V SA/Wa 2194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA – Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego sprawy ze skargi W. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. W. M. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, których dotyczy skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią tego aktu. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2005, s. 295-296). W sprawie wniosek skarżącego nie może być rozpoznany przez sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności decyzji wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Wskazać należy, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku skarżącego. Dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ nadzorczy m.in. na podstawie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz.1619 ze zm.). Należy jednak zauważyć, iż przepis ten nie normuje instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika. Wniosek taki, skierowany do organu nadzoru, może jedynie stanowić podstawę podjęcia przez ten organ czynności nadzorczych z urzędu (P. Pietrasz [w:] Kijowski Dariusz Ryszard (red.), Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz. LEX 2010). Na marginesie wskazać należy, iż przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania nie mogłaby być w niniejszej sprawie również zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. Zdaniem Sądu, powyższa decyzja, wydana w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazana powyżej decyzja ma charakter odmowny, nie nakładają więc na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Z tych względów należało na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji