V SA/Wa 2217/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA - Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 24 lipca 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, zaskarżona decyzja - zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi - została doręczona skarżącej w dniu 23 czerwca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). W związku z powyższym, 30-dniowy termin do wniesienia skargi, rozpoczął bieg 24 czerwca 2008 r. i upłynął z dniem 23 lipca 2008 r. Natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 lipca 2008 r. (data na dania pocztowego na kopercie, w której nadesłano skargę - k. nr 5 akt sądowych), czyli po upływie omówionego terminu. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając, iż skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.