V SA/Wa 2217/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest skarga H. K. (dalej: skarżący) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie Nr [...] z dnia [...].08.2011 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2011 r. wydanej przez [...] Oddział Regionalny o odmowie przyznania pomocy finansowej. Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym: W dniu [...].05.2011 r. w [...] Oddziale Regionalnym przez skarżącego został złożony wniosek (Nr [...]) o dofinansowanie na realizację operacji dotyczącej wcześniejszej emerytury w ramach środka 1.5 "Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania kraj ową flotą rybacką". Do wniosku wnioskodawca dołączył prośbę o przełożenie dokumentów znajdujących się we wcześniej zweryfikowanym wniosku złożonym dnia 27 września 2010 r. (wniosek ten o nr [...] nie zakończył się wydaniem decyzji kończącej merytorycznie postępowanie, gdyż organ zwrócił się do skarżącego o udokumentowanie, że w czasie rezerwy czynnej wykonywał czynności związane bezpośrednio z zawodem rybaka, jednakże skarżący braków tych nie uzupełnił), do którego została załączona: ■ umowa o pracę na czas nieokreślony, zawarta w dniu [...].10.1976 r. pomiędzy Przedsiębiorstwem [...] "[...]" w [...], a Panem H. K., potwierdzająca zatrudnienie wnioskodawcy jako praktykanta połowowego na jednostkach łowczych; ■ wyciąg pływania z dnia 21.05.2010 r. wydany przez Urząd Morski w [...], który potwierdza, że Pan H. K. został wymustrowany w dniu [...].07.2003 r.; ■ pismo [...] "[...]" Sp. z o. o. (sygn.: [...] z dnia [...].06.2008 r.) informujące, iż z dniem [...].06.2008 r. na mocy wzajemnego porozumienia Pan H. K. został delegowany w ramach pracy w Rezerwie Rybackiej do pracy w charakterze magazyniera na okres 3 miesięcy; ■ pismo [...] "[...]" Sp. z o. o. (sygn.: [...] z dnia [...].09.2008 r.) informujące, iż z dniem [...].09.2008 r. na mocy wzajemnego porozumienia Pan H. K. został delegowany w ramach pracy w Rezerwie Rybackiej do pracy w charakterze magazyniera na okres do dnia [...].12.2008 r.; ■ pismo [...] "[...]" Sp. z o. o. (sygn.: [...] z dnia [...].01.2009 r.) informujące, iż z dniem [...].01.2009 r. na mocy wzajemnego porozumienia Pan H. K. został delegowany w ramach pracy w Rezerwie Rybackiej do pracy w charakterze magazyniera; ■ zaświadczenie wystawione w dniu [...].06.2010 r. przez [...] "[...]" Sp. z o. o. o rozwiązaniu umowy o pracę z wnioskodawcą z upływem dnia 30.06.2010 r. na mocy porozumienia stron; ■ świadectwo pracy wystawione w dniu 30.06.2010 r. przez [...] "[...]" Sp. z o. o., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w charakterze rybaka morskiego w okresie od dnia [...].10.1976 r. do dnia [...].06.2010 r.; ■ zaświadczenie wystawione w dniu [...].09.2010 r. przez "[...]" Sp. z o. o., które potwierdza, że od dnia [...].07.2003 r. do dnia [...].06.2010 r., tj. do dnia rozwiązania umowy o pracę w związku z przejściem na emeryturę wnioskodawca przebywał w rezerwie czynnej oraz wykorzystywał należne urlopy. Dodatkowo jako nowy dokument zostało dołączone oświadczenie Pana H. K. z dnia [...].05.2011 r. podające przyczynę przebywania w rezerwie czynnej oraz określające charakter wykonywanej w tym czasie pracy oraz pisemne zobowiązanie wnioskodawcy do zaprzestania wykonywania zawodu rybaka. Decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2011 r. [...] Oddział Regionalny ARiMR odmówił H. K. przyznania pomocy. Organ stwierdził w uzasadnieniu, że wniosek [...] został pozostawiony bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie uzupełnił wymaganych dokumentów w przewidzianym na uzupełnienia terminie. Do wniosku [...] skarżący dołączył dokumenty potwierdzające, iż w czasie rezerwy czynnej pracował w magazynie sprzętu rybackiego. Z dostarczonych dokumentów organowi wynikało, że skarżący od [...] lipca 2003 r. do [...] czerwca 2010 r. nie był zamustrowany na statku rybackim, czyli nie pracował co najmniej 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku czynnie na polskim statku rybackim. Praca wykonywana w tym okresie przez wnioskodawcę zgodnie z przedstawionymi dokumentami – zdaniem organu - nie jest bezpośrednio związana z wykonywaniem rybołówstwa na polskim statku rybackim, a zatem nie jest możliwe przyznanie pomocy, w sytuacji, gdy w okresie co najmniej 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku wnioskodawca nie pracował czynnie na polskim statku rybackim. H. K. złożył odwołanie od tej decyzji, w którym podkreślił, że przez okres 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy poprzedzających okres złożenia wniosku pracował jako magazynier sprzętu rybackiego i te czynności powinny być zakwalifikowane jako czynności bezpośrednio związane z działalnością połowową prowadzoną przez pracodawcę i skutkująca przyznaniem świadczenia. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2011 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji [...] z dnia [...].06.2011 r. wydanej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że skarżący od dnia [...].07.2003 r., tj. od dnia powrotu z rejsu na statku m/t "[...]" do dnia rozwiązania umowy o pracę w związku z przejściem na emeryturę, tj. do dnia [...].06.2010 r. przebywał w rezerwie czynnej oraz wykorzystywał należne urlopy. Organ podkreślił, iż zgodne z art. 26 pkt 4 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych (Dz. U. 1991 nr 61, poz. 258, z późn. zm.) w ramach stosunku pracy z umowy o pracę na czas określony albo nieokreślony pracownik wykonuje pracę na statkach armatora, na których jest kolejno wpisywany na listę załogi, a jeżeli byłoby to przejściowo niemożliwe - armator przenosi go do rezerwy. Przeniesienie pracownika do rezerwy stanowi tymczasową zmianę warunków jego zatrudnienia, wynikającą z faktu, iż przez pewien okres czasu pracownik nie może wykonywać pracy na statkach armatora. Zmiana ta może przybierać różne formy określone w art. 35 w/w ustawy, w szczególności dochodzić do skutku poprzez zobowiązanie pracownika do wykonywania na rzecz armatora innego rodzaju pracy niż określona w umowie o pracę albo do oczekiwania w miejscu wybranym przez pracownika na wezwanie do wykonywania pracy w rezerwie lub na statku. Zdaniem organu kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, czy czas pozostawania wnioskodawcy w rezerwie powinien być wliczany do okresu pracy w zawodzie rybaka, o którym mowa w § 21 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia krajowego, ma stwierdzenie, czy przeniesienie wnioskodawcy do rezerwy było podyktowane jedynie przejściową niemożnością wykonywania przez niego pracy na statku rybackim pracodawcy, czy jakimś innym względem. Biorąc pod uwagę specyfikę i uwarunkowania prowadzenia działalności połowowej można bowiem założyć, iż okresowe przerwy w wykonywaniu pracy na czynnym statku rybackim, połączone z wykonywaniem innych czynności zleconych przez armatora lub pozostawaniem w gotowości do pracy nie przesądzają o utracie przez wnioskodawcę statusu rybaka podczas tych przerw, o ile przerwy te są podyktowane względami organizacyjnymi, technicznymi itp. Jeżeli zatem wnioskodawca w danym okresie czasu byłby zatrudniony w zawodzie rybaka na czynnym statku rybackim, a więc spełniałby kryteria pozwalające zakwalifikować go jako rybaka w rozumieniu art. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego, nie byłoby – zdaniem organu II instancji - przeszkód prawnych dla przyjęcia, iż aktywne wykonywanie zawodu rybaka w ramach nawiązanego stosunku pracy obejmuje również okresy pozostawania przez wnioskodawcę w rezerwie, ale tylko wówczas, gdy przeniesienie do rezerwy wynikałoby z przejściowej niemożliwości wykonywania pracy na statku rybackim i byłoby funkcjonalnie związane ze specyfiką prowadzonej przez armatora działalności połowowej. Organ stwierdził, że zgodnie z dokumentacją sprawy w okresie od dnia [...].06.2008 r. do dnia przejścia na emeryturę ([...].06.2010 r.) wnioskodawca na mocy wzajemnego porozumienia z pracodawcą w ramach pracy w rezerwie rybackiej został delegowany do pracy w charakterze magazyniera sprzętu połowowego. Jednak, co podkreślił organ, z oświadczenia wnioskodawcy wynikało, że bezpośredniej przyczyny przeniesienia do rezerwy nie stanowiła przejściowa niemożliwość wykonywania pracy na statku rybackim, która wynikałaby ze specyfiki prowadzonej przez armatora działalności połowowej, lecz stan zdrowia wnioskodawcy niepozwalający na podjęcie pracy w charakterze rybaka na pokładzie czynnego statku rybackiego. Wobec powyższego, pomimo trwającego formalnie zatrudnienia u armatora, zdaniem organu zaszła podstawa do odmowy uwzględnienia czasu pozostawania przez wnioskodawcę w rezerwie przy obliczaniu okresu zatrudnienia w zawodzie rybaka. Organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że niespełnienie warunku wynikającego z § 21 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia krajowego, tj. nie wykazanie przez wnioskodawcę, iż pracował w zawodzie rybaka na statkach rybackich co najmniej przez 10 lat, przy czym co najmniej 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, wyklucza go z możliwości otrzymania pomocy finansowej na realizację operacji dotyczącej wcześniejszej emerytury w ramach Środka 1.5 "Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką". Skargę na powyższą decyzję złożył do WSA w Warszawie H. K., wnosząc o uchylenie decyzji Prezesa ARiMR. Stwierdził, że załączone do wniosku świadectwo pracy z dnia [...].06. 2010 r. oraz wyciąg pływania wydany przez Urząd Morski w [...]i potwierdzają jego ponad 12-letnią pracę bezpośrednio na statkach rybackich. Zdaniem skarżącego zaświadczenie z dnia [...].09.2010 r., potwierdza, iż od dnia [...].07.2003 r. do dnia [...].06.2010 r. tj. do rozwiązania umowy o pracę w związku z przejściem na wcześniejszą emeryturę przebywał w rezerwie czynnej oraz wykorzystywał należne urlopy, natomiast w okresie 24 miesięcy poprzedzających przejście na emeryturę pracował jako magazynier sprzętu połowowego, była to praca związana bezpośrednio z rybołówstwem prowadzonym przez armatora. Skarżący zarzuca organom, że naruszyły przepis § 21 ust. 1 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 - środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawarty w programie operacyjnym Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013 (Dz. U. Nr 101 poz. 840), gdyż pozostawanie w rezerwie czynnej w oczekiwaniu na zamustrowanie oraz wykorzystywanie urlopów spełnia kryterium pracy w zawodzie rybaka na statku rybackim, bowiem przepis stanowi wyłącznie o zatrudnieniu w takim charakterze. Z istoty zatrudnienia na dalekomorskim statku rybackim – zdaniem skarżącego - wynikają zarówno okresy zamustrowania na statku jak i obowiązkowe ustawowo okresy urlopów wyrównawczych, wypoczynkowych oraz pozostawania w rezerwie. Powyższe jest zgodne z Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27.07. 2006 r., gdyż wykonywanie zawodowo zawodu rybaka na pokładzie czynnego statku przez osoby zatrudnione oznacza cel czy rodzaj wykonywania pracy tj. wykonywania pracy w ramach zatrudnienia na statku rybackim (w rozumieniu przepisów wspólnotowych). Z uwagi właśnie na rodzaj tej pracy za osobę zawodowo zajmującą się rybactwem uważa się osobę zatrudnioną w tym charakterze na podstawie umowy o pracę, natomiast fakt, czy osoba w danym okresie lub momencie jest zamustrowana na statku i wykonuje rejs, czy też pozostaje do dyspozycji pracodawcy w oczekiwaniu na taki rejs, jest bez znaczenia zarówno w kontekście traktowania danej osoby jako rybaka, jak i w kontekście uprawnień do rekompensaty. Organ wniósł o oddalenie skargi wskazując zarzuty podniesione przez skarżącego za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że nie są one zasadne. Podstawę prawną przyznania pomocy finansowej na realizację środka 1.5 Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką, oprócz przepisów prawa krajowego, stanowi Rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. UE L 223 z 15.08.2006, str. 1), w którym ustanowiono Europejski Fundusz Rybacki (dalej zwany "EFR") oraz określono ramy wsparcia wspólnotowego na rzecz zrównoważonego rozwoju sektora rybactwa, obszarów zależnych głównie od rybactwa, a także rybołówstwa śródlądowego. Zgodnie z art. 21 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 wsparcie z EFR mające na celu dostosowanie wspólnotowej floty rybackiej dotyczy rekompensaty społeczno-gospodarczej w celu zarządzania wspólnotową flotą rybacką zgodnie z art. 27. Stosownie do art. 27 ust. 1 lit. d rozporządzenia EFR może mieć udział w finansowaniu środków społeczno-gospodarczych proponowanych przez państwa członkowskie na rzecz rybaków dotkniętych zmianami w zakresie rybactwa, które to środki obejmują wcześniejsze odejście z sektora rybactwa, w tym wcześniejsze emerytury. W art. 3 lit. b rozporządzenia zawarto przy tym definicję rybaka jako osoby, której zajęciem – uznanym przez państwo członkowskie – jest zawodowe rybactwo na pokładzie czynnego statku rybackiego. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomocy udzielanej z EFR z politykami, priorytetami i działaniami Wspólnoty oraz jej komplementarność z innymi instrumentami finansowymi Wspólnoty. Ta spójność i komplementarność znajduje swoje odbicie w programie operacyjnym, który - stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia - jest opracowywany przez każde z państw członkowskich w celu realizacji polityki i priorytetów, które mają być współfinansowane z EFR. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 2 rozporządzenia dla każdej osi priorytetowej określonej w tytule IV państwo członkowskie ustanawia w ramach swego programu operacyjnego warunki i procedury ich stosowania. Warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej zostały określone w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, z późn. zm. – dalej jako ustawa). Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, w ramach osi priorytetowej 1 - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, na podstawie delegacji zawartej w art. 19 ustawy, w której wytycznych wskazano m.in., iż regulacje podustawowe mają zapewnić prawidłową realizację programu oraz mieć na względzie istotę i cel poszczególnych środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 101, poz. 840, z późn. zm. – dalej jako rozporządzenie MRiRW). Zgodnie z § 21 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia MRiRW z dnia 26 czerwca 2009 r. pomoc w ramach rekompensat społeczno-gospodarczych na realizację operacji dotyczących wcześniejszych emerytur jest przyznawana, w formie rekompensaty, rybakowi, który: 1. trwale zaprzestał wykonywania zawodu rybaka, 2. ukończył co najmniej 55 rok życia, 3. pracował w zawodzie rybaka na statku rybackim co najmniej 10 lat, przy czym co najmniej 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie art. 3 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 stanowi, że rybak to osoba, której zajęciem - uznanym przez państwo członkowskie - jest zawodowe rybactwo na pokładzie czynnego statku rybackiego. Z treści cytowanego przepisu w polskiej wersji językowej, jak i z wersji angielskiej (any person engaging in professional fishing on board an operational fishing vessel, as recognised by the Member State) , czy też francuskiej wersji językowej (toute personne pratiquant la pêche à titre professionnel à bord d’un navire de pêche en activitè, selon les critèees en vigueur dans l’État membre) wyraźnie wynika, że chodzi o osobę, której zajęciem jest zawodowe rybactwo na pokładzie czynnego statku rybackiego i wykonująca to rybactwo. Przekładając cytowane przepisy na stan faktyczny sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie spełnia przesłanki wykonywania zawodu rybaka na pokładzie czynnego statku rybackiego i nie wykonywał rybactwa w rozumieniu tych przepisów, gdyż we wskazanym okresie pracował jako magazynier. Argumentacja skarżącego zawarta w skardze oparta jest w zasadzie wyłącznie na wykładni językowej przepisu § 21 ust. 1 pkt 3 omawianego rozporządzenia krajowego, Sąd stosując jednakże wykładnię systemową i celowościową tego przepisu, również pod względem ratio legis całego aktu prawnego dotyczącego określonej pomocy z funduszy europejskich, regulowanych również prawem unijnym (przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006), które to prawo stanowi wskazanie w jakim kierunku powinny zmierzać regulacje krajowe, aby osiągnąć założone cele, szczególnie pomocowe, stwierdza, że udzielenie pomocy Skarżącemu pozostawałoby w sprzeczności z tymi celami. W ocenie Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów. Istotą pomocy w ramach rekompensat społeczno-gospodarczych na realizację operacji dotyczących wcześniejszych emerytur jest bowiem, zarówno w świetle prawa wspólnotowego, jak i regulacji krajowych, ochrona socjalna czynnych zawodowo pracowników sektora rybołówstwa dotkniętego skutkami realizacji programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Organy orzekające w sprawie ustaliły w sposób bezsporny, iż wnioskodawca nie pracował w zawodzie rybaka na statku rybackim co najmniej 12 miesięcy w okresie 24 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku o dofinansowanie w rozumieniu przepisów wyżej wskazanych. Konsekwencją dokonanych ustaleń faktycznych było zatem uznanie, iż udzielanie pomocy osobie, która nie spełnia wymagań określonych przepisami odnoszącymi się do programu, nie byłoby zgodne z celem tego programu. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") - powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.