V SA/Wa 2216/10

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym p o s t a n a w i a : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. L.M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym: tytułem wynagrodzenia - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, 60/100). W skardze kasacyjnej z dnia [...] czerwca 2011 r. adwokat L.M. ustanowiony z urzędu pełnomocnikiem J.Z. w sprawie jego skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy polegające na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2011 r. Pełnomocnik oświadczył, że za udzieloną pomoc prawną nie otrzymał wynagrodzenia. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Stosownie do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (innej niż sprawy określone w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) – dopisek ref. sądowego), stawka minimalna za czynności adwokata wynosi 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z 8 kwietnia 2011 r. zasądził na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Po wydaniu wyroku pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Pełnomocnikowi przyznać należy wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 120 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.