V SA/Wa 2191/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. sprawy ze skargi I. C. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę W dniu [...] maja 2009 r. do Ł. Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął złożony przez I. C. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Wnioskowi został nadany numer [...]. Weryfikacja wniosku Skarżącej wykazała, że wymaga on uzupełnienia braków formalnych, dlatego też pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. (data otrzymania [...].08.2009 r.) Ł.Oddział Regionalny ARiMR wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych w postaci m.in. poprawionego wniosku oraz ostatecznego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru - w zależności od charakteru planowanych w ramach operacji robót budowlanych. W wezwaniu wskazano termin uzupełnienia na 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. W odpowiedzi na wezwanie I. C. nadesłała pismo, w którym zwróciła się o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku z uwagi na trudności w zgromadzeniu wszelkich niezbędnych dokumentów, na które otrzymała odpowiedź w postaci przedłużenia terminu do uzupełnienia wniosku do dnia [...] października 2009 r. Następnie w dniu [...] października 2009r. (data wpływu do Oddziału Regionalnego ARiMR) wnioskodawczyni złożyła m.in. uzupełniony (poprawiony) wniosek oraz decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. , dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-mieszkalnego (sklep spożywczo-przemyślowy) dla A. C. Z uwagi na nieuzupełnienie wniosku zgodnie z pismem z [...] sierpnia 2009 r., Ł. Oddział Regionalny ARiMR w wezwaniu z [...] marca 2010 r. ponownie zobowiązał zainteresowaną do uzupełnienia braków wniosku, wskazując jednocześnie na nieprawidłowości w złożonych przez wnioskodawczynię dokumentach. W szczególności wezwano Skarżącą do złożenia dokumentów potwierdzających uzyskanie przez nią ostatecznego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru. Skarżąca otrzymała wezwanie w dniu [...] marca 2010 r. W związku z otrzymanym wezwaniem, I. C. zwróciła się ponownie z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia stosownych dokumentów. Organ, przychylając się do wniosku zainteresowanej poinformował, iż przedłużony termin do złożenia niezbędnej dokumentacji upływa w dniu [...] kwietnia 2010 r. We wskazanym terminie do ARiMR wpłynęło uzupełnienie wniosku w postaci m.in. poprawionych. stron wniosku i Planu Operacyjnego oraz projekt budowlany, dziennik budowy i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-mieszkalnego nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. – wszystkie te dokumenty wystawione na inwestora A.C. Wnioskodawczyni ponadto w tym samym dniu wniosła o przedłużenie terminu do złożenia poprawionych dokumentów o 10 dni, na co otrzymała zgodę i ustalony nowy termin na dzień [...] maja 2010 r. W dniu [...] maja 2010 r. do Oddziału Regionalnego wpłynęły uzupełnione strony wniosku dot. finansowania operacji i kosztorys inwestorski. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Ł. Oddział Regionalny ARiMR odmówił przyznania wnioskowanej przez I. C. pomocy. Organ wskazał, że wniosek zainteresowanej nie został uzupełniony w zakresie wskazanym w wezwaniach z dnia [...] sierpnia 2009 r. i [...] marca 2010 r. Wyjaśniono, iż zgodnie z treścią § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 , jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Następnie wskazano, iż wnioskodawczyni była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia wniosku, miała trzykrotnie wydłużany termin do uzupełnienia, ale nie dostarczyła dokumentów potwierdzających uzyskanie przez nią ostatecznego pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dot. utwardzenia placu manewrowego i miejsc parkingowych wykonania ogrodzenia wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru. Ponadto wnioskodawczyni nie dostarczyła umowy dzierżawy, z której wynikałaby powierzchnia dzierżawionej działki. Wskazano również na niepoprawnie wypełnione pola wniosku i niezgodną z podaną we wniosku liczbę załączników. Wobec powyższego organ, w oparciu o treść § 18 ust. 5 ww. rozporządzenia, odmówił przyznania pomocy. Skarżąca odebrała pismo w dniu [...] czerwca 2010 r. W piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. (data wpływu do Ł. Oddziału Regionalnego ARiMR – [...].06.2010 r.) I. C. zwróciła się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wskazała, że złożony przez nią wniosek spełniał wszystkie określone przepisami prawa wymogi i nieprawdą jest, iż brakuje niezbędnych dokumentów. W szczególności Skarżąca nie zgodził się ze stwierdzeniem, że nie dostarczyła dokumentów potwierdzających zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dot. utwardzenia placu manewrowego i miejsc parkingowych oraz wykonania ogrodzenia wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru. Ponadto w dniu [...].04.2010 r. w siedzibie Agencji złożyła plan budowy i aneks do umowy dzierżawy, jak również dostarczyła oświadczenie męża – A. C., że nie posiadają rozdzielności majątkowej, co świadczy o tym, że oboje posiadają prawo do nieruchomości (działki nr [...]). Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skargą z dnia 11 sierpnia 2010 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, I. C., reprezentowana przez adwokata R. S., wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu Ł. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...] czerwca 2010r. i o zasądzenie kosztów postępowania. Organowi zarzucono dokonanie błędnej wykładni: 1. § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 , 2. art. 29 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, 3. art. 29 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, 4. art. 30 ust. 1 pkt 3 oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w wyznaczonym przez organ terminie zostały złożone wszystkie wymagane dokumenty, a organ bezzasadnie – w świetle wskazanych przepisów Prawa budowlanego – żądał dołączenia dokumentów dot. pozwolenia na budowę i zgłoszenia zamiaru dokonania robót budowlanych. Mimo to jej wniosek został odrzucony. Wskazano ponadto, że Agencja naruszyła prawo nie udzielając odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ustosunkowując się w odpowiedzi na skargę do powyższych zarzutów organ podtrzymał wszystkie argumenty wskazane w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 28 marca 2011 r. pełnomocnik Skarżącej – adwokat R.S. – złożył kopię pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...].08.2010 r., z którego wynika, że po udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-mieszkalnego decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. nie jest już możliwe dokonanie cesji pozwolenia na budowę nr [...] z A. C. na I.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie Sąd zwraca uwagę, że tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach wymienionego działania reguluje rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1), ustawa z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej: ustawa) oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, dalej: rozporządzenie). Rozpoznawana sprawa dotyczy wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek m. in. osoby fizycznej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z kolei stosownie do § 18 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków formalnych w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, w myśl § 18 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków - Agencja nie przyznaje pomocy , jeżeli nie wszystkich braków - Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (ust. 6). Zgodnie zaś z § 21 rozporządzenia Agencja na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania. Stosownie do art. 22 ust. 2 ww. ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jak wcześniej wskazano, wnioskodawczyni dwukrotnie była wzywana do dokonania uzupełnień wniosku i trzykrotnie, na jej prośbę przedłużano termin do dokonania uzupełnień, mimo to nie zostały uzupełnione wymagane dokumenty. Podstawowym brakiem, który stał się podstawą od odmowy przyznania pomocy był brak dokumentów potwierdzających uzyskanie przez Skarżącą ostatecznego pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dot. utwardzenia placu manewrowego i miejsc parkingowych oraz wykonania ogrodzenia wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru. Sąd analizując wskazane powyżej przepisy stwierdza, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, albowiem w świetle przepisów prawa unijnego, ustawy o wspieraniu rozwoju, a przede wszystkim rozporządzenia osoba wnioskująca o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" musi wykazać, że jest inwestorem działań określonych w Ekonomicznym Planie Operacji. Z brzmienia § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, gdzie jest mowa o tym, że pomoc jest przyznawana na operację, która obejmuje wyłącznie inwestycje związane z podjęciem lub wykonywaniem działalności gospodarczej, przepisu § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – mówiącego o przyznawaniu pomocy w postaci refundacji części kosztów poniesionych na budowę lub modernizację obiektów budowlanych oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia, gdzie zostało określone zaliczenie do kosztów kwalifikowanych koszty budowy, przebudowy lub remontu połączonego z modernizacją itd. czy zagospodarowania terenu – należy wywieść, że beneficjentem pomocy jest osoba, która jest inwestorem danego działania, legitymuje się zatem ostatecznymi decyzjami o pozwoleniu na budowę lub zgłoszeniami zamiaru wykonania robót budowlanych wraz z zaświadczeniem właściwego organu, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru. Te akty administracyjne muszą wskazywać wnioskującego o pomoc jako inwestora i osobę, która może tym samym wnioskować o przyznanie pomocy na te działania. Skoro w Ekonomicznym Planie Operacji Skarżąca cały czas wnioskowała o przyznanie pomocy na "uruchomienie sklepu przemysłowo-spożywczego" i wskazywała, że w ramach tej inwestycji wykona remont i modernizację budynku w celu przygotowania pod prowadzenie działalności handlowej, utwardzenie terenu oraz wykonanie ogrodzenia wokół budynku i zakup niezbędnego wyposażenia sklepu, Agencja prawidłowo żądała od wnioskodawczyni wykazania, że jest inwestorem planowanych działań, bowiem z dokumentów przedstawianych przez Skarżącą wynikało, że inwestorem jest jej mąż – A. C. Świadczyło o tym zarówno pozwolenie na budowę, jak projekt budowlany i dziennik budowy czy pozwolenie na użytkowanie budynku. Tym samym należy stwierdzić, że Skarżąca wskazanymi dokumentami wykazała, że jest żoną inwestora, bowiem – co należy podkreślić - w żadnym ze wskazanych postępowań nie występowała nawet jako strona postępowania. W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził, że wnioskodawczyni nie uzupełniła wszystkich wymaganych przepisami prawa powszechnie obowiązującego dokumentów dołączanych do wniosku. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię wskazanych w skardze przepisów Prawa budowlanego, albowiem Agencja w postępowaniu toczącym się z wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w ogóle nie stosowała wskazanych przepisów, wskazywała bowiem jedynie na dokumenty, które wnioskodawczyni była zobowiązana Agencji złożyć do wniosku. Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Uchybienia i braki wniosku podlegające usunięciu zostały objęte dwoma wezwaniami organu, zgodnie z § 18 ust. 3 i 4 pkt 2 rozporządzenia, wobec ich nieusunięcia przez wnioskodawcę organ zgodnie z prawem – na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia – odmówił przyznania pomocy. Sąd ponadto stwierdza, że ocena dokonana przez Agencję była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszała też mających zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego. Dlatego też skarga jako pozbawiona podstaw, na podstawie art.151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.