V SA/Wa 2210/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-08-04

Skład orzekający: WSA Arkadiusz Tomczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji zobowiązującej do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur może spowodować znaczne szkody finansowe lub trudne do odwrócenia skutki dla strony, uzasadniając wstrzymanie jej wykonania?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że strona skarżąca uprawdopodobniła wystarczająco niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pomimo że świadczenie pieniężne jest z natury odwracalne, łączna wysokość zobowiązań i trudna sytuacja finansowa spółki mogą doprowadzić do jej upadłości, co stanowiłoby skutek trudny do odwrócenia.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do zwrotu dofinansowania. Argumentowała, że wykonanie decyzji narazi ją na znaczne szkody finansowe, uniemożliwi funkcjonowanie firmy, a także doprowadzi do upadłości ze względu na trudną sytuację majątkową i brak zdolności kredytowej. Spółka wskazała również na podobne zobowiązanie wynikające z innej decyzji dotyczącej tego samego projektu.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp.j. w T. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 roku nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. dołączonym do skargi skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że negatywne rozpatrzenie przedmiotowego wniosku narazi ją na poniesienie znacznej szkody finansowej zarówno w majątku firmy, a przede wszystkim majątku osobistego wspólników, co skutkować będzie brakiem możliwości regulowania swoich zobowiązań, a w konsekwencji uniemożliwi funkcjonowanie firmy. Skarżąca wskazała, że w ostatnich latach działalności zajmowała się głównie realizacją projektów unijnych, co nie przynosiło przychodów. Wszelkie przychody z dodatkowych zleceń pokrywały koszty stałe spółki, które z czasem zostały zniwelowane do minimum. Ponadto skarżąca zaznaczyła, że obecnie ma zawieszoną działalność i nie dysponuje wolnymi środkami finansowymi na pokrycie ewentualnych zobowiązań, a w konsekwencji nie posiada również zdolności kredytowej, tym samym nie ma możliwości zaciągnięcia kredytów w banku na spłatę zobowiązania wynikającego z tytułu wydania zaskarżonej decyzji. Spółka nie posiada innych środków trwałych niż te wymienione w załączonym rejestrze, zakupione w ramach projektów POKL w latach 2010-2012. Na koniec skarżąca dodała, że w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie utrzymania w mocy części decyzji z dnia [...] października 2014 r. Marszałka Województwa [...] w sprawie zwrotu dofinansowania w wysokości 47.510,61 zł, która dotyczy tego samego projektu, tych samych stron i tego samego stanu faktycznego, jest zobowiązana do zwrotu kwoty w łącznej wysokości 87.715,56 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że strona musi we wniosku w wystarczający sposób uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie skutki. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Strona uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody poprzez wykonanie decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju. W szczególności opisała swoją sytuację majątkową, wskazała też stopień i rodzaj grożącego niebezpieczeństwa, które miałoby powstać w wyniku wykonania decyzji. Co prawda, uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest środkiem zastępczym dowodu i nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów, ale zaświadczenie o wysokości salda i obrotach na rachunku, wyciąg z KRS oraz rejestr środków trwałych złożone przez Spółkę Sąd uznał za wiarygodne. Podkreślenia wymaga także fakt, że nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Jednakże mając na uwadze wysokość zobowiązań ciążących na Spółce, wykonanie decyzji organu może doprowadzić do upadłości Spółki, co zdaniem Sądu spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło