V SA/Wa 2209/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. i J. W. wspólników spółki cywilnej O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) lipca 2013 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; W dniu [...] września 2013 r. (data nadania) M.W. i J. W. – wspólnicy "O." spółka cywilna wnieśli, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] w kwocie [...] zł. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, motywując go faktem, że wobec spółki O. toczy się ponad trzydzieści innych postępowań prowadzonych przez organy celne, opiewających na kwoty od [...] zł. Autorzy wniosku podkreślili, że biorąc pod uwagę łączną wysokość określonych spółce zobowiązań podatkowych w akcyzie, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, zdaniem skarżących ściągnięcie od spółki tych należności byłoby bezzasadne, gdyż zaskarżona decyzja jest obarczona wadą nieważności. Pismem z 29 października 2013 r. skarżący złożyli uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym przedstawili w sposób szczegółowy swoją sytuację majątkową i rodzinną. Autorzy podkreślili, że zobowiązania spółki O. sięgają ponad [...] zł., a obowiązek ich natychmiastowej spłaty wiązałby się z koniecznością sprzedaży posiadanych nieruchomości lub mienia służącego do prowadzenia działalności gospodarczej, co miałoby nieodwracalne negatywne skutki dla podatników. Wnioskodawcy w sposób szczegółowy przedstawili dochody spółki oraz jej wspólników na przestrzeni ostatnich 3 lat. Obecnie, jak podkreślili zobowiązani, spółka O. wznawia działalność, ale nie zajmuje się [...], lecz przekwalifikowuje się na produkcję [...]. Planowane jest, jak podali skarżący, stworzenie nowych miejsc pracy przy [...]. Wskazali, iż w chwili obecnej dochód M. W. oraz jego małżonki I. W. wynosi [...] zł., natomiast dochód wspólnika J. W. wynosi [...] zł. miesięcznie. Wnioskodawcy zapewnili ponadto, że jako wspólnicy spółki posiadają majątek trwały oraz dochody, które w pełni gwarantują w przyszłości spłatę zobowiązań. W skład majątku trwałego wchodzą [...]. Jednak jak zaznaczyli skarżący konieczność spłaty należności będzie znacznym utrudnieniem w prowadzeniu bieżącej działalności spółki, co może spowodować konieczność ograniczenia jej działania lub nawet likwidacji. To wiąże się z kolei z likwidacją stanowisk pracy i zmniejszeniem wpływów do Skarbu Państwa z tytułu podatków. Wnioskodawcy zwrócili również uwagę na fakt, że konieczność natychmiastowej spłaty należności zdezorganizuje także życie prywatne wspólników spółki. Dotkliwy będzie, w przypadku jednego ze skarżących – M. W., brak możliwości dalszego kształcenia dzieci i zaprzestanie [...]. Składający wniosek wskazali na brak świadomego zawinienia w powstaniu zaległości podatkowej oraz na działanie w zaufaniu do organów państwa. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2013 r. zwrócono się do skarżących o przedłożenie niezbędnych dokumentów potwierdzających przedstawioną w piśmie z 29 października 2013 r. sytuację majątkową wspólników tj. wyciągów i wykazów z posiadanych przez wnioskodawców rachunków bankowych, lokat, oszczędności pieniężnych, zeznań podatkowych, a także innych dokumentów które mogłyby potwierdzić wykazywaną sytuację materialną wnioskodawców – w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych. W odpowiedzi skarżący wraz z pismem z dnia 18 listopada 2013 r. (data nadania pocztowego) przedłożyli deklaracje PIT36 i PITB za lata 2010, 2011 i 2012 podatników: J. W. oraz M. W. i I. W., a także wyciągi z rachunków bankowych: J. W. za okres [...] r. (rachunek w banku [...]) i M. W. za okres [...] r. (rachunek w banku [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu, wnioskodawcy uprawdopodobnili wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla skarżących w przypadku wyegzekwowania przez organ żądanej kwoty. Wskazać należy, że wobec wspólników spółki "O." toczy się jeszcze wiele innych postępowań w przedmiocie podatku akcyzowego i kwestii prawidłowej kwalifikacji pojazdów, których suma jest bardzo znaczna. W ocenie Sądu znajdujące się w aktach sprawy dokumenty nadesłane przez skarżących, uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zasadnie, w tym względzie, wnioskodawca zwrócił uwagę, iż wykonanie skarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci ograniczenia lub likwidacji działalności gospodarczej, utraty miejsc pracy czyli źródła utrzymania dla wspólników i ich rodzin. Jak wynika z akt sprawy skarżący prowadzą działalność gospodarczą w niewielkim rozmiarze, o czym świadczy wysokość osiągniętych przez nich przychodów, z której to działalności w roku 2012 nie osiągali dochodu, notując stratę. Jeden ze wspólników M. W. zakończył rok 2012 również stratą w wysokości [...] zł., jego dochód to ok. [...] zł. miesięcznie, a jego żona I. W. uzyskuje dochód w kwocie [...] złotych i stanowi to główną podstawę utrzymania rodziny. Na ich utrzymaniu pozostaje [...] dzieci. Druga wspólniczka J. W. uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. W takiej sytuacji, uwzględniając zwykłe potrzeby życiowe obu rodzin oraz związane z nimi wydatki w ocenie Sądu zgromadzone w sprawie dokumenty, jak również wyjaśnienia skarżących, pozwoliły na ocenę ich sytuacji osobistej i finansowej, wskazując na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednorazowa spłata należności będzie znacznym utrudnieniem dla prowadzenia bieżącej działalności związanej z wznowieniem spółki "O." s.c. i jej utrzymaniem, w innej branży, na co wskazali wspólnicy w treści uzupełnienia wniosku o wstrzymanie. Analiza przedstawionych wyciągów z rachunku bankowego wskazuje na ujemne saldo końcowe. Wartym podkreślenia jest także fakt, że w chwili obecnej toczy się - przed organami celnymi - trzydzieści innych postępowań z udziałem skarżących w tożsamych sprawach, w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.