V SA/Wa 2208/11

WyrokWSA w Warszawie2012-03-07

Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak, Jolanta Bożek, Barbara Mleczko-Jabłońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żona zmarłego rolnika, która nie jest jego spadkobierczynią, może ubiegać się o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na podstawie wniosku złożonego przez zmarłego męża?
Ratio decidendi
Żona zmarłego rolnika, która nie jest jego spadkobierczynią, nie może ubiegać się o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na podstawie wniosku złożonego przez zmarłego męża. Przepisy prawa, w tym § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r., dopuszczają możliwość przejęcia płatności przez spadkobiercę, który musi wykazać swój status spadkobiercy. Zgoda spadkobierców na ubieganie się o płatności przez osobę niebędącą spadkobiercą jest bez znaczenia prawnego.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich. Po jego śmierci, żona złożyła wniosek transferowy o przyznanie jej płatności. Postanowienie sądu stwierdziło nabycie spadku po rolniku przez jego synów, a nie przez żonę. Organy ARiMR odmówiły przyznania płatności żonie, wskazując, że nie jest ona spadkobierczynią. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę żony.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Protokolant - st. spec. Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; oddala skargę. W dniu [...] maja 2010 r. Z.K. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i o przyznanie pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W dniu [...] września 2010 r. wnioskodawca zmarł. Wobec powyższego, w dniu [...] września 2010 r. małżonka wnioskodawcy - G.K. - złożyła wniosek transferowy, tj. wniosek o przyznanie jej płatności z uwagi na śmierć męża. Do wniosku dołączyła testament sporządzony przez zmarłego producenta rolnego, oświadczenie o przejęciu zobowiązania ONW, skrócony odpis aktu zgonu oraz oświadczenia trzech spadkobierców o wyrażeniu zgody na ubieganie się przez nią o płatności. W odpowiedzi na powyższe organ I instancji wezwał wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień i poinformował jednocześnie, że złożone dokumenty nie dają podstawy do przyznania płatności na podstawie wniosku transferowego. W związku z wezwaniem G.K. złożyła korektę do wniosku transferowego, a następnie, tj. w dniu [...] czerwca 2011 r. zainteresowana przedłożyła organowi prawomocne postanowienie Sadu Rejonowego w P. stwierdzające nabycie spadku – w tym wchodzące w jego skład gospodarstwo rolne – po zmarłym Z.K. przez jego synów, tj. P.,R.J. i K. W dniu [...] czerwca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. wydał decyzję nr [...], którą odmówił przyznania G.K. przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że z przedstawionych przez wnioskodawczynię dokumentów, tj. z prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku wynika, iż G.K. nie jest spadkobiercą Z.K., a zatem wobec treści § 7 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r. nr 40 poz. 329 ze zm.) nie może nabyć prawa do płatności objętych wnioskiem. Zainteresowana nie zgodziła się z powyższą decyzją i złożyła odwołanie do Dyrektora Oddziału ARiMR, w którym wskazała, iż decyzja organu jest nieprawidłowa, ponieważ składając wymagane dokumenty, spełniła warunki przyznia jej płatności. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie odamwiające przyzania wnioskodawczyni płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ wyjaśnił, że z treści § 7 ww. rozporządzenia wynika, że w przypadku śmierci rolnika, która nastąpiła w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW, do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, płatność ONW przysługuje spadkobiercy po spełnieniu przez niego określonych warunków. Dyrektor Oddziału zaznaczył, że wobec jasnej treści ww. przepisu nie ulega wątpliwości, że płatności po zmarłym rolniku mogą być przyznane tylko osobie będącej spadkobiercą zmarłego rolnika. Mając na uwadze powyższe organ zauważył, że w niniejszej sprawie z przedstawionego przez wnioskodawczynię postanowienia Sądu Rejonowego w P., dotyczącego stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym Z.K. wynika, że spadek, w tym wchodzące w skład spadku gospodarstwo rolne – w związku z treścią sporządzonego przez Z.K.. testamentu – nabyli jego synowie, tj. P.,R.J. i K.. Skoro zatem G.K. nie jest spadkobiercą Z.K., to nie spełnia przesłanki określonej w § 7 ww. rozporządzenia, nie może zatem przejąć płatności. Następnie organ wyjaśnił, że skoro G.K. nie jest spadkobiercą Z.K., to bez znaczenia dla sprawy pozostaje okoliczność, iż jej synowie, którzy nabyli spadek, wyrazili zgodę na ubieganie się przez wnioskodawczynię o ww. płatności. Mając zatem na uwadze, że zainteresowana nie spełnia przesłanki określonej w § 7 ww. rozporządzenia, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR orzekł, iż organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił G.K. przynania wnioskowanej płatności, a zatem zasadnym było utrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w mocy. Na powyższą decyzję G.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której podniosła, że spełniła wszystkie warunki do otrzymania wnioskowanej płatności, tj. otrzymała numer identyfikacyjny, następnie zaś wszystkie wymagane dokumenty przedstawiła organowi, a zatem zaskarżona decyzja, odmawiająca przyznania jej płatności ONW jest nieprawidłowa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Badając w tym kontekście legalność zaskarżonej decyzji , zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej jest ona prawidłowa bowiem przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia mającego w sprawie zastosowanie prawa materialnego jak również zasad procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny i sprowadza się do ustalenia, że mąż skarżącej Z.K. złożył w dniu [...] maja 2010r. w Biurze Powiatowym ARiMR w M. wniosek o przyznanie na rok 2010 płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i o przyznanie pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. We wniosku zadeklarował grunty rolne o łącznej deklarowanej powierzchni użytków rolnych [...] ha do płatności jednolitej i [...] ha do płatnosci uzupełniajacej. Producent zmarł w dniu [...] września 2010r. W dniu [...] września 2010r. żona zmarłego wnioskodawcy G.K. złożyła wniosek o przyznanie jej płatności z uwagi na śmierć męża. Do wniosku dołączyła testament sporządzony przez zmarłego producenta rolnego, oświadczenie o przejęciu zobowiązania ONW, skrócony odpis aktu zgonu oraz oświadczenia trzech spadkobierców o wyrażeniu zgody na ubieganie się przez nią o płatności. Następnie G.K. złożyła korektę do wniosku transferowego, a w dniu [...] czerwca 2011 r. przedłożyła organowi prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w P. stwierdzające nabycie spadku – w tym wchodzące w jego skład gospodarstwo rolne - po zmarłym Z.K. na mocy testamentu przez jego synów, tj. P.,R.J. i K. w 1/ 3 części przez każdego z nich. Po rozpoznaniu sprawy organy ARiMR odmówiły przyznania G.K. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania wskazując, że zgodnie z przedstawionym prawomocnym postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po Z.K. G.K. nie jest jest jego spadkobierczynią, gdyż spadek po nim na mocy dziedziczenia testamentowego nabyli po 1/3 części synowie. Spór w sprawie niniejszej sprowadza się zatem do ustalenia czy prawidłowo organy ARiMR odmówiły skarżacej prawa do przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 z wniosku jej zmarłego męża kierując się jak wskazano w zaskarżonej decyzji treścią § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11.03.2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r. nr 40 poz. 329 ze zm.) – dalej; rozporządzenie z 11.03.2009 r. – przyjmując, że prawo to jej nie przysługuje bowiem nie jest ona spadkobierczynią zmarłego wnioskodawcy. W tym miejscu wskazać należy, że płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania przyznaje się na podstawie ustawy z dnia 7.03.2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. nr 64, poz. 427) na wniosek producenta rolnego. Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia z dnia 11.03.2009 r. płatność ONW przyznaje się rolnikowi, który: 1) zobowiąże się do przestrzegania wymagań o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.) albo w art. 37 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności 5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jednocześnie zarówno ustawa z dnia 7.03.2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich jak i rozporządzenie z dnia 11.03.2009 r. regulują sytuacje, związane ze śmiercią rolnika, która nastąpiła, jak w sprawie niniejszej, po złożeniu wniosku o przyznanie płatności. Z art. 25 ust. 1 ww. ustawy wynika bowiem m.in., iż w sprawach dotyczących przyznania pomocy w razie śmierci wnioskodawcy, następca prawny wnioskodawcy może, na swój wniosek, wstąpić do toczącego się postępowania na miejsce wnioskodawcy, jeżeli nie sprzeciwia się to przepisom, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz istocie i celowi działania, w ramach którego ma być przyznana pomoc. W razie śmierci beneficjenta, rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, przekształcenia beneficjenta lub innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistnieje następstwo prawne, albo w razie zbycia całości lub części gospodarstwa rolnego, całości lub części przedsiębiorstwa beneficjenta, po przyznaniu pomocy, następcy prawnemu beneficjenta albo nabywcy gospodarstwa rolnego lub jego części albo przedsiębiorstwa lub jego części pomoc może być przyznana, na jego wniosek, jeżeli: 1) spełnia on warunki przyznania pomocy; 2) nie sprzeciwia się to przepisom, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz istocie i celowi działania, w ramach którego przyznano pomoc; 3) zostaną przez niego przejęte zobowiązania związane z przyznaną pomocą; 4) środki finansowe z tytułu pomocy nie zostały w całości wypłacone (ust. 2). Natomiast zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 11.03.2009 r. w przypadku śmierci rolnika, która nastąpiła w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, płatność ONW przysługuje spadkobiercy, jeżeli: 1) grunty rolne, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności ONW, w dniu 31 maja roku, w którym został złożony ten wniosek, były w posiadaniu spadkodawcy lub spadkobiercy; 2) zobowiązał się do: a) kontynuowania działalności rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 pkt 1, złożonym przez spadkodawcę, b) zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności ONW, uzyskanej przez spadkodawcę, jaką spadkodawca ten byłby obowiązany zwrócić, gdyby zaniechał prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach rolnych lub ich częściach - w przypadku zaniechania jej w okresie objętym tym zobowiązaniem - składając oświadczenie, na formularzu udostępnionym przez Agencję. W takim przypadku spadkobierca wstępuje do toczącego się postępowania w miejsce spadkodawcy, na wniosek złożony w terminie 7 miesięcy od dnia otwarcia spadku. W dalszej kolejności przepis ten obejmuje niezbędne elementy wniosku oraz katalog dokumentów, które spadkobierca zobowiązany jest do wniosku dołączyć. Istotne jest przy tym, że wniosek, o którym mowa w § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r., spadkobierca, stosownie do ust. 7, składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności przez spadkodawcę. Jednocześnie w myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia z 11.03.2009 r. jeżeli po doręczeniu decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, rolnik, do którego ta decyzja została skierowana, zmarł, jego spadkobiercy przysługują prawa, które przysługiwałyby spadkodawcy jako stronie postępowania. W przypadku gdy w decyzji, o której mowa w ust. 1, została przyznana płatność ONW, płatność ta jest wypłacana spadkobiercy. Jeżeli spadkobierca rolnika, nie kwestionuje należności określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, składa wniosek o wypłatę płatności ONW do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW przez spadkodawcę (ust. 3 i 4). Z treści przepisów art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz z § 7 ust. 2, a także z § 8 ust. 4 rozporządzenia z 11.03.2009 r. wynika, że ustawodawca rozróżnia instytucje: - wniosku o przyznanie płatności, - wniosku o wstąpienie do toczącego się postępowania oraz - wniosku o wypłatę płatności. Po wszczęciu postępowania administracyjnego wnioskiem spadkodawcy, o przyznanie płatności objętych wnioskiem poprzednika prawnego może ubiegać się jak przewidział ustawodawca i co wynika z powyższej regulacji jedynie spadkobierca bądź poprzez złożenie wniosku o wstąpieniu do toczącego się postępowania (art. 25 ust. 1 stawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz z § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r.) bądź wniosku o wypłatę przyznanych decyzją płatności (§ 8 ust. 1 rozporządzenia z 11.03.2009 r.). Powoływany w niniejszej sprawie § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r. ustawy o płatnościach, dotyczy przystąpienia do toczącego się już postępowania wszczętego na skutek wniosku innego podmiotu, który złożył sformalizowany wniosek w ustawowym terminie. Przepis ten, zdaniem Sądu stanowi wyjątek od zasady, że płatności przyznawane są wnioskodawcy po spełnieniu przez niego warunków ich przyznania. Po śmierci składającego wniosek, która nastąpiła przed doręczeniem decyzji ustawodawca dalszy bieg postępowania administracyjnego, a w rezultacie ustalenie prawa do przejęcia płatności uzależnił od inicjatywy spadkobiercy. Skarżąca G.K. wobec śmierci męża, która nastąpiła po złożeniu przez producenta w zakreślonym ustawą terminie sformalizowanego wniosku, a doręczeniem decyzji w sprawie, wystąpiła o przyznanie na jej rzecz pomocy finansowej. Będąc żoną zmarłego, a zatem należąc do kręgu spadkobierców ustawowych wskazała na uprawnienie do przejęcia płatności po zmarłym mężu. Organ tym samym w dacie złożenia wniosku transferowego nie mógł przewidzieć, czy dziedziczenie po zmarłym producencie nastąpi na podstawie testamentu czy ustawy. W wyniku postępowania spadkowego okazało się jednak, że wnioskodawczyni nie wykazała swoich uprawnień do przejęcia płatności, gdyż status spadkobiercy jak wynika z prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w P. sygn. akt [...] jej nie przysługuje. Spadek po zmarłym producencie w tym do wchodzącego w skład spadku gospodarstwa rolnego nabyli bowiem z mocy testamentu jego synowie R.,P. i K.K. po 1/3 każdy z nich. Tym samym skoro wnioskodawczyni nie spełnia warunków określonych w art. § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r. bowiem nie jest spadkobiercą wnioskującego o płatność producenta nie może nabyć prawa do przejęcia z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010r. z wniosku złożonego przez męża Z.K. Zatem zasadnie przyjął organ, iż bez znaczenia pozostaje zgoda wyrażona przez ujawnionych w postanowieniu Sądu spadkowego spadkobierców na to by ona ubiegała się o płatności. Z tego względu w ocenie Sądu słuszne jest stanowisko organów ARiMR o braku podstaw do przyznania skarżącej płatności na rok 2010 w trybie wniosku transferowego złożonego wskutek śmierci męża, która nastąpiła w toku wszczętego przez niego postępowania wnioskiem o pomoc złożonym [...] maja 2010r. W tym miejscu wskazać należy, iż mimo, że istotnie z uregulowań zawartych we wspólnotowych aktach prawnych stanowiących realizację wspólnej polityki rolnej wynika, że wsparcie finansowe rolników i wszelkie dopłaty do produkcji rolnej z założenia mają charakter przedmiotowy i odnoszą się przede wszystkim do gospodarstwa rolnego i produkcji rolnej fakt posiadania i prowadzenia przez skarżącą gospodarstwa rolnego wraz z mężem i posiadania jednego numeru identyfikacyjnego nadanego w trybie przepisów o krajowym systemie producentów nie uzasadnia przyjęcia by w wyniku śmierci producenta, która nastąpiła po złożeniu przez niego wniosku o płatność, a przed wydaniem decyzji w sprawie płatności wniosek podlegałby innym rygorom aniżeli ustawodawca przewidział w § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r., dopuszczającym w razie zajścia szczególnych okoliczności możliwość zmiany podmiotu uprawnionego do płatności. Zatem zgodzić się również należy ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, iż należy odróżnić uprawnienie do ubiegania się o płatności na podstawie wniosku zmarłego rolnika od uprawnienia do ubiegania się o płatności na podstawie współposiadanego gospodarstwa. Nie można zatem przyjąć, że złożony przez męża skarżącej wniosek o przyznanie płatności obszarowych do wspólnie użytkowanych gruntów rolnych uzasadniał w sytuacji śmierci producenta rozstrzygnięcie o płatnościach z pominięciem procedury określonej § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r. na rzecz jego współmałżonka niezależnie od tego czy jest on, czy też nie spadkobiercą wnioskującego o pomoc rolnika. W związku z powyższym należało uznać, za prawidłowe stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, a znajdujące oparcie w regulacji zawartej w § 7 ust. 2 rozporządzenia z 11.03.2009 r. Organy wydające decyzje w przedmiotowej sprawie nie naruszyły również zasad informowania oraz działania w zaufaniu do organów państwa odnosząc się również w sposób bezpośredni do twierdzeń odwołującej się strony. Z wymienionych powodów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło