V SA/Wa 2201/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Beata Krajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne postanawia: - zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącej: K. L. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne K. L., dalej: "skarżący", wniósł o zwrot kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2201/13 uchylił zaskarżone postanowienie. W myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydal zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnego do celowego dochodzenia praw. Z powyższego unormowania wynika, iż obowiązek poniesienia kosztów, w przypadku uwzględnienia skargi obciąża organ, w ten sposób, że to organ zwraca skarżącemu poniesione przez niego, a niezbędne do celowego dochodzenia praw koszty sądowe. W tej bowiem sytuacji, obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związany jest z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym do opłat sądowych zalicza się wpis i opłata kancelaryjna. Z kolei, stosownie do treści art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie skarga została uwzględniona, gdyż Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Skarżący natomiast uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. W sytuacji, gdy w wyroku uwzględniającym skargę nie zapadło orzeczenie o kosztach postępowania, należało wydać odrębne postanowienie w tym przedmiocie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 224 p.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.