V SA/Wa 2201/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Skarżący R. S. złożył w dniu [...] maja 2010r. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2010. Wnioskodawca zgłosił do przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) - 10,55 ha oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) - 10,55 ha. We wniosku zadeklarował między działki rolne o identyfikatorach: - działka "A" (deklaracja upraw - JPO_TUZ) o powierzchni 1,68 ha położoną na działce ewidencyjnej [...]; - działka "C" (deklaracja upraw - JPO_TUZ) o powierzchni 1,61 ha położoną na działce ewidencyjnej [...]; - działka "D" (deklaracja upraw - JPO_TUZ) o powierzchni 3,00 ha położoną na działce ewidencyjnej [...]; - działka "E" (deklaracja upraw - JPO_TUZ) o powierzchni 2,23 ha położoną na działce ewidencyjnej [...]; - działka "F" (deklaracja upraw - JPO_TUZ) o powierzchni 0,97 ha położoną na działce ewidencyjnej [...]. W wyniku przeprowadzonej w dniu [...] września 2010r. kontroli w gospodarstwie beneficjenta stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku. Z raportu wynika, że powierzchnia deklarowana na działce rolnej "A" znajdującej się na działce ewidencyjnej [...], wynosi 1,68 ha - stwierdzono 0,81 ha. Powierzchnia deklarowana na działce rolnej "C" znajdującej się na działce ewidencyjnej [...], wynosi 1,61 ha - stwierdzono 1,38 ha. Powierzchnia deklarowana na działce rolnej "D" znajdującej się na działce ewidencyjnej [...], wynosi 3,00 ha - stwierdzono 1,83 ha. Powierzchnia deklarowana na działce rolnej "E" znajdującej się na działce ewidencyjnej [...], wynosi 2,23 ha - stwierdzono 1,33 ha. Powierzchnia deklarowana na działce rolnej "F" znajdującej się na działce ewidencyjnej [...], wynosi 0,97 ha - stwierdzono 0,37 ha. Mając powyższe na względzie Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Kierownik Biura) w dniu [...] marca 2011r. na mocy decyzji Nr [...] odmówił wnioskodawcy przyznania jednolitej płatności obszarowej, z uwagi na różnice między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a ustaloną w czasie kontroli powierzchnią kwalifikującą się do objęcia uzupełniającą płatnością obszarową (procentowa różnica 51,1461%) oraz odmówił uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce), gdyż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność ta przysługuje rolnikowi do powierzchni, do której została przyznana jednolita płatność obszarowa. Nie zgadzając się z tak podjętym rozstrzygnięciem R.S. odwołał się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor Oddziału) podnosząc, iż nie zgadza się z wynikami przeprowadzonej kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni gruntów rolnych. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Oddziału wyjaśnił, m.in., że zgodnie z art. 7 ust 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. Nr 170, poz.1051 ze zm., dalej: ustawa), wysokość bezpośredniej płatności uzupełniającej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności. Organ wskazał, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości we wniosku dotyczących przekroczenia powierzchni wnioskowanej do przyznania płatności w stosunku do powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 r.) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str. 27). Organ II instancji podkreślił, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu stwierdzono, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną i ustaloną na podstawie protokołu z kontroli na miejscu wyniosła 51,1461%. Zgodnie natomiast z art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% powierzchni stwierdzonej, płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. W dalszej części uzasadnienia Dyrektor Oddziału powołał się na art. 31 ust. 7 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła. Organ wskazał jednocześnie, że strona z powyższego prawa nie skorzystała. Reasumując podkreślił, iż przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy, zaś stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości jednoznacznie obrazują zdjęcia podczas niej wykonane. Dyrektor Oddziału wyjaśnił przy tym, że kontrole na miejscu lub kontrole metodą FOTO są przeprowadzane przez właściwe władze w celu zweryfikowania warunków kwalifikowalności do przyznania płatności. Warunki