V SA/Wa 2217/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: przywrócić H. K. termin do złożenia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę H. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] dotyczącą odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2012 r. W dniu 19 marca 2012 r. (data nadania w urzecie pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek H. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w sprawie radcę prawnego Ł. B. (pismo ww. izby z dnia 31 maja 2012 r.) W dniu 19 czerwca 2012 r. ww. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Następnie w dniu 9 lipca 2012 r. (data nadania w urzecie pocztowym) radca prawny Ł. B. wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem p przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 w/w ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 8 czerwca 2012 r.. Następnie w dniu 19 czerwca 2012 r. (co wynika z akt sądowych - okładka akt) zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 9 lipca 2012. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Należy zauważyć, iż 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg w chwili, gdy pełnomocnik zaznajomił się z aktami sprawy (tj. 19 czerwca 2012 r.). Jednakże należy mieć również na uwadze, że art. 87 § 4 u.p.p.s.a. jednocześnie nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonała w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności. Zastosowanie literalnej wykładni tego przepisu oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez adwokata ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co w praktyce mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Ponadto stawiałoby to w uprzywilejowanej sytuacji pełnomocników ustanowionych w drodze wyboru, którzy teoretycznie na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dysponują 30 dniami (art. 177 § 1 u.p.p.s.a.). Tego typu zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocników jest niczym nieuzasadnione i nie powinno mieć miejsca. Dlatego, należy przyjąć, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 u.p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 §1 u.p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt FZ 198/06 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu należy uznać, iż termin o którym mowa art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. Dokonując merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku należy stwierdzić, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Do czasu uzyskania pełnomocnictwa wyznaczony z urzędu adwokat nie mógł skutecznie reprezentować skarżącego i podejmować w jego imieniu jakichkolwiek działań (zob. postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 68/07). Rozpoznając wniosek Sąd miał również na względzie, że skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w dniu 19 marca 2012 r. tj. w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.