wsi, że skarżący znajduje się liście armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r. (skarżący takie naruszenie popełnił 14 stycznia 2009 r.), Dyrektor [...] OR ARiMR wydał postanowienie z [...] listopada 2010 r. o wznowieniu postępowania z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). W wyniku wznowionego postępowania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego decyzją z [...] maja 2011 r. nr [...] orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej z [...] sierpnia 2009 r. Skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie z 16 czerwca 2011 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007 - 2013" (Dz. U. Nr 101 poz. 840 ze zm.) – pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej jest przyznawana w formie rekompensaty armatorowi statku rybackiego o polskiej przynależności, który nie dopuścił się poważnego naruszenia, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z 29 września 2008 r., ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz. Urz. UE L 286 z 29.10.2008 str. 1) w roku, za który ubiega się o przyznanie pomocy. Skarżący 14 stycznia 2009 r. naruszył zasady wspólnej polityki rybackiej i znalazł się na liście armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r. Decyzja w tym przedmiocie została wydana przez Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w [...][...] września 2009 r. w oparciu o art. 39 pkt 1 ustawy z 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574 ze zm.) i utrzymana w mocy przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] listopada 2009 r. Przy czym Prezes ARiMR wyjaśnił, że nie jest organem uprawnionym do podejmowania rozstrzygnięć dotyczących dokonywania wpisu na listę armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej. Agencja zatem nie mogła wziąć pod uwagę przedstawionych przez skarżącego dowodów, dotyczących bezzasadnego wpisania go na listę armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej. Skarżący w tej sprawie winien zwrócić się do organu właściwego w przedmiocie wpisu na listę armatorów rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej rybackiej, ponieważ zgodnie z § 9 rozporządzenia, Agencja zobligowana jest do uwzględnienia okoliczności umieszczenia przez właściwy rzeczowo organ beneficjenta na liście armatorów, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej, a nie do samodzielnego ustalania tego faktu na podstawie przesłanych przez ww. beneficjenta dokumentów. Ponadto Prezes ARiMR wyjaśnił, że w przedmiotowym przypadku nie ma znaczenia fakt, że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2009 r. zostało wydane w czerwcu 2009 r., a stwierdzenie naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej dotyczyło stycznia 2009 r. Bowiem przepisy rozporządzenia mówią o fakcie umieszczenia beneficjenta na przedmiotowej liście armatorów i jednocześnie nie wskazują, że umieszczanie to powinno nastąpić po czerwcu 2009 r. Przepisy rozporządzenia nie mówią również, że naruszenie zasad wspólnej polityki rybackiej, na podstawie którego został dokonany wpis na ww. listę, powinno być stwierdzone po czerwcu 2009 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzją Prezesa ARiMR z [...] sierpnia 2011 r. skarżący zarzucił, że w decyzji I instancji nie przedstawiono mu żadnego sprecyzowanego zarzutu poza ogólnikowym stwierdzeniem o rzekomym poważnym naruszeniu zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r., którego potwierdzeniem ma być umieszczenie na liście armatorów, którzy mieli dopuścić się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej, a której autora organ nie ujawnia. Skarżący wskazał, że 14 stycznia 2009 r. nie dopuścił się poważnego, ani niepoważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej, natomiast przedstawiciele organu kontrolującego przestrzeganie zasad wspólnej polityki rybackiej tj. Inspektorzy Rybołówstwa Morskiego dokonali błędnego oszacowania złowionych przeze mnie gatunków ryb czego dowodem są załączone do skargi kserokopie protokołów kontroli statków. Skarżący zarzucił także, że w sprawie nie powinno mieć zastosowania rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2009 r., ponieważ obejmowałoby wstecz kontrolę z 14 stycznia 2009 r., a więc z przed wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (zasada nie działania prawa wstecz). Podobnie ustawa z 3 kwietnia 2009 r. weszła w życie po upływie znacznego czasu od dokonanej kontroli. Ponadto Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozporządzeniu z 19 grudnia 2008 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej w 2009 r. pozbawił skarżącego przysługującego mu prawa do połowu dorszy i nie określił, że przysługiwać mu będzie z tego tytułu odszkodowanie oraz nie określił na jakich, warunkach może je otrzymać. Ponadto skarżący wskazał, że rozporządzenie Rady (WE) 1005/2008, które weszło w życie 29 września 2008 r. nakłada na organy administracji rybackiej państw członkowskich ściśle określone zasady postępowania wobec stwierdzonych i udokumentowanych przypadków poważnych naruszeń zasad wspólnej polityki rybackiej i zacytował treść art. 43 tego rozporządzenia, która określa działania wobec osoby poważnie naruszającej zasady wspólnej polityki rybackiej. Wobec skarżącego organ środków o jakich mowa w art. 43 cytowanego rozporządzenia nie zastosował. Skarżący dodał, że w jego przypadku ukarano go karą w wysokości 2000 zł, która to kara ewidentnie świadczy o braku kwalifikacji mojego czynu, jako poważnego naruszenia wspólnej polityki rybackiej. Tym samym organ administracji zgodnie z unijnym prawem prowadząc postępowanie ponad wszelką wątpliwość stwierdził, że mój czyn nie kwalifikuje się do określenia go jako poważne naruszenie zasad