V SA/Wa 2226/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 24 kwietnia 2025 r. znak XVII/707/2025 w przedmiocie określenia zadań m.st. Warszawy finansowanych w 2025 r. ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę. Pismem z 23 czerwca 2025 r. J. S. (dalej "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 24 kwietnia 2025 r. nr XVII/707/2025 w przedmiocie określenia zadań m.st. Warszawy finansowanych w 2025 r. ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), ponieważ zakwestionowana przez skarżącego uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 24 kwietnia 2025 r. nr XVII/707/2025 w przedmiocie określenia zadań m.st. Warszawy finansowanych w 2025 r. ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie narusza jego interesu prawnego. Powołany przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Przepisem szczególnym, o którym mowa w wyżej powołanej normie prawnej, jest art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1684), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Podstawą zaskarżenia jest niezgodność uchwały z prawem i równoczesne naruszenie przez nią interesów lub uprawnień konkretnego podmiotu. Interes prawny powinien być konkretny i realny, a związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą musi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień bądź obowiązków. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego. Adresatem zaskarżonej uchwały w sprawie określenia zadań m.st. Warszawy finansowanych w 2025 r. ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest Prezydent m.st. Warszawy, a przedmiotem jej regulacji jest określenie zadań powiatu z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej, na które zostaną przeznaczone środki PFRON przyznane dla powiatu na dany rok kalendarzowy. Uchwała ta nie ustala żadnych zasad przyznawania dofinansowania, nie przyznaje żadnych praw, ani nie nakłada obowiązków związanych z realizacją przez powiat zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej, nie kształtuje zatem bezpośrednio sytuacji prawnej potencjalnych adresatów tej uchwały, a treść tego aktu koncentruje się na podziale środków na określone zadania. Podsumowując, znaczenie prawne uchwały jest tylko takie, że jest to akt o charakterze wewnętrznym, skierowanym do wewnątrz struktury organizacyjnej powiatu, tzn. prze organ stanowiący do organu wykonawczego. Jest to uchwała, która ze swej istoty nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie kształtuje sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej. Wiąże ona jedynie organ wykonawczy powiatu, który jest zobowiązany do podjęcia dalszych działań. Z powyższych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.