V SA/Wa 2202/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawarte w piśmie z dnia ... września 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia ... września 2013 r. nr ... Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała A. S., że jego wniosek pn. "..." o przyznanie dofinansowania w ramach Priorytetu VI "Wykorzystanie walorów naturalnych i kulturowych dla rozwoju turystyki i rekreacji", Działanie 6.2 "Turystyka" zostało ocenione negatywnie. Na powyższe rozstrzygnięcie wnioskodawca złożył skargę, dniu 30 września 2013 r.e wnioskodawca złożył która wpłynęła do tut. sądu w dniu 30 września 2013 r. Zarządzeniem z dnia 7 października 2013 r. wezwano skarżącego (na podstawie art. 30c ust. 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) do uzupełnienia braków skargi poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii obejmującej: – wniosek o dofinansowanie projektu, – informację o wynikach oceny projektu (pismo MJWPR z dnia ... lipca 2013 r.), – protest, – informację o rozpatrzeniu protestu (pismo MJWPU z dnia ... sierpnia 2013 r.), – informację wydaną w wyniku ponownej oceny projektu (pismo MJWPU z dnia ... września 2013 r.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia albowiem nadesłane do sądu dokumenty (przez skarżącego) stanowiły kopie, które nie zostały uwierzytelnione zgodnie z przepisami prawa. Pouczono jednocześnie skarżącego o treści art. 30c ust. 2a, ust. 2b, oraz ust. 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał kopie żądanych dokumentów, które uwierzytelnił sam. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Pojęcie "kompletnej dokumentacji" zostało zdefiniowane w przepisach art. 30c ust. 2a i 2b u.z.p.p.r., dodanych na mocy ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714). W myśl art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Jednocześnie, zgodnie z art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r., kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych, jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można, bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi. Podkreślić należy, iż wykładnia językowa powołanego przepisu art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r., prowadzi do jednoznacznego stanowiska, iż składane wraz ze skargą dokumenty winny stanowić oryginały, bądź też kopie, jednakże kopie uwierzytelnione. W zakresie oceny wierzytelności dokumentów przedkładanych w toku postępowania przed sądami administracyjnymi, należy odwołać się do przepisów art. 48 § 3 i § 4 p.p.s.a. Jak to, bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lutego 2011 r. o sygn. akt II GSK 57/11 (orzeczenia NSA są dostępne na internetowej stronie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl), regulacja art. 30e u.z.p.p.r. nie wymienia, jako wyłączonego art. 48 § 3 i 4 p.p.s.a., zgodnie, z którym zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym, zaś zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego. Regulacja ta może znaleźć odpowiednie zastosowanie w sprawie ze skargi wnoszonej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skoro nie jest sprzeczna z celem tej ustawy, a wprost przeciwnie – może sprzyjać realizacji szybkości postępowania sądowego. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła dokumentację, która stanowiła kopie dokumentów nie potwierdzonych za zgodność z oryginałem, zaś na wezwanie, o którym wyżej mowa przedłożyła dokumenty, które uwierzytelniła sama. Ponieważ strona nie jest notariuszem, adwokatem bądź radca prawnym nie mogła skutecznie potwierdzić za zgodność z oryginałem dokumentów wytworzonych przez organ (MJWPU). Oznacza to, iż zarządzenie z dnia 7 października 2013 r. nie zostało wykonane w sposób należyty. Taki stan rzeczy skutkował koniecznością pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w oparciu o przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.