kwalifikujące działki rolne do pomocy weryfikuje się za pomocą wszelkich właściwych środków. Agencja oraz podmioty wdrażające mogą powierzyć przeprowadzenie powyższych kontroli lub wizytacji w miejscu jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi, i technicznymi. Powołując się na orzecznictwo NSA wskazał ponadto, że z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne, co do zasady należy przypisać im przymiot wiarygodności. Wobec zarzutów podnoszonych przez producenta rolnego w odwołaniu, iż wykonane przez niego pomiary potwierdzają powierzchnie zgłoszone we wniosku, przez co nie zgadza się on z ustaleniami kontroli na miejscu, organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony są obowiązane przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił decyzjom organów pierwszej i drugiej instancji naruszenie zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 6, art.7, art.10, art.77 § 1, art.78 § 1 , art.80 i art.107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i nie wzięcie pod uwagę argumentów skarżącego mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Rozwijając motywy skargi skarżący wskazał na brak podstawy prawnej i matematycznego sposobu naliczenia sankcji powierzchniowych tak, aby strona miała możliwość sprawdzenia poprawności wyliczenia tych różnic. Ponadto skarżący wskazał na uchybienia w trakcie przeprowadzonej kontroli w jego gospodarstwie. Zwrócił też uwagę, iż przy wydawaniu decyzji nie wzięto pod uwagę różnicy wielkości działki B, która wraz z działką A tworzy jedną działkę o numerze ewidencyjnym [...]. W wyniku pominięcia działki B w decyzjach, ostateczny wynik nie zgadza się z podsumowaniami w tychże rozstrzygnięciach. Zdaniem skarżącego, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazał jednoznacznie, jakie pojawiły się rozbieżności pomiędzy powierzchnią deklarowaną, a faktycznie użytkowaną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne jest, ze zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca oparta została między innymi na raporcie z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2009 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego, który został doręczony skarżącemu. Skarżący, który jedynie częściowo uczestniczył w czynnościach kontrolujących, nie zgłosił do wspomnianego raportu umotywowanych zastrzeżeń, do czego miał prawo zgodnie z treścią art. 31 ust. 7 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zgłaszając jedynie wątpliwości co do prawidłowości jej ustaleń oraz niejasności decyzji i zawartych w niej wyliczeń matematycznych w odwołaniu. Sposób wyliczeń w zaskarżonej decyzji również nie został podany (organ wskazał jedynie na przepis art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 mający w tej kwestii zastosowanie), jak również nie ustosunkowano się do okoliczności związanych ze zgłoszeniem przez skarżącego działki B, co do której skarżący uznał, że nie jest ona uwzględniona. Odnosząc się do tej kwestii należy jednak powiedzieć, że jakkolwiek organy wprost tego w decyzji nie zaznaczyły to jednak działka ta została przez nie uwzględniona. Wynika to z faktu, że organy przyjęły, że skarżący zadeklarował do płatności 10,55 ha, a więc w powierzchni tej mieści się działka rolna B o pow. 1,06 ha jak również działka rolna A o powierzchni 1,68 ha, położone na działce ewidencyjnej [...] - łącznie działki A i B zgłoszone przez rolnika mają 2,76 ha. Biorąc pod uwagę wykluczenia powierzchni stwierdzone w wyniku kontroli dotyczące działek A,C,D,E i F , które organy przyjęły na 3,57 ha jasne jest również, że zastosowano treść wspomnianego art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który wskazuje, że wysokość pomocy oblicza się w odniesieniu do obszaru stwierdzonego, a jest ona pomniejszana przy uwzględnieniu różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym i w zależności od wysokości tej różnicy albo pomoc jest zmniejszana, albo się jej nie udziela albo dodatkowo oblicza sankcje. W odniesieniu do tej sprawy organ uznał, że różnica między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym wynosi 3,57 ha (10,55 -3,57= 6,98), co powoduje, że pomoc należało wyliczyć mając na uwadze stosunek tej różnicy do obszaru stwierdzonego czyli 3, 57 ha :6,98 ha = 51,1461%. Odnosząc