V SA/Wa 2199/13

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) lipca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnych dostaw p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy D. Z. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca powadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synem. Posiada dom o powierzchni 30 m2 i gospodarstwo rolne o powierzchni 3 ha. Skarżąca nie zadeklarowała dochodów z gospodarstwa rolnego i nie zadeklarowała posiadania wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zarówno ona jaki członkowie jej rodziny nie pracują zawodowo. Skarżąca prowadzi podupadłe gospodarstwo rolne. Nie posiada środków pieniężnych na zapłatę energii elektrycznej i kupno leków. W odpowiedzi na wezwanie do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów, skarżąca oświadczyła, że posiadane gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów. Łącznie z nieruchomościami rolnymi posiadanymi przez jej męża, gospodarstwo zajmuje powierzchnię 23 ha. Dopłaty skarżąca otrzymywała jedynie do 7 ha. Na gruntach rolnych uprawiana jest trawa, a dochód z jej sprzedaży wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, opłacenie rachunków i zakup żywności. Gospodarstwo nie jest wyposażone w sprzęt rolniczy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz złożone oświadczenia dotyczące posiadanego majątku oraz uzyskiwanych dochodów należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. w całości. Skarżąca zadeklarowała, że jedynym źródłem dochodów jest gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą łąki. Sprzedaż materiału z uprawianych łąk pozwala uzyskiwać dochody minimalne umożliwiające zapewnienie jedynie podstawowych potrzeb. W ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.