V SA/Wa 2226/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na rozstrzygnięcie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 10 września 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił jako niedopuszczalną skargę E. S. na rozstrzygnięcie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 1 października 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 16 października 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w punkcie pierwszym orzeczenia przyznał stronie prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata, oraz w punkcie drugim orzeczenia odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 28 października skarżąca złożyła sprzeciw od punktu drugiego powyższego postanowienia, tj. w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc w części zaskarżonej, a wniosek strony skarżącej podlega ponownemu rozpatrzeniu (art. 260 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie dotyczy to wniosku o zwolnienie od kosztów. Postanowienie w zakresie pozytywnego rozpoznania wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu stało się prawomocne wobec braku jego zaskarżenia sprzeciwem w tej części. W zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wniosek skarżącej jest bezprzedmiotowy i podlega oddaleniu, gdyż skargi wnoszone w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są wolne od kosztów sądowych z mocy samego prawa (art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.). W związku z powyższym E. S. nie ma obowiązku uiszczania kosztów w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym i dlatego Sąd nie mógł orzec o zwolnieniu od ich uiszczania. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 254 § 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.