V SA/Wa 2227/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012 r. skarżący zawarł wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Jak podkreślił NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl., brak prawidłowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu dokonując uzasadnienia przedmiotowego wniosku skarżący winien był wykazać w sposób kompleksowy ciąg przyczynowo – skutkowy obrazujący okoliczności ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonania tej powinności wnioskodawca jednak zupełnie zaniechał. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać również należy, że jeżeli – tak jak w rozpoznawanym przypadku – we wniosku brak jest uzasadnienia, to nie można uznać tego za brak formalny podlegający uzupełnieniu, lecz za brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji skutkujący oddaleniem wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 24 maja 2007 r., I OZ 379/07 i z dnia 1 lutego 2011 r., II FZ 667/10 niepubl.). Uzasadnienie wniosku poprzez wykazanie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest bowiem konieczne by pismu temu można było nadać dalszy bieg i rozpoznać wniosek. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.