się do wspomnianych wyliczeń należy stwierdzić, że wątpliwości Sądu budzi ich poprawność, niezależnie od tego, że organ popełnił błąd matematyczny (wprawdzie na korzyść strony) dotyczący działki F, co do której przyjęto, że wykluczenie powinno dotyczyć powierzchni 0,37 ha a nie 0,60 ha, skoro zadeklarowano 0,97 ha a stwierdzono 0,37 ha. Wspomniany błąd oczywiście nie mógłby być wyłączną przyczyną uchylenia decyzji ponieważ byłoby to działaniem na niekorzyść strony. Uznając więc, że doszło do nieprawidłowości, Sąd ma na uwadze ustalenia kontrolujących, przyjęte w decyzjach przez organy jako właściwe w odniesieniu do powierzchni stwierdzonej. W ocenie Sądu ustalenia te dotknięte zostały prawdopodobnym błędem w związku z metodą wyliczenia tzw. tolerancji pomiaru ze względu na konieczność wliczenia do powierzchni stwierdzonej strefy buforowej. Skoro bowiem podstawą przy wydaniu decyzji są m.in. przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 r.), to zgodnie z treścią art. 34 akapit trzeci tego rozporządzenia, tolerancja pomiaru jest określana przy uwzględnieniu 1,5 metrowej strefy buforowej, tymczasem jak wynika z protokołu kontroli szerokość strefy buforowej została przyjęta jako 1,25 m, co przy dużych powierzchniach działek rolnych może mieć poważne znaczenie w sprawie. Ponadto jak wynika z tego samego protokołu powierzchnia działki B położonej na działce ewidencyjnej [...], w istocie jest większa od deklarowanej i wynosi 1,26 ha, a przecież może jeszcze ona ulec zwiększeniu z uwagi na wyliczenia związane ze strefę buforową. Skoro stwierdzono w toku kontroli, że działka ta ma większą powierzchnię, a inne działki mniejszą, to powierzchnie te powinny zostać skompensowane ponieważ są to działki rolne, na których jest ta sama grupa upraw. Zgodnie bowiem z treścią art. 57 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przy obliczaniu pomocy ograniczeniem jest jedynie wielkość powierzchni zadeklarowanej we wniosku, której nie można przekroczyć. W sprawie wymaga zatem dokładnego wyjaśnienia jaką faktycznie powierzchnię mają zadeklarowane działki, przy czym dokonując tych ustaleń należy zwrócić uwagę na to, że działki te dzierżawione są od Lasów Państwowych, że są to w rzeczywistości łąki i pastwiska, że realizowany jest na nich również program rolno środowiskowy. Mając na uwadze położenie tych działek należy zastanowić się czy okoliczność ta ma znaczenie i czy w związku z tym istnieją jakieś przesłanki, które pozwoliłyby na wzięcie pod uwagę treści art. 34 ust.2 rozporządzenia nr 1122/2009. Dokonując ustaleń powinno zostać również wyjaśnione (co wynika z załącznika do skargi) dlaczego w 2009 r. (wprawdzie do płatności rolno środowiskowej) w odniesieniu do działki nr ewid. [...], na której położona jest działka rolna D, przyjęto powierzchnię referencyjną PEG 2,7763 ha czego dowodzi pismo Kierownika ARiMR w W. z [...] września 2009 r., a w 2010 r. w przedmiotowej sprawie powierzchnię tej działki rolnej przyjęto jako 1,83 ha. Sąd zdaje sobie oczywiście sprawę z tego, że powierzchnia działki rolnej może ulec zmianie, ale skoro działka D jest trwałą łąką to mimo, że stwierdzono jej niespójność powstaje pytanie dlaczego powstała taka zasadnicza różnica w powierzchni. Budzi to uzasadnione wątpliwości tym większe, że w protokole kontroli pomiary dotyczące tej działki były różne o czym świadczą skreślenia aż wreszcie – jako właściwą przyjęto powierzchnię 1,83 ha. Wobec wskazanych okoliczności należy przyjąć, że mimo, iż faktem jest, że zgodnie z treścią art. 3 ust.3 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, to organ ma zgodnie z treścią art. 7 i 77 kpa prawidłowo ustalić i ocenić zgromadzony materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie wskazane zastrzeżenia WSA dotyczyły oceny protokołu i raportu z kontroli na miejscu, a więc materiału dowodowego pozostającego w dyspozycji organu. Wątpliwości dotyczące ustaleń dokonanych przez organ wskazują, że naruszenie wskazanych przepisów postępowania administracyjnego, mogło mieć istotne znaczenie dla treści rozstrzygnięcia, co powoduje, że działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a WSA uchylił zaskarżoną decyzję. Na koniec zaznaczyć należy, że po dokonaniu ustaleń organ wyda decyzję mając na względzie treść art. 139 Kpa.