wspólnej polityki rybackiej. Na końcu skarżący zaznaczył, że środki finansowe wypłacane rybakom z tytułu przymusowego zaprzestania działalności połowowej i związanego z tym rozwiązania są wydatkowane w wyniku sporządzenia jednostronnej decyzji administracyjnej, są więc faktycznie odszkodowaniem wypłacanym za uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej a w takim razie należy stwierdzić, że odszkodowania zastępują działalność gospodarczą w tym zakresie pokrywając koszty działalności gospodarczej. W takim razie nie można wyżej wymienionych odszkodowań traktować, jako pomocy publicznej, ponieważ do takiej sytuacji zostałem zmuszony decyzją administracyjną, na którą nie miałem wpływu. Dodatkowe wątpliwości budzi fakt, że regulacje wprowadzone rozporządzeniem o losowaniach nie mają umocowania w polskiej ustawie o rybołówstwie z 19 lutego 2004 r. jak również nie są wynikiem regulacji unijnych, lecz tylko decyzji politycznych podjętych wobec polskich rybaków w 2008 roku. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa ARiMR wniosła o oddalenie skargi podtrzymując argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Skarżący pismem procesowym z 30 grudnia 2011 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i dodatkowo zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. polegające na zaniechaniu podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i na zaniechaniu zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności na zaniechaniu wyjaśnienia zasadności argumentów strony skarżącej, iż organy nakładające karę nie spełniły warunków umożliwiających uznanie zarzucanego naruszenia za poważne naruszenie przepisów wspólnej polityki rybackiej UE. Ponadto skarżący na zasadzie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zwrócił się z wnioskiem o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów (faktur, kopii protokołów kontroli statków i kart dzienników połowowych) przedstawionych przez skarżącego i załączonych do niniejszego pisma. Pełnomocnik organu pismem procesowym z 13 stycznia 2012 r. podtrzymała wniosek o oddalenie skargi, a w trakcie rozprawy z 26 stycznia 2012 r. przedłożyła pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departamentu Rybołówstwa z [...] listopada 2009 r. nr [...] zawierające listę armatorów rybackich ukaranych za poważne naruszenie zasad wspólnej polityki rybackiej w okresie od 1 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. Przy czym wskazać należy, iż rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Wobec powyższego Sąd zaznacza, iż przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa ARiMR z [...] sierpnia 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] maja 2011 r., mocą której uchylono decyzję ostateczną z [...] sierpnia 2009 r. i orzeczono o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach Środka 1.2 "Pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej". Sąd oceniał również działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonymi orzeczeniami. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od 12 listopada 2010 r. wszczynając z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...] sierpnia 2009 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji z [...] sierpnia 2011 r. W związku z tym zaznaczyć należy, iż nie mogło być przedmiotem rozważań Sądu postępowanie, w wyniku którego wydano decyzję Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w [...] z [...] września 2009 r. następnie utrzymaną w mocy przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2009 r., którymi stwierdzono poważne naruszenie przez skarżącego zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, a od decyzji ostatecznej w tej sprawie przysługiwała skarżącemu skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji dotyczących wpisania skarżącego na listę armatorów rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r. W konsekwencji skarżący nie może w niniejszym postępowaniu rozstrzygać kwestii dotyczącej poważanego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej w 2009 r. rozstrzygniętej decyzjami z [...] września i [...] listopada 2009 r. Natomiast złożona skarga ma taki właśnie cel, tj. zawiera zarzuty odnoszące się przede wszystkim do kwestii związanych ze stwierdzeniem poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej. Te zarzuty skarżącego (głownie w zakresie naruszenia przepisów prawa unijnego) nie mogły być uwzględnione, bowiem nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu, tj. decyzji Prezesa ARiMR z [...] sierpnia 2011 r. wskazanej przez niego samego w skardze. Sąd przechodząc do oceny pozostałych zarzutów skargi nie stwierdził w sprawie naruszenia przepisów prawa, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Warunki oraz tryb przyznawania pomocy finansowej w zakresie środka 1.2 "Pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" reguluje rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007 - 2013" (Dz. U. Nr 101 poz. 840 ze zm.) wydane na podstawie art. 19 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.). Zgodnie z art. 9 ww. ustawy – pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19. Rozporządzenie w § 9 ust. 1 określa warunki jakie powinien spełniać armator statku rybackiego o polskiej przynależności, aby w ramach środka – pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej, uzyskać pomoc w formie rekompensaty. Jednym z powyższych warunków jest warunek o jakim mowa w punkcie 4 tj. armator statku rybackiego nie dopuścił się poważnego naruszenia, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z 29 września 2008 r. (...), w roku, za który ubiega się o przyznanie pomocy. Przy czym zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia – spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, Agencja stwierdza na podstawie informacji przekazywanych przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy na dzień przyznania skarżącemu pomocy ([...] sierpnia 2009 r.), Dyrektor [...] Oddziału ARiMR nie posiadał informacji, że skarżący nie spełnia przesłanki przyznania pomocy wynikającej § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia. Taką informację przekazało ARiMR Ministerstwo Rolnictwa pismem z [...] listopada 2009 r., które zawierało listę armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej od 1 stycznia 2009 r. Następnie potwierdzone pismem z [...] lutego 2010 r. Z dokumentacji tej wynikało, że skarżący 14 stycznia 2009 r. dopuścił się poważanego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej, a podstawą naruszenia przepisów był art. 39 pkt 1 ustawy o rybołówstwie oraz naruszenie zasad wspólnej polityki rybackiej w rozporządzeniu Rady WE 1447/1999 załącznik E1 (fałszowanie lub niewpisywanie danych do dzienników okrętowych, deklaracji wyładunkowych, kart sprzedaży, deklaracji przejęcia i dokumentów przewozowych lub nieprzechowywania bądź nieprzekazywania tych dokumentów). Przedmiotowe naruszenie stwierdzone zostało decyzją Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w [...] z [...] września 2009 r. następnie utrzymane w mocy przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] listopada 2009 r. Zdaniem Sądu organ trafnie stwierdził, ze powyższa informacja stanowiła przesłankę do wznowienia postępowania o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, a następnie była podstawę do uchylenia decyzji dotychczasowej z [...] sierpnia 2009 r. i orzeczenia o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na niespełnienie przez skarżącego warunku z § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia. Odnosząc się do zarzutu skargi, że organ nie sprecyzował zarzutu wobec niego oraz o rzekomym poważnym naruszeniu zasad wspólnej polityki rybackiej poprzez umieszczenie skarżącego na "jakiejś" liście armatorów niewiadomego pochodzenia, Sąd podkreśla ponownie, co już uczynił na wstępie uzasadnienia, iż skarżący zarzuty dotyczące stwierdzenia poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej i zamieszczenia go na liście mógł podnosić w trakcie postępowania dotyczącego wydania decyzji w tymże przedmiocie zakończonej decyzjami Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w [...] z [...] września 2009 r. i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2009 r. Natomiast w niniejszym postępowaniu – jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji – ARiMR nie jest organem uprawnionym do podejmowania rozstrzygnięć dotyczących dokonywania wpisu na listę armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej. Tak więc ARiMR nie mogła wziąć pod uwagę przedstawionych przez skarżącego dowodów, dotyczących bezzasadnego wpisania go na listę armatorów statków rybackich, którzy dopuścili się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej. Powyższe wynika także z cytowanego § 9 ust. 2 rozporządzenia. Natomiast ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy – "Listy armatorów, którzy dopuścili się poważanego naruszenia zasad WPR" wynika bezspornie, że skarżący dopuścił się takiego naruszenia 14 stycznia 2009 r. i wskazano na podstawie jakich decyzji to stwierdzono (por. k. 78 akt adm.). Sąd odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia w sprawie "zasady nie działania prawa wstecz", biorąc pod uwagę datę poważnego naruszenia zasad polityki rybackiej [...] stycznia 2009 r. oraz daty wydania aktów prawnych regulujących przyznanie pomocy finansowej w ramach środka 1.2, stwierdza, że zarzut ten jest chybiony. Wskazać bowiem należy, że § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wskazuje, iż rekompensata w ramach niniejszego środka, przyznawana jest armatorowi statku rybackiego, który nie dopuścił się poważanego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej (...), w roku, za który ubiega się o przyznanie pomocy. Tak więc powołany przepis wprost wskazuje, iż armator statku rybackiego aby otrzymać rekompensatę w ramach niniejszego środka, nie dopuścił się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej w roku, za który ubiega się o przyznanie pomocy. Skarżący składając 10 lipca 2009 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej był świadomy tego, że z zgodnie przywołanym przepisem, badany będzie cały rok 2009 co do ewentualnego poważnego naruszenia przez armatora zasad wspólnej polityki rybackiej. Skarżący takiego poważanego naruszenia dopuścił się 14[...] stycznia 2009 r., co zostało stwierdzono decyzją Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w [...] z [...] września 2009 r., a więc warunku § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w dniu złożenia wniosku i wydania decyzji o przyznaniu pomocy ewidentnie nie spełniał. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że bezzasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Kontrolowane decyzje zawierają rozstrzygnięcia, jak również prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Sąd nie dopatrzył się ponadto innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego Sąd wyjaśnia, iż zgłoszone przez skarżącego wniosek o dopuszczenie dowodów z przedstawionych dokumentów (faktur, kopii protokołów kontroli statków i kart dzienników połowowych) nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony, ponieważ dowody te miałby być przedstawione na okoliczność stwierdzenia, czy skarżący dopuścił się poważnego naruszenia zasad wspólnej polityki rybackiej, co nie było przedmiotem badania Sądu w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.