V SA/Wa 2208/15

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) marca 2015 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. C. Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 5 sierpnia 2015 r., skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, posiada dom o pow. 100 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 35 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku wskazała, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 3.000 zł z tytułu sprzedaży mleka, otrzymuje również dopłaty unijne w wysokości około 30.000 zł. Wnioskodawczyni wskazała, iż dom, nieruchomości rolne oraz uzyskiwane dochody zostały zajęte przez komornika. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę opisaną przez skarżącą sytuację życiową i majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika, a także wobec faktu, iż skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.) uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W szczególności stwierdzić należało, iż wobec wnioskodawczyni toczą się postępowania egzekucyjne, co potwierdzają zgromadzone w aktach administracyjnych dokumenty o zajęciach i zabezpieczeniach egzekucyjnych, w toku których zajęto nieruchomości oraz rachunki bankowe, pozostawiając jedynie kwotę wolną spod zajęcia. Mając zatem na uwadze, iż skarżąca nie dysponuje zasobami pieniężnymi, które mogłaby przeznaczyć na koszty sądowe, uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.