V SA/Wa 2236/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi U. na informację zawartą w piśmie Ośrodka Przetwarzania Informacji – Państwowego Instytutu Badawczego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy. U. w P. (dalej: Skarżący lub Wnioskodawca) złożył w dniu 30 lipca 2012 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod nazwą.: "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ), XIII Oś priorytetowa, Działanie 13.1. Infrastruktura szkolnictwa wyższego. Pismem z dnia [...] września 2012 r., Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy (dalej jako Instytucja Wdrażająca lub IW) zawiadomił Wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny formalnej i odrzuceniu projektu. W uzasadnieniu IW wskazała, że nie zostały spełnione kryteria oceny formalnej nr 7 "Zgodność z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko oraz Szczegółowym opisem kryteriów POIiŚ" i nr 15 "Kompleksowy charakter projektu uwzględniający komponent ICT". W dniu 10 października 2012 r. Wnioskodawca wniósł protest, który IW pismem z dnia [...] listopada 2012 r. został rozpatrzony pozytywnie, w związku z czym projekt przywrócono do ponownej oceny formalnej. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Instytucja Wdrażająca poinformowała Wnioskodawcę o pozytywnej ocenie merytorycznej I stopnia. Projekt otrzymał 87 punktów i znalazł się na liście projektów rekomendowanych do wsparcia na pozycji nr 6 ze statusem "rezerwowy". Kolejnymi pismami z 22 lutego 2013 r. i 25 lipca 2013 r. IW informowała Wnioskodawcę o zmianie pozycji projektu na liście rankingowej – odpowiednio na 8, a następnie na 9 miejsce. Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. IW zwróciła się do Wnioskodawcy o przekazanie szczegółowych danych dotyczących realizacji projektu. Po otrzymaniu tych danych pismem z dnia 10 września 2014 r. Instytucja Wdrażająca poinformowała Wnioskodawcę o niespełnieniu wskazanych w tym piśmie kryteriów merytorycznych II stopnia oraz wezwała Skarżącego do uzupełnienia projektu. W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca pismem z dnia 19 września 2014 r. uzupełnił wniosek i złożył wyjaśnienia odnośnie wskazywanego przez organ niespełnienia kryteriów merytorycznych II stopnia. Następnie pismem z dnia [...] października 2014 r. Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy poinformował Wnioskodawcę, że jego wniosek uzyskał negatywną ocenę merytoryczną II stopnia i z tego powodu podlega odrzuceniu. Uzasadnieniem dla takiego stanowiska były oceny czterech ekspertów. W odniesieniu do Kryterium 2 Ekspert I wskazał, iż wnioskodawca powinien przedstawić oświadczenie projektanta, że zmiany konstrukcyjne segmentu G nie wymagają zamiennego pozwolenia na budowę. W ramach oceny możliwa jest jednak jednokrotna poprawa wniosku, wobec czego należy uznać to kryterium za niespełnione. Ekspert II wskazała natomiast, że beneficjent powinien uzupełnić wniosek o specyfikację robót budowlanych niezbędnych dla dostosowania pomieszczeń dla nowych technologii i usprawnienia funkcjonowania budynku oraz o ewentualną wymaganą dokumentację, oświadczenia czy pozwolenia w związku z ww. pracami. Ekspert II również zaznaczył, że w ramach oceny możliwa jest jednokrotna poprawa wniosku, wobec czego należy uznać to kryterium nr 2 za niespełnione. Z kolei Eksperci III i IV zakwestionowali spełnienie przez Wnioskodawcę kryterium nr 1.3. Ekspert III wskazał w tym zakresie, że wnioskodawca nie zastosował się do uwagi IW sugerującej usunięcie z kosztów kwalifikowanych projektu kosztów zarządzania projektem. Zdaniem eksperta koszty te nie kwalifikują się do wsparcia, a wobec niezastosowania się Wnioskodawcy do uwag IW, cały projekt nie kwalifikuje się do wsparcia. Ekspert IV uznając kryterium 1.3 za niespełnione stwierdził, że Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych informacji na temat kalkulacji kosztów związanych z zarządzaniem projektem, tj. szczegółowego opisu oraz uzasadnienia. Poza tym Ekspert IV podobnie jak Ekspert III wskazał, że Wnioskodawca nie dokonał niezbędnych zmian w złożonej dokumentacji – nie usunął wydatków dotyczących zarządzania projektem z zakresu kwalifikowalnego projektu. Wobec pozytywnego rozpatrzenia protestu Wnioskodawcy w zakresie wszystkich kryteriów merytorycznych II stopnia wniosek skierowano do ponownej oceny merytorycznej II stopnia. Z uwagi na konieczność dokonania tej oceny IW zwróciła się do Wnioskodawcy o ponowne uzupełnienie dokumentacji aplikacyjnej informując równocześnie, że wniosek nie spełnia pięciu kryteriów merytorycznych II stopnia. Po ponownym uzupełnieniu dokumentacji przez Wnioskodawcę, IW w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. wskazała, że wniosek nie spełnia kryteriów nr 1.3 i 2 oceny merytorycznej II stopnia. Wraz z tą informacją, IW poinformowała, że "ścieżka odwoławcza została zakończona i wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy na etapie oceny merytorycznej II stopnia dla projektu". Uzasadniając negatywną ocenę kryteriów merytorycznych II stopnia poszczególni eksperci wskazali w szczególności na to, że koszty robót budowalnych w kwocie 1.500.000 zł nie wchodzą w zakres prac budowalnych i wykończeniowych objętych pozwoleniem na budowę, a jedynie dotyczą prac związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających korzystanie z budynku (Ekspert I, III i IV). Jeden z ekspertów dodał, że zgodnie z Kryteriami wyboru wsparcie mogą uzyskać jedynie projekty polegające na budowie, rozbudowie lub przebudowie. Wsparcie nie jest więc przeznaczone dla – tak jak w ocenianym projekcie – dla projektów, które dotyczą remontu (Ekspert II). Podobnie argumentowano uzasadniając nie kwalifikowalność kosztów zarządzania projektem w wysokości 550.000 zł. W tym samym piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. poinformowano Wnioskodawcę, że wniosek został skierowany do ponownej oceny formalnej na podstawie pkt. 167 załącznika nr 2 "Organizacja systemu oceny i wyboru projektów w ramach POliŚ" do "Szczegółowego opisu priorytetów POliŚ". W wyniku ponownie przeprowadzonej oceny formalnej stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów oceny formalnej wskazanych w piśmie, w związku z czym projekt został zakwalifikowany do odrzucenia. Na negatywną ocenę formalną wyrażoną w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. Wnioskodawca złożył protest, który IW pismem z dnia [...] lutego 2015 r. rozpatrzyła negatywnie. Następnie po rozpatrzeniu odwołania Wnioskodawcy od informacji zawartej w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. Instytucja Zarządzająca (Minister Infrastruktury i Rozwoju) pismem z dnia [...] marca 2015 r. poinformowała go, że ocena formalna została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy w związku z czym projekt został skierowany do ponownej oceny w zakresie zakwestionowanych kryteriów formalnych. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. IW poinformowała Wnioskodawcę, że ponowna ocena formalna została zakończona wynikiem pozytywnym. Jednocześnie Instytucja Wdrażająca przypomniała, że wniosek uzyskał negatywną ocenę merytoryczną II stopnia w zakresie kryteriów nr 1.3 "Poprawność identyfikacji i przypisania wydatków projektu z punktu widzenia ich kwalifikowalności" oraz nr 2 "Gotowość techniczna projektu do realizacji na poziomie wymaganym dla danego priorytetu/działania POIiŚ". Na rozstrzygnięcia IW zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. oraz wcześniejszym piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. (ostateczna ocena merytoryczna II stopnia) Skarżący złożył skargę do tutejszego Sądu wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Rozstrzygnięciom dotyczącym oceny projektu Skarżący zarzucił naruszenie: - przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1649) – dalej: u.z.p.p.r., w tym w szczególności art. 30 c, - postanowień załącznika nr 2 "Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ" (Organizacja Systemu Oceny i Wyboru Projektów w ramach POIiŚ), - postanowień regulaminu konkursu nr 2 w ramach Działania 13.1 Infrastruktura szkolnictwa wyższego POIiŚ na lata 2007-2013. Uzasadniając tak postawione zarzuty Skarżący podniósł na wstępie, że eksperci dokonujący oceny wniosku wskazali na niespełnianie przez projekt dwóch różnych kryteriów oceny merytorycznej II stopnia, powołując się na te same elementy wniosku. Elementami tymi są : rzekoma niekwalifikowalność kosztów robót budowlanych w wysokości 1.500.000 zł stanowiących wartość prac związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku; rzekoma niekwalifikowalność całości kosztów zarządzania projektem. Odnosząc się do pierwszego z wymienionych elementów Skarżący wskazał, iż kwestia niekwalifikowalności kosztów robót budowlanych o wartości 1.500.000 zł oraz niekwalifikowalności pozostałych kosztów budowy segmentu G Wydziału Chemii, które finansowane były z innych środków, pochodzących z programu wieloletniego pojawiała się w toku całego postępowania Zdaniem Skarżącego z samego faktu, że w ramach projektu kwalifikowane do finansowania ma być jedynie przeprowadzenie robót budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku nie można wnioskować – tak jak zrobiła to IW – że w ramach projektu nie zostały przeprowadzone prace budowlane. Na poparcie swojego stanowiska Skarżący powołał obszerne fragmenty pisma Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. uwzględniającego odwołanie. Powołując się na przepisy Regulaminu konkursu Skarżący podkreślił też, że dofinansowanie mogły uzyskać projekty, w których przewidziane zostało przeprowadzenie robót budowlanych związanych także z dostosowaniem obiektu do zainstalowania zakupionego w ramach projektu wyposażenia. Prowadzenie zaś prac budowlanych zaplanowanych przez Skarżącego było ścisłe związane z budową budynku segmentu G Wydziału Chemii i stanowiło jego uzupełnienie. W ocenie Skarżącego przepis § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu miał przede wszystkim zapobiec realizacji projektów ograniczających się w swej istocie jedynie do remontu już istniejących obiektów, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca, co znajduje oparcie w przepisach Prawa budowlanego. Odnosząc się do niekwalifikowalności kosztów zarządzania projektem Skarżący podobnie jak wcześniej wskazał, że kwestia ta była już przedmiotem zarówno protestów, jak i odwołania składanego do Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Skarżący powołując się na stanowisko Ministra zaznaczył, że IW nie wyjaśniła, dlaczego za niekwalifikowalne zostały uznane wszystkie koszty zarządzania projektem skoro część tych kosztów nie miało żadnego związku ze spornymi robotami budowlanymi. Zdaniem Skarżącego uznając całość wydatków związanych z zarządzaniem projektem za wydatki niekwalifikowalne, IW nie przeprowadziła ich rzetelnej i wnikliwej analizy i oparła swoje ustalenia w tym zakresie jedynie na pobieżnej weryfikacji dokumentacji złożonej przez Wnioskodawcę. Na koniec Skarżący podtrzymał swoje stanowisko wyrażone m.in. w proteście od informacji zawartej w piśmie IW z dnia [...] października 2014 r., dotyczące braku konieczności przedłożenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i następnych u.z.p.p.r., sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez właściwą instytucję została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. Kontrolując prawidłowość wydanej oceny wniosku o dofinansowanie Sąd winien wziąć pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Istotą sporu w sprawie jest to, czy Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy (IW) dokonał prawidłowej oceny złożonego przez Skarżącego projektu o nazwie "[...]" w zakresie oceny kryteriów merytorycznych II stopnia nr 1.3 "Poprawność identyfikacji i przypisania wydatków projektu z punktu widzenia ich kwalifikowalności" oraz nr 2 "Gotowość techniczna projektu do realizacji na poziomie wymaganym dla danego priorytetu/działania POIiŚ". Przystępując do rozstrzygnięcia sprawy wskazać należy, że wniosek o dofinansowanie podlega ocenie w oparciu o kryteria wyboru projektów, zatwierdzone przez Komitet Monitorujący POliŚ (Kryteria wyboru projektów - Załącznik nr 1 do Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ - Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007 - 2013 (zwany dalej: SzOP POliŚ). Przyjęte kryteria wyznaczają zakres oceny projektu na poszczególnych etapach konkursu. Natomiast postępowanie, w oparciu o które jest przeprowadzana ocena, zostało uregulowane w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 t.j.) oraz w dokumencie pn. Organizacja systemu oceny i wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko - załącznik nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ (zwany dalej: "Systemem oceny i wyboru"). Należy też wskazać na Regulamin konkursu w ramach Działania 13.1 Infrastruktura szkolnictwa wyższego – załącznik nr 2 – a w szczególności na § 11 pkt 1 tego dokumentu. Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez IW, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w rozstrzygnięciu z 8 stycznia 2015 r. (o czym przypomniano w piśmie z dnia 4 maja 2015 r.) stwierdzić należy, iż nie odpowiada ona prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Przystępując do wyjaśnienia powodów uwzględnienia skargi należy przypomnieć, że obowiązkiem IW było uzasadnienie rozstrzygnięcia, co wynika z art. 30 b ust. 9 pkt 1 u.z.p.p.r. Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., z którego wynika, że ocena wniosków o dofinansowanie powinna być rzetelna i bezstronna. Dlatego też wyznacznikiem prawidłowości wydanej oceny, obok zachowania wymogów proceduralnych, jest jej rzetelność i bezstronność. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy dokonując oceny wniosku Skarżącego naruszył wskazane wyżej regulacje § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu, przy czym naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Przypomnienia wymaga, że w uzasadnieniu końcowym kryteriów merytorycznych II stopnia poszczególni eksperci wskazali, iż: - Ekspert I – Beneficjent dokonał samowolnych zmian, które w rezultacie istotnie wpłynęły na cel i zakres projektu, przez co projekt wymagałby ponownej weryfikacji pod względem oceny formalnej i merytorycznej w zakresie wymogów określonych w dokumentacji konkursowej, - Ekspert II – zgodnie z kryteriami wyboru wsparcie mogą uzyskać jedynie projekty polegające na budowie, rozbudowie lub przebudowie. W ramach Działania 13.1 nie będą wspierane projekty lub ich części, które dotyczyć będą remontu. W ramach kosztów kwalifikowanych robót budowlanych Wnioskodawca nie przedstawił kosztów objętych pozwoleniem na budowę. Koszty kwalifikowane dotyczą prac związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii i usprawniających pracę, Dodatkowo przedłożone oświadczenie projektanta potwierdza, iż nie ma potrzeby uzyskania zamiennego lub nowego pozwolenia na budowę. Zakres prac nie dotyczy rozbudowy, przebudowy, - Ekspert III – Wnioskodawca wyjaśnił, że część kosztów dotyczących prac budowlanych oraz zarządzania nie jest związana bezpośrednio z pracami budowlanymi i wykończeniowymi objętymi pozwoleniem na budowę, a jedynie związanymi z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku, umożliwiających zainstalowanie planowanego do zakupu sprzętu, - Ekspert IV – koszty związane z robotami budowlanymi oraz zarządzaniem projektem należy uznać za wydatki niekwalifikowalne. W związku z przekazaniem przez Wnioskodawcę wyjaśnień, że część kosztów dotyczących prac budowalnych oraz zarządzania nie jest bezpośrednio związana z pracami budowalnymi i wykończeniowymi objętymi pozwoleniem na budowę, a jedynie związanymi z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii, oraz usprawniających funkcjonalność budynku, umożliwiających zainstalowanie planowanego do zakupu sprzętu. Kwota dofinansowania powinna być pomniejszona o 2.500.000 zł. Z przedstawionego podsumowania ocen Ekspertów wynika, że dokonując oceny merytorycznej II stopnia złożonego przez Skarżącego wniosku stwierdzili oni niespełnienie dwóch kryteriów, tj. kryterium nr 1.3 i kryterium nr 2. Dokonując takiej oceny w zakresie dwóch oddzielnych kryteriów powołali się na argumentację odnoszącą się do tych samych elementów wniosku – na co trafnie zwrócono uwagę w skardze. Chodzi tu o niekwalifikowalność kosztów robót budowlanych w wysokości 1.500.000 zł stanowiących wartość prac związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku oraz o niekwalifikowalność całości kosztów zarządzania projektem. Odnosząc się do argumentacji ekspertów zawartej w informacji z dnia 8 stycznia 2015 r. wskazać należy, że zgodnie z § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu dofinansowanie w ramach Działania mogą uzyskać projekty polegające na budowie, rozbudowie lub przebudowie istniejących obiektów infrastruktury szkół wyższych wraz z wyposażeniem ww. obiektów w aparaturę dydaktyczno-badawczą wykorzystywaną w procesie kształcenia oraz inne nowoczesne rozwiązania pozwalające na zastosowanie ICT w dydaktyce, wraz z dostosowaniem stanu technicznego istniejącej infrastruktury do wymogów nowego wyposażenia, w tym budowę lub rozwój bezpiecznych szerokopasmowych sieci komputerowych współdziałających ze szkieletowymi sieciami regionalnymi lub krajowymi. Wskazać też należy, że zgodnie z przypisem nr 2 do § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu wsparcie mogą uzyskać jedynie projekty polegające na budowie, rozbudowie lub przebudowie, rozumianych w myśl art. 3 ust. 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze. zm. – dalej: p.b.). W ramach Działania 13.1 nie będą wspierane projekty lub ich części, które dotyczyć będą remontu określonego w art. 3 ust. 8 ww. ustawy w istniejącym obiekcie, mimo posiadanego pozwolenia na wykonanie robót budowalnych. Z treści analizowanego § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu i przypisu nr 2 wynika, że celem tych regulacji było przede wszystkim zapobieżenie realizacji projektów ograniczających się w swej istocie jedynie do remontu już istniejących obiektów. Wskazuje na to również treść pkt 14 Szczegółowego Opisu Priorytetu XIII POIiŚ, w którym wskazano, że w ramach działania realizowane będą kompleksowe projekty mające na celu rozwój i unowocześnienie infrastruktury służącej prowadzeniu działalności dydaktycznej na poziomie wyższym oraz działalności rozwojowej, naukowo-badawczej powiązanej z dydaktyką na priorytetowych kierunkach, obejmujące w szczególności: - budowę, rozbudowę lub przebudowę istniejących obiektów infrastruktury szkół wyższych wraz z wyposażeniem w aparaturę dydaktyczno-badawczą wykorzystywaną w procesie kształcenia oraz inne nowoczesne rozwiązania pozwalające na zastosowanie ICT w dydaktyce, wraz z dostosowaniem stanu technicznego istniejącej infrastruktury do wymogów nowego wyposażenia, w tym budowę lub rozwój bezpiecznych szerokopasmowych sieci komputerowych, współdziałających ze szkieletowymi sieciami regionalnymi lub krajowymi. W ocenie Sądu zakresu prac wykonanych przez Skarżącego w celu dostosowania segmentu G Wydziału Chemii do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku nie można uznać za remont. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 8 p.b. przez "remont - należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Podkreślenia wymaga to, że roboty budowlane planowane do wykonania w ramach projektu polegały, zgodnie z opisem przedstawionym przez Skarżącego, na wykonaniu w nowym budynku instalacji i przebudowie już istniejących oraz wybudowaniu urządzeń umożliwiających zainstalowanie zakupionego w ramach projektu wyposażenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że prace te nie wyczerpują przesłanek remontu wymienionych w powołanym 3 pkt 8 p.b. Odnosząc się do argumentacji ekspertów kwestionujących fakt uwzględnienia przez Skarżącego w projekcie elementu polegającego na budowie wskazać należy, że w ocenie Sądu Skarżący w ramach projektu przewidział taki element. Chodzi tu o wybudowanie segmentu G Wydziału Chemii. Koszt budowy tego budynku został co prawda ujęty w ramach projektu, jako wydatek niekwalifikowalny, lecz nie zmienia to faktu, iż w ramach projektu przewidziano zadanie polegające na budowie. Skarżący spełnił zatem wymóg przewidziany w. § 11 pkt 1 Regulaminu konkursu. Dodać należy, że z powołanego przepisu wynika, że możliwe jest również finansowanie zakupu wyposażenia oraz dostosowanie istniejącej infrastruktury do jego zainstalowania. W związku z tym nie było przeszkód, aby wydatki poniesione na dostosowanie wcześniej wybudowanego segmentu G do potrzeb projektu uznać za niekwalifikowalne. IW uznając te wydatki za niekwalifikowalne nie wskazała przepisów konkursowych, które uzasadniałyby takie stanowisko. W zaskarżonej informacji brak jest również ustaleń co do tego, czy wydatki przedstawione przez Skarżącego są niezbędne do realizacji projektu. Z uzasadnienia pisma z dnia 8 stycznia 2015 r. nie wynika bowiem, czy zdaniem IW bez wykonania robót przedstawionych we wniosku o dofinansowanie (poprawienie funkcjonalności i adaptacja do zainstalowania nowego sprzętu) możliwa jest w ogóle realizacja projektu, tj. oddanie segmentu G do użytkowania studentom i pracownikom naukowym. Co również warte podkreślenia zarówno w SzOP jak i w Regulaminie konkursu nie zawarto wymogu, aby koszt budowy w ramach projektu musiał być zawarty wyłącznie w kategorii kosztów kwalifikowanych. Zgodnie z tymi dokumentami – na co zwrócono uwagę powyżej – konieczne było jedynie to, aby projekt polegał na budowie, przebudowie lub rozbudowie. Dodać też należy, że kwestia, czy wykonanie przez Skarżącego budowy segmentu G i umieszczenie kosztów tego przedsięwzięcia po stronie kosztów niekwalifikowanych jest wystarczająca dla zawarcia w projekcie elementu budowy, była już przedmiotem oceny IW. Ocena ta była zasadniczo odmienna od tej wyrażonej w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. W piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. IW wskazała bowiem, że budowa ww. segmentu w ramach wydatków niekwalifikowanych jest równoznaczna z wypełnieniem obowiązku zawarcia w ramach projektu elementu dotyczącego budowy. Podsumowując wskazać należy, że okoliczności, iż w ramach części projektu wnioskodawca za kwalifikujące się do dofinansowania uznał jedynie przeprowadzenie robót budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń do nowych technologii oraz usprawniających funkcjonalność budynku nie można wnioskować, że w ramach projektu nie zostały przeprowadzone prace budowalne. Takie działanie IW czyni uzasadnionym zarzut Skarżącego, iż Instytucja ta dokonując oceny wniosku jako projekt traktuje według własnego uznania (wybiórczo) elementy, podlegające finansowaniu w ramach konkursu. IW zdaje się nie dostrzegać przy tym, że sam Skarżący przedstawiając projekt do dofinansowania część kosztów wydanych na jego realizację (koszty budowy segmentu G) uznał za niekwalifikowalne. Sąd zwraca przy tym uwagę, na brak ustaleń IW dotyczących tego, czy ww. prace dostosowujące wykonane przez Skarżącego nie wypełniały przesłanek pozwalających zakwalifikować je jako przebudowę. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 7a p.b. przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego Odnosząc się do kwestii złożenia oświadczenia projektanta bądź zamiennego pozwolenia na budowę Sąd wyjaśnia, że w przepisach powszechnie obowiązującego prawa jak i w przepisach konkursowych nie ma mowy o obowiązku złożenia oświadczenia projektanta, jeżeli nie ma konieczności ubiegania się o pozwolenie na budowę. W tej sytuacji IW nie mogła od Skarżącego wymagać przedstawienia takiego oświadczenia. Prace wykonane przez Skarżącego w segmencie G Wydziału Chemii uznane przez niego za kwalifikowane do dofinansowania polegały na dostosowaniu pomieszczeń do nowych technologii i specjalistycznego sprzętu oraz usprawnieniu funkcjonalności budynku. Prace te nie wprowadzały zatem istotnych zmian w budynku, wymagających pozwolenia na budowę. IW nie wzięła też pod uwagę tego, że nawet gdyby charakter prac wymagał takiego pozwolenia, to z uwagi na oddanie budynku do użytku, nie byłoby możliwości uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę dla decyzji, która jest już zamknięta (segment G Wydziału Chemii został wybudowany zgodnie z pierwotnym pozwoleniem), a jedynie uzyskania nowego pozwolenia na budowę. Podkreślenia wymaga też to, że uzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę jest dopuszczalne, jeżeli odstępstwo jest zamierzone (ex ante), a nie już dokonane (post factum). Oznacza to, że po zakończeniu procesu budowlanego, np. w razie planowanej przebudowy, należy wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o wydanie nowego pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie już w marcu 2013 r. Skarżący uzyskał pozwolenie na użytkowanie obiektu, co zgodnie z Prawem budowlanym zakończyło etap realizacji związany z decyzja o pozwolenie na budowę. W ocenie Sądu z zaskarżonej informacji nie wynika również dlaczego za niekwalifikowane uznano wszystkie koszty zarządzania projektem co jest sprzeczne z art. 30 b ust. 9 pkt 1 i art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Takie stanowisko IW jest o tyle niezrozumiałe, że nawet gdyby przyjąć, iż wydatki w celu dostosowania segmentu G Wydziału Chemii są niekwalifikowalne, to za taką kategorię kosztów nie można było uznać wszystkich wydatków dotyczących zarządzania projektem. Na te wydatki składały się bowiem koszty zatrudnienia kierownika projektu, specjalisty do spraw rozliczeń, specjalisty do spraw monitoringu i promocji, a także koszty nadzoru inwestorskiego nad zakupem sprzętu ICT oraz zakupem wyposażenia segmentu G. Wydatki te w ocenie Sądu zostały zatem uznane za niekwalifikowalne pomimo tego, iż nie są bezpośrednio związane ze spornymi robotami budowlanymi w segmencie G i dotyczą realizacji wydatków uznanych przez IW za kwalifikowalne. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że stanowisko IW o nie kwalifikowalności całości kosztów związanych z zarządzaniem projektem nie zostało poprzedzone szczegółową analizą całości dokumentacji konkursowej przedłożonej przez Skarżącego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 31c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. uwzględnił skargę i orzekł, jak w sentencji wyroku.