V SA/Wa 223/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. U. na zawiadomienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]działając na podstawie przepisu art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zawiadomiło F. U. – dalej skarżącego, o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 28 września 2015 r. Wskazane wyżej pismo poprzedziło wezwanie Z. Ś. do sprecyzowania treści żądania zawartego w piśmie, którego zdaniem organu skarżący nie wykonał. F. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz 1369), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast działanie organu administracji polegające na pozostawieniu bez rozpoznania – na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. – podania skarżącego. Niewątpliwie pozostawienie podania bez rozpoznania (bądź rozpatrzenia) jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której K.p.a. nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ustawy P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania (wniosku, pisma) bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wywołuje wyłącznie skutki procesowe (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2008r., sygn. akt I OSK 1170/08 oraz z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 944/10; a także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Bk 756/11 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2012r., sygn. akt III SA/Gd 756/12). Reasumując stwierdzić należy, że skarga na pozostawienie podania bez rozpoznania nie podlega kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie ustawy P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Na marginesie należy zauważyć, że zdaniem Sądu w niniejszej sprawie mogło dojść do przewlekłości organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 28 września 2015 r. Należy podnieść, że decyzją z [...] września 2015 r. [...] Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji odmówiła skarżącemu umorzenia zaległości w płatności abonamentowej. Ww. decyzję doręczono skarżącemu w dniu 22 września 2015 r. W dniu 28 września 2015 r. skarżący nadał pozostawiony bez rozpatrzenia wniosek. Jednakże należy zauważyć, iż organ wezwał skarżącego do sprecyzowania ww. wniosku dopiero pismem z [...] listopada 2017 r. nr [...], a więc ponad 2 lata po złożeniu wniosku. Skarżącemu w takiej sytuacji przysługuje